Shkruan: Zekerija Idrizi

O Kryehero i yni kombëtar – Kryelegjendar Gjergj Kastrioti Skënderbeu!

Si çdoherë, por kohët e fundit seç ndjej një mall të madh të kuvendoj me Ty shtruar dhe shqiptarçe për fatet e kombit e të atdheut.
Kryehero, dekadat e fundit kanë rënë dendur dhe rrufeshëm re të zeza mbi qiellin tonë iliro-dardano-arbëror. Ato po sjellin shi, breshër e stuhi në tokën tonë, që po kanosin ta përbaltin dhe zhbëjnë ADN-në, indin, substancën dhe shtetet tona kombëtare shqiptare.

Kryehero, Ti me vigjilencën, largpamësinë heroizmin dhe luftërat tua i preve hovin në rrënjë hordhive barbare turko-osmano-aziatike. Mbrojte heroikisht, me nder dhe respekt të lartë kauzën tonë kombëtare dhe çlirove trojet e Arbërit nga pushtimi otoman. Rrjedhimisht Ti mbrojte edhe Evropën dhe kulturën e qytetërimin perëndimor nga “kultura” beduineske aziatike. Kësisoji, Ti ndoqe me fanatizëm dhe përkushtim të thellë rrugën e perandorëve, Lekës së Madh – Aleksandrit, Konstandinit dhe Justinianit të Parë.
Në këtë formë, lufta dhe heroizmi Yt hynë gjenealisht në analet e historiografisë sonë. Historia Yte është shënuar me germa të arta në librat dhe dokumentat kombëtare dhe ndërkombëtare.
Lapidaret dhe bustet Tua janë themeluar e ngritur gjithandej qyteteve tona arbërore dhe kudo metropoleve të botës. Ato janë dëshmi e rrallë që faktojnë kulturën dhe qytetërimin tonë kombëtar dhe evropian.
Kryehero, kohët e fundit ca shqipfolës, që flasin shqip, por, mjerisht, ëndërrojnë e përsiasin turko-arabo-aziatikisht, kanë stërkequr si mos më keq imazhin tonë të pastër kombëtar, duke na dhënë një hije dhe imazh fundamentalist në sytë e diplomacisë dhe politikës ndërkombëtare.
Pjesëmarrja e qindra shqipfolësve si myxhahedinë, në luftë të shenjtë në emër të Allahut, në frontet e luftës në Siri e Irak ishte fatal për kombin tonë.
Fyerja e personalitetit Tënd nga pseudo-historianë dhe shqipfolës fundamentalistë është fakt tmerrues. Lemeritës ishte fakti që busti Yt mori shuplaka dhe nënçmime në qytetin legjendar të Kaçanikut në Kosovë. Madje akoma më fatal ishin rastet e mbulimit me pelerinë të përmendores Tënde në qendër të Tiranës nga radikalë shqipfolës me rastin e faljes së bajrameve në sheshin e kësaj kryeqendreje. Rrëqethës është edhe fakti tjetër i mosreagimit të kreut të Komunitetit Mysliman në Shqipëri ndaj këtij akti të turpshëm!
Kryehero, ultrafundametalizmat religjiozë të shqiptfolësve myslimanë e ortodoksë kanë ngritur kokën dhe po paradojnë në trojet tona “ushtarakisht”. Rrezik i madh i kanoset rinisë sonë nga talebanizimi dhe sirianizimi, si dhe laicitetit dhe sekularitetit të shteteve tona. Ata po mëtojnë të rrënojnë vlerat tona kulturo-qytetëruese kombëtare e perëndimore dhe dëshirojnë të implementojnë sistemin teokratik të sheriatit e Islamit politik. Neo-otomanistët tanë vajtojnë për rikthimin e Perandorisë Otomane te ne në Gadishullin Ilirik.
Po ky rrezik po i kanoset shqiptarëve edhe nga helenizmi greko-bizantin. Autoqefaliteti i Kishës Ortodokse Shqiptare është përdhosur keqas me instalimin në krye të saj të satrapit grek Anastas Janullatos. Për pasojë, mjerisht, janë asimiluar në grekë shumë shqiptarë ortodoksë, pikërisht siç ishin asimiluar më herët masovikisht edhe shqiptarët ortodoksë në Maqedoni, në Greqi e Mal e të Zi.
I dashur Kryehero, fajin më të madh në këtë drejtim e kanë shumë nga kleri fetar, hoxhallarë, imamë, dhaskalë e mitropolitë.
Paramendo absurdin: historianët turko-otomanë kërkojnë me ngulm rishkrimin e historisë sonë, duke instistuar që Perandoria Otomane të konsiderohet çliruese dhe jo pushtuese e Arbërisë! Madje-madje, ata konsistojnë edhe në faktin që nuk është ushtruar dhunë dhe terror nga otomanët ndaj popullatës shqiptare në trojet tona etnike!
Jo vetëm që është ushtruar dhunë por edhe gjenocid, kulturocid dhe urbicid mbi etnosin dhe trashëgiminë tonë të begatë kulturo-qytetëruese kombëtare …

Pavarësisht këtyre fakteve tronditëse dhe tmerruese anti-shqiptare, Personaliteti dhe e mbarë historia dhe veprimtaria Yte gjigante e përmasash historike e legjendare vazhdon të trajtohet me kujdesin, konsideratën dhe respektin më të lartë kombëtar nga të gjithë atdhedashësit që kanë gjakë të pastër kastriotik e iliro-dardano-arbërorë. Historianët, sociologët dhe filozofët e mendimtarët tanë kanë shkruar e botuar qindra libra dhe mijëra kumtesa nëpër seminare, tryeza e simpoziume shkencore për jetën dhe veprën Tënde.
Historia yte lavdiplote bashk me betejat Tua legjendare u mësohet fëmijëve tanë qysh nē djep dhe në shkollat parafillore dhe ato fillore.

Dhe një proces i këtillë edukativo-arsimor do të vazhdojë të zhvillohet me fëmijët dhe nxënësit tanë sa të ekzistojë Shqipëria Natyrale dhe e tërë gjithësia.

ZGJOHU NGA VARRI KRYEHERO, GJERGJ KASTRIOTI SKËNDERBEU, DHE NA UDHËHEQ EDHE NJËHERË NË LUFTËN TONË KUNDËR SLLAVËVE PËRTEJKARPATIANË DHE GJITHË TRADHTARËVE ANTI-KOMBËTARË!

Pjesëz nga dorëshkrimi im aktual “LETËR KRYEHEROIT TONË KOMBËTAR GJERGJ KASTRIOTI – SKËNDERBEU”

Me deklaratën se nuk do të krijohej kurrfarë asociacioni – “as ksi, as asi”, Glauk Konjufca i qetësonte militantët. Por tash Albin Kurti ka pranuar ta themelojë atë, përkundër kundërshtive ndër vite dhe premtimeve se s’do të krijohet kurrë. “Edhe ksi, edhe asi” do të tingëllonte “reçeta” e re për Zajednicën, sipas “kuzhinës propagandistike” të Vetëvendosjes.

Imer Mushkolaj

Kundërshtime, protesta, gaz lotsjellës. Të gjitha këto veprime të Lëvizjes Vetëvendosje kundër themelimit Asociacionit të komunave me shumicë serbe, përkatësisht Zajednicës, siç pëlqente ta quante partia e Albin Kurtit. Të gjitha gjatë kohës sa Vetëvendosja ishte në opozitë dhe deklarimet i kishte të prera: nuk ka Zajednicë dhe pikë!

Me premtime kundër Zajednicës Kurti erdhi në pushtet. Por, dy vjet e gjysmë më pas, ai ka pranuar ta themelojë këtë mekazniëm, që do t’iu sigurojë serbëve më shumë të drejta.

Gjatë gjithë kohës Kurti tjetër gjë ka thënë, e tjetër ka vepruar. Teksa e përsëriste se nuk do ta themelojë në asnjë mënyrë Zajednicën, ai vazhdonte dialogun me Serbinë në Bruksel dhe pranonte marrëveshje të ofruara nga Bashkimi Europian, të cilat përfshinin Zajednicën.

Ndërkohë, për të qetësuar militantët dhe opinionin e brendshëm, Glauk Konjufca thoshte se nuk do të krijohej kurrfarë asociacioni, as me kompetenca ekzekutive, as pa kompetenca. Më saktë, “as ksi, as asi”.

Përfundimisht europianë e amerikanë sollën një draft për statutin e Asociacionit në Prishtinë, të cilin Kurti duket ta ketë pranuar. Megjthatë, ai insiston që Asociacioni “i tij” është krejt tjetër nga Asociacioni “i Thaçit dhe Mustafës”.

“Kjo qartazi nuk është Zajednicë ashtu siç e parashihnin marrëveshjet e viti 2013 dhe 2015, sepse asisoj do të ishte e padiskutueshme. Drafti në vlerësimin tim politik e bën të qartë që mekanizmi që do themelohet do ketë karakter bashkëpunues, pra nuk do të ndërhyjë në kompetencat e pushtetit publik, të komunave, organeve qendrore, askujt… Drafti e bën të qartë që çfarëdo ndryshimi i statutit bëhet vetëm pasi të jetë pajtuar Ministria për Administrimin e Pushtetit Lokal dhe t’i ketë dhënë aktgjykim lejues Kushtetuesja. Kjo e përmbys atë që e bënin marrëveshjet e viteve 2013 e 2015”, iu tha Kurti të premten deputetëve.

Në fakt, edhe në marrëveshjen e parimeve të vitit 2015 është e përcaktuar që statuti duhet të kalojë vlerësimin e Gjykatës Kushtetuese. Pra, asgjë e re në këtë aspekt.

Në anën tjetër, është pak e rëndësishme se si do të quhet mekanizmi i ri që do të krijohet, por thelbësisht Asociacioni ose vetëmenaxhimi është autonomi për serbët. Pse do të kishte nevojë për Asociacion, nëse bëhet fjalë veç për bashkëpunim ndërmjet komunave me shumicë serbe? Një gjë e tillë do të ishte lehtë e mundshme në kuadër të organizimit aktual të komunave. Qartazi, që nga fillimi, ideja ka qenë dhe është që serbëve t’iu ofrohet një vetëmenaxhim, një vetëqeverisje, një autonomi. Kosova ka marrë përgjegjësi për një gjë të tillë dhe kjo do të ndodh.

* * *

Albin Kurti thoshte dikur që “Zajednicën nuk mund ta pranojë dikush, i cili nuk është serbofil”. Kjo është veç njëra ndër deklaratat e tilla të forta, në arkivin e pasur të tij të premtimeve të pambajtura. E të tilla ka mjaft – që nga ai se nuk do ta vazhdonte dialogun, nëse Serbia nuk kërkon falje për krimet e kryera në Kosovë.

Kurti tash po thotë që Asociacioni do të krijohet në këmbim të njohjes “de facto” nga Serbia dhe ky, sipas tij, është dallimi ndërmjet situatës tash dhe asaj të kohës së “regjimit të vjetër”. Se si ka arritur në këtë konstatim, më së miri e di ai. Por, në thelb, nuk është se ka ndryshuar asgjë serioze në proces. Asociacioni do të themelohet dhe serbët do të fitojnë më shumë të drejta. Për ata që dinë të lexojnë mirë dhe drejt, e që nuk bëjnë pjesë në atë përqindjen e pretenduar nga Kurti të jenë analfabetë, marrëveshja e Brukselit dhe aneksi i Ohrit qartësojnë gjithçka. Nuk mund t’i kthjellin vetëm mendjet e mjegulluara të militantëve, të cilët ende besojnë që Kurti nuk do ta themelojë Asociacionin, të cilët besojnë që ai ka të drejtë për çfarëdo që thotë dhe çfarëdo që bën. “Edhe ksi, edhe asi” do të tingëllonte “reçeta” e re për Zajednicën.

/Express

Albin Kurti

Me Shqipërinë po lidhemi edhe më shumë përmes hekurudhës Prishtinë-Durrës. Tetova do të jetë edhe më afër falë rrugës së re Prizren-Tetovë, që do të kalojë mes për mes malit të Vërtopit. Ndërsa banorët e Rozhajës dhe Plavës, do të mund të udhëtojnë më lehtë në drejtim të Pejës dhe Deçanit me projektet rrugore që e ndërlidhin Kosovën me Malin e Zi. Për të tri këto projekte infrastrukturore, tashmë kemi nënshkruar marrëveshje bashkëpunimi me qeveritë e Shqipërisë, Maqedonisë së Veriut dhe Malit të Zi dhe hapat e parë drejt realizimit të tyre kanë marrë kahje e duhur.

Teksa rrugët e Kosovës po i degëzojmë me rajonin, në Kosovë ka ende rajone që kanë nevojë të ndërlidhen për së brendshmi. Anamoravën po e lidhim me Prishtinën përmes autostradës Gjilan – Prishtinë, në të cilën mbi 75% të punimeve kanë përfunduar dhe tashmë kemi ndarë buxhetin për të filluar vitin tjetër me ndërtimin e autostradës nga Gjilani deri tek Dheu i Bardhë. Ndërtuam e asfaltuam rrugë në zona e fshatra në veri të Republikës, ku për herë të parë po ndërtojmë e rinovojmë dhjetëra shtëpi të banorëve shqiptarë që janë dëmtuar nga lufta e fundit në Kosovë. Nënshkruam kontrata për mirëmbajtje përmes të cilave kemi mbuluar të gjithë territorin e Kosovës, me mirëmbajtje rutinë dhe mirëmbajtje investive. Në të kaluarën mirëmbajtja e rrugëve ka kushtuar 57 milionë euro për tri vite. Tani, me paramasa të ndryshuara, duke shtuar pozicione që e rrisin kualitetin e sanimeve siç janë rrjetat geogrid në shtresa të asfaltit dhe duke hequr pozicionet fiktive dhe ato të duplifikuara, e kemi zbritur në 38 milionë euro mirëmbajtjen. Me kontratat aktive për sinjalistikë, vijat e thjeshta gradualisht po zëvendësohen me termoplastikë që përveç cilësisë, kanë edhe afat e qëndrueshmëri më të madhe.

Pas përfundimit të procedurave të shpronësimit, punimet në rrugën Prishtinë – Podujevë tash e disa muaj po vijojnë me intensitetin meritor. Për përfundimin e rrugës Prishtinë – Mitrovicë, e cila ka filluar në vitin 2009 dhe është përcjellë me shumë shkelje dhe keq menaxhim, tashmë kemi përzgjedhur kompaninë mbikëqyrëse ndërkombëtare dhe jemi afër përzgjedhjes së kontraktorit i cili do të bëjë ndërtimin e rrugës. Gjithashtu, jemi angazhuar maksimalisht për gjetjen e zgjidhjes së problemeve pronësore në mënyrë që gjatë vitit të ardhshëm ta përfundojmë aksin rrugor Dollc – Gjakovë. Jemi në fazën para nënshkrimit të kontratave për rrugën Kijevë – Dollc dhe kemi ndarë buxhetin për të vazhduar vitin tjetër me segmentin nga Dollci e deri në Zahaq. Kemi filluar procedurën e prokurimit për ndërtimin e rrugës nga dalja jug e autostradës në Prizren e deri në hyrje të tunelit të rrugës Prizren – Tetovë si dhe ndërtimin e rrugës nga fshati Kërstec në komunën e Sharrit e deri në fshatin Zapod të Bashkisë së Kukësit. Jemi afër përfundimit të urës në Drelaj dhe kemi filluar procedurat e prokurimit për ndërtimin e urave në Badoc e Rogovë të Hasit. Të gjitha këto janë bërë, e për më shumë gjatë qeverisjes tonë kemi ulur borxhin e shpronësimeve për 82 milionë euro.

Krahas rrugëve, po investojmë mbi 200 milionë euro për rehabilitimin e Linjës Hekurudhore 10, që do të mundësojë operimin e trenave me shpejtësi deri në 100km/orë në shumicën e seksioneve të linjës. Për krahasim, treni më i shpejtë aktualisht në operim në të njëjtën linjë është rreth 60km/orë.

Pavarësisht fokusit në investimet infrastrukturore, nuk na ka munguar asnjëherë vëmendja ndaj mjedisit. Në këtë drejtim kemi miratuar Planin Hapësinor për Parkun Kombëtar “Bjeshkët e Nemuna”, e kemi funksionalizuar Këshillin për Ndryshime Klimatike dhe Sekretariatin. Morëm pjesë për herë të parë në COP27 e aprovuam Ligjin për Ndryshime Klimatike dhe zhvillimin e Planit për Energji dhe Klimë, për të adresuar përshtatjen ndaj ndryshimeve klimatike. Po ashtu, filluam dhe fushatën e rëndësishme të largimit gradual të qeseve njëpërdorimëshe të plastikës, të cilat i shkaktojnë dëme të shumëfishta ambientit.

/Ina

Matthew Perry ka vdekur në moshën 54-vjeçare, ka raportuar TMZ.

Ylli i dashur i “Friends” thuhet se u gjet i vdekur në xhakuzin e shtëpisë së tij në lagjen e bukur Pacific Palisades të Los Anxhelosit pak pas orës 16:00 të së shtunës.

Burimet thanë për TMZ se reaguesit e parë shkuan në vendngjarje pas një telefonate që raportonte një arrest kardiak. Aktualisht është e paqartë se kush e telefonoi 911.

Burimet thanë se në vendngjarje nuk u gjet asnjë drogë.Në një deklaratë, Departamenti i Policisë së Los Anxhelosit tha për The Post: “Ne iu përgjigjëm bllokut 1800 të Blue Sail Rd për një hetim të vdekjes së një mashkulli në orën 4:10 këtë pasdite. Ai ishte në të 50-at.”

Perry – i cili nuk ishte i martuar dhe nuk kishte fëmijë – kishte një histori të gjatë abuzimi me drogën dhe alkoolin.

Ai foli për betejën e tij prej dekadash me varësinë në një kujtim të titulluar “Miqtë, të dashuruarit dhe gjëja e madhe e tmerrshme”, e cila u botua vitin e kaluar.

Perry shkoi në rehabilitim 15 herë dhe i ishte nënshtruar 14 operacioneve për të provuar dhe zbutur dëmtimin e mukozës së stomakut për shkak të përdorimit të alkoolit dhe opioideve.

Vitin e kaluar, Perry pretendoi se kishte shpenzuar afro 9 milionë dollarë duke u munduar të qëndrojë esëll gjatë viteve – dhe më në fund triumfoi. Ylli ishte pa drogë dhe alkool që nga maji 2021. 

shkruan: Dritan Goxhaj

Një mik më dërgoi në rrjetin social FB një shkrim me titull “Klani i Novi Sadit”. E lexova nga kureshtja dhe në fund mendova që çdokush që mund ta ketë shkruar këtë shkrim ka dorë për të shkruar romane me spiunazh, ose është ndonjë “Xhejms Bond” që ka vendosur të shkruajë kujtimet, ose të nxjerrë ndonjë informacion që mund të qarkullojë nëpër zyrat e shërbimit sekret. Por kur në fund lexova që e kishte shkruar Kryeministri i Kosovës, dora vetë, nuk e besova. Thashë me vete: “Nuk është e mundur. Nuk ka mundësi që kryeministri të nisë e të shkruajë në rrjetet sociale memorie tip lojra spiunazhi”.

E rilexova sërish dhe u trishtova që kryeministri i një vendi, i cili para një muaji u gjend nën sulmin terrorist të shtetit të Serbisë për arsye që vetëm ai i di, të banalizojë në këtë derexhe gjithë atë akt terrorist duke e trajtuar si një histori banale spiunazhi, nga ato që mund të bëhen nëpër kafene midis atyre që hiqen sikur i dinë të gjitha gjërat sekrete të kësaj dynjaje.

Si mundet dhe pse të bjerë Kryeministri i Kosovës në një derexhe të tillë?!

Çfarë halli e ka zënë Albin Kurtin që po shfajëson shtetin e Serbisë për këtë akt terrorist?!
Përse Kryeministri i Kosovës na fyen inteligjencën dhe memorien të gjithë ne shqiptarëve, por në veçanti atyre që banojnë në Kosovë?!

Para disa kohësh, në një letër të tijën publike drejtuar Edi Ramës, në prag të turit Ballkanik të Ramës, pas propozimit të tij të një drafti për asocacionin, Kurti i drejtohej Ramës duke i thënë: “Ju nuk i njihni serbët dhe Serbinë”. Kjo shprehje, ashtu si edhe ajo letër, na drejtohej ne shqiptarëve, por me subjekt Ramën. Sot, Kurti, i cili atëherë në atë letër pretendonte se e njeh mirë Serbinë, po mundohet të na mbushë mendjen se Serbia nuk është ajo që njohim ne.

E ne të gjithë e dimë që Serbia nuk është një shtet që e drejtojnë dhe e manaxhojnë bandat, qofshin ato të Novi Sadit apo të Beogradit, por është dhe ka qenë krejt e kundërta. Është shteti serb ai që i ka krijuar dhe i ka manaxhuar gjithnjë bandat e ndryshme për interesa të vetat. Me ato banda shteti i Serbisë kreu krimet më monstruoze në Bosnje dhe, më pas, edhe në Kosovë.

Kjo që Kryeministri i Kosovës po kërkon të bëjë nëpërmjet rrëfimeve të tij alla Xhejms Bond është tepër e rrezikshme për historinë tonë dhe të Ballkanit. Duhet dikush nga ata që paguhen me taksat e Kosovës për të bërë këshilltarin për çështje të sigurisë dhe të historisë pranë Kryeministrit Kurti t’i tregojë se si funksionon shteti në përgjithësi. Megjithatë, duke parë se këshilltarët Kurti me sa duket i ka vetëm për orendi zyre, po marr mundimin dhe guximin t’i shpjegoj sesi funksionon dhe ç’është shteti.

I dashur Albin, e zëmë për një moment të vetëm pa lajthitur se ajo që ju shkruani është e vërtetë e se gjithë këtë akt e ka organizuar, si thoni ju, vetëm një ministër së bashku me një bandë. Këta njerëz që sulmuan në Kosovë janë trajnuar në një bazë ushtarake të shtetit të Serbisë; janë trajnuar aty për disa ditë ose për disa javë. Shteti e Serbisë, ashtu si edhe çdo shtet tjetër, posedon edhe një organizëm të veçantë që quhet Shërbim Sekret dhe që funksionon në bazë të disa dikastereve të ndryshme, që do të thotë se Ministria e Mbrojtjes e ka një të tillë e po ashtu edhe Ministria e Rendit. Ekziston edhe një i tillë civil që dikur në Serbi quhej UDB, ndërsa tani BIA. A vallë mos mendoni ju se këto shërbime të cilat funksionojnë të pavarura nga njëri-tjetri nuk e kanë marrë vesh një trajnim të tillë?!

Të garantoj që po dhe, si rrjedhojë, kanë informuar secila Kryeministren e Serbisë dhe Presidentin e Serbisë, si dhe anëtarët e tjerë të Këshillit të Sigurisë të Serbisë. Kjo do të thotë se për këtë veprim është vënë në dijeni i gjithë shteti serb.
Ju dhe këshilltarët tuaj do thoni që e dini këtë, por do ngulni këmbë që ky shteti i Serbisë është kapur peng nga kjo banda e Novi Sadit sot në kohën e Vuçiçit dhe nga banda e Beogradit – e Zemunit në kohën e Millosheviçit.

Dhe, sërish, ju them të bëni kujdes se çfarë shkruani, sepse një njeri në pozicionin e kryeministrit nuk mund të thotë kurrë që shtetin e Serbisë e drejtojnë bandat sot, ashtu si e kanë drejtuar dikur. Kjo që po bëni është një shfajësim nga përgjegjësia shtetërore e shtetit të Serbisë për aktin terrorist të 24 shtatorit dhe kalim i kësaj përgjegjësie në një përgjegjësi individuale. Për më tepër, me kërkesën tuaj për një gjykatë speciale për një bandë, duke qenë totalisht i vetëdijshëm se bota e qytetëruar nuk ngre gjykata speciale ndërkombëtare për banda por vetëm për shtete, po hiqni gjithë përgjegjësinë juridike dhe politike të shtetit serb për këtë sulm dhe po kërkoni që kjo të mos shkojë në asnjë mënyrë në Këshillin e Sigurimit të OKB-së dhe as në gjykatën ndërkombëtare si një sulm shtetëror.

Ajo që ju keni marrë përsipër të bëni është një akt pervers me pasoja të rënda për historinë tonë, pasi ju po nënkuptoni direkt se edhe krimet që janë bërë në Kosovë ndaj popullsisë civile në 1997-1999 i paskan bërë bandat dhe jo shteti dhe, në këtë mënyrë, shteti serb nuk duhet të mbajë përgjegjësi për ato krime pasi ai i shkreti nuk ka faj sipas jush, pasi ka qenë i marrë peng nga bandat, ashtu si edhe sot.

Duhet t’i tregohet Albin Kurtit se bandat mund të ndodhë që ta mbajnë peng një kryeministër për një arsye ose çështje të tyre, por bandat, i dashur Albin, nuk kanë axhenda të strukturuara politike genocidiale, kjo jo se nuk munden të elaborojnë një të tillë, por nuk kanë kapacitetet njerëzore dhe administrative për t’i realizuar këto axhenda dhe ndaj mbeten dhe konsiderohen banda, qoftë edhe të strukturuara. Ndaj, të lutem, mos na fyej duke na thënë se shteti serb është i pafajshëm e se bandat e kanë marrë peng. Mos luaj me viktimat civile në Kosovë e në Bosnje me këtë cinizëm tëndin dhe shpërfillje ndaj tragjedive njerëzore tonat.

Unë e kuptoj perversitetin e mendimit tënd që, duke hyrë në detaje të tilla, kërkon t’u tregosh, së pari, anëtarësisë së organizimit tënd politik, që tashmë më duket më shumë si ‘Vetë-fundosje” sesa si “Vetë-vendosje”, se sa i aftë është Kryeministri dhe qeveria e tij se kanë arritur të zbulojnë me detaje sulmin. Sepse, kur i fut njerëzit në detaje, detaje me të cilat do humbin gjithë kohën duke diskutuar, sigurisht që do humbin tabllonë e madhe dhe themelin e gjithë këtij rrëfimi alla Xhejms Bond.

Themeli është të zbutim dhe heqim përgjegjësinë shtetërore të Serbisë në këtë që ndodhi që nesër, kur të ulemi në tavolinë sërish për bisedime, të jemi të justifikuar se shteti nuk ka faj, faj kanë ata që e kanë marrë peng.

Rruga që ke zgjedhur Albini është rrugë pa krye.

Në rast se nuk ta ka thënë kush, po ta them unë që ti je Kryeministër i Kosovë e jo i Serbisë. Nuk është detyra jote të justifikosh e shfajësosh shtetin serb, por ta akuzosh atë e ta mbash përgjegjës për Aktin Shtetëror Terrorist të 24 Shtatorit. Në rast se nuk e bën dot, atëherë, më e pakta, të lutem mos hap dyer të cilat do na kushtojnë shumë në të ardhmen e afërt

Shkruan: Kimete Berisha

Ndarja ‘e mirë’ e Kosovës!
Mbasi që Asociacioni është ‘i mirë’, pse kryeministri po e mban fshehtë?
Albin Kurti ka të drejtë t’i ndryshojë bindjet politike, sepse njeriu normal ndryshon.
Ajo që dje ka qenë e vërtetë, sot mund të mos jetë e vërtetë.
Nuk mund ta mbrosh njē bindje edhe pasi që ajo bindje të mykët!!
Kryeministri Kurti është i pari që po e lavdëron ‘ndarjen e Kosovës’.
Të gjithë para tij kanë thënë ‘Asociacioni është detyrim i yni’, e ky po thotë ‘Asociacioni është ‘i mirë’.
Ndarje të mirë nuk ka.

Albin Kurti as nuk ka guxim të tregojë se pse po i pëlqen ky Asociacion, sepse pesëshja e emisarëve ia kanë ndaluar të tregojë.
Albin Kurti e ka të ndaluar të mos i pëlqej Asociacioni, ndërsa Besnik Bislimi ka treguar se as nuk guxojnë t’i interpretojnë ‘nenet e Asociacionit’ thuajse janë fjalë që kanë zbritur nga Zoti.
Asociacioni është Zajednicë, Zajednicë është Autonomi, Autonomia është ndarje e Kosovës.
Populli shqiptar është i privuar nga e drejta për ta ditur se çfarë ka në atë Asociacion sekret.
Aleksandër Vuçiqi përpara popullit të Kosovës e di se çfarë do të ndodh me Kosovën.
Dhe tek pasi që të vendoset për Kosovën, populli do ta marrë vesh se çfarë ka ndodhur me të!
Albin Kurti mban sekrete me Aleksandër Vuçiqin, dhe e fsheh të vërtetën para popullit të tij.
Sekretin po ia ruan edhe Vuçiqi.
Liderët evropian kanë kërkuar nga Serbia që ta pranojë Kosovën De-facto.
Kur dikush të pranon De-facto, do të thotë jozyrtarisht e pranon atë që ndodh në praktikë.
E pse jo?
Serbisë nuk i bie keq ta pranojë realitetin më të ri në Kosovë – autonominë e serbëve.
Normal që do ta pranojë.
P.S. Me Ty, si pa Atdhe!
Me Ty, si pa Zot e pa Fe!

Gunther Krichbaum, është përfaqësuesi më i lartë për Çështjet Evropiane i Grupit Parlamentar të CDU/CSU në Parlamentin Evropian dhe deputet në Parlamentin gjerman, i cili i është përkushtuar gjatë opozitës shqiptare prej vitit 2013, përfshi dhe krizën e vitit 2017, dhe më pas bojkotit të vitit 2019. 

Nuk është nga ata politikanët e rastësishëm që u bie rruga nga Tirana dhe thonë një fjalë. E njeh mirë Sali Berishën, Lulzim Bashën, Edi Ramën dhe gjithë politikanët e rëndësishëm shqiptar. 

Është ndoshta politikaniiI vetëm gjerman që dhe kur Edi Rama ishte në ditët më të mira me kancelaren Merkel, ky i bënte gjëmën me raporte kundër ecurisë së Shqipërisë, në raport me kushtet e plotësuara për hapjen e negociatave.

Sulmi i tij publik ndaj Sali Berishës nuk është as çështje lobimi dhe as konsideratë personale. Gunther Krichbaum i ka hequr sot stolin ku Berisha ka hipur dhe shpreson se do shpëtojë nga varja. Ja ka hequr stolin Sali Berishës, në emër të së djathtës më të rëndësishme evropiane dhe njëkohësisht më pro shqiptare.

Stoli në të cilin Berisha ka hipur t’i bëjë gjyq drejtësisë shqiptare, me shpresë se do ta sfidojë atë, sot i është kthyer në stol ku sipër kokës ka një litar. Dhe duke ja hequr, i japin fund dërdëllitjeve të tij.

Ai nuk doli në konferencë shtypi me Lulzim Bashën, që të mos i japë ngarkesën politike të qëndrimit të Evropës kundër Berishës, Lulzim Bashës, por nga ana tjetër i tregoi atij dhe gjithë politikanve të tjerë të opozitës në Shqipëri, se e djathta evropiane i ka prerë njëherë e mirë punët me Sali Berishën dhe është në mbështetje të fortë të SPAK në procedimin ndaj tij dhe familjarëve të tij.

Evropa po e trajton Sali Berishën njësoj si SHBA në përshkrimin që i ka bërë sekretari Blinken, kur e ka shpallur “non grata” familjarisht, duke e konsideruar një politikan që ka minuar demokracinë, që është përfshirë në korrupsion madhor bashkë me familjarët e tij dhe që ka shantazhuar drejtësinë. Por meqë Evropa nuk ka një standard ndëshkimi si ajo e SHBA për “non grata”, po e bën këtë duke mbështetur SPAK në Shqipëri, për të njëjtat akuza.

Por dhe Sali Berisha me sa duket, i mbetur keq, “njësoj” po i përgjigjet Evropës siç ju “përgjigj” SHBA. Ashtu siç e çoi sekretarin Blinken në gjyq në Francë, ashtu do ta çojë dhe njeriun më të rëndësishëm të së djathtës gjermane në Parlamentin Evropian. Do ta padisë për shpifje.

Mirë do ishte ta padiste në SPAK dhe të bashkoheshin çështjet në një çështje me 17 kullat, se aty ka mundësi të provohen dhe faktet, por me siguri nuk e bën, se nuk e njeh SPAK. 

As në Gjermani nuk e bën dot, se ata e kanë nisur para SPAK hetimin për milionat e dhëndrit të investuara nga llogaritë bankare të dhëndrit për blerje shtëpish, për mbesën në Gjermani.

Kështu që Franca i ka mbetur prapë si vend ku mund të ankohet. 

E vetmja e keqe e Francës është që nuk të kthen as përgjigje kur i çon letër. Por nuk është se Berishës i duhet ndonjë përgjigje. Sa më vonë të vijë, aq më mirë, se mund t’i gënjejë këta trushpëlarët se do vijë përgjigjja një javë para zgjedhjeve të vitit 2025. 

Puna është se deri atëherë mund të ketë ndërruar adresë shtëpie dhe s’ka për ta marrë në dorë.

Shkruan: Arben Taravari

Zgjedhjet e mbajtura për Rektor në UT ditë më parë me shumë të drejtë shkaktuan shqetësim në opinion duke nxitur dyshime se të njëjtat ishin të ndikuara, të kontrolluara dhe orkestruara, me qëllim që në këtë pozitë të zgjidhet kandidati i preferuar i Vullnet Ahmetit dhe klanit të tij të krimit dhe korrupsionit. Ky proces zgjedhor, i cili edhe pse në fillim dukej demokratik, me tërheqjen e tre kandidatëve i njëjti pati përfundim autokratik. Kjo autokraci erdhi si rrjedhojë e parregullësive dyvjeçare, shkeljeve konstante të ligjit nga u.d. rektori, senati dhe kryetari i senatit të cilët bënë rokadë, shkelje këto të vërtetuara edhe nga Inspektorati i Arsimit.

Tërheqja nga gara e tre kandidatëve të tjerë për Rektor, me arsyetimin e tyre se ka patur trysni të ndryshme duke e rrezikuar garën e lirë akademike, përbën një fenomen të pa precedent. Ky rast me plot të drejtë nga të 3 kandidatët nuk mund të karakterizohet si një proces legjitim dhe kredibil. Nga ana tjetër, reagimet e zyrës për marrëdhënie me publikun pranë UT-së (lexo ndjekësit e kandidatit të tyre të preferuar) ishin tipike si ato të BDI-së dhe në një vijë, meqë janë një.

Për ne si subjekt politik, është e pa tolerueshme që ky Universitet që paraqet vlerë kombëtare të popullit tonë, i ndërtuar me gjak e sakrificë, të shndërrohet në kompani private e individëve apo grupeve të afërta me parti politike, të cilët për interesa të tyre personale këtë Universitet e mbajnë të ngulfatur, duke e konsideruar si pronë të tyre. Koha e sulltanateve ka mbaruar. Lista e zezë e Shteteve të Bashkuara të Amerikës nuk është e kompletuar pa ju.

Kërkojmë me këmbëngulje që Ministria e Arsimit dhe Shkencës të ndërmarrë masa të menjëhershme, sepse e ka obligim ligjor të ndërhyjë. Që nga 25 maji, UT është pa rektor. Andaj, edhe një herë ftojmë ministrin Jeton Shaqiri që urgjentisht të caktojë një ushtrues detyre rektor. Ky u.d. do të duhet të rinisë nga pika zero procesin e përzgjedhjes së rektorit të ri. Në ndërkohë të shkarkohet i tërë senati dhe prorektorët.

Udhëheqësia e UT-së janë dyshuar shpeshherë edhe për mungesë të transparencës dhe dyshimeve për korrupsion, rasti i fundit ishte ku gjatë pandemisë u zbulua se ky Universitet kishte shpenzuar miliona denarë për qëllime të shumta e që nuk kishin të bëjnë me procesin akademik dhe shkencor. Fshehja e keqpërdorimeve nga administratori i caktuar në UT dhe manipulimi me pagesat e semestrit (flitet se tejkalojnë shumën e 200.000 eurove) u bënë bashkëpjesëmarrës në krim. Organet kompetente nuk reaguan as atëherë kur u publikuan informacione për plagjiaturë të profesorëve, sidomos të fakultetit të Mjekësisë, nuk u reagua as atëherë kur janë deshifruar lidhjet (nepotizmi) familjar i ish rektorëve, përfshirë nepotizmin e familjarëve dhe miqve të pronarit të UT-së për 11 vite – kryetar aktual i senatit Vullnet Ameti.

Në gjithë këtë situatë që ka zbehur imazhin e UT-së, përveç Vullnet Ahmetit, përgjegjësi ka edhe BDI-ja e cila si pjesë e pushtetit, jo që nuk i ka parandaluar këto fenomene, por shpeshherë i ka mbrojtur dhe vazhdon ti mbrojë. Ata që kanë kapur autonominë e Universitetit të Tetovës janë pikërisht Vullnet Ameti dhe klani i tij së bashku me BDI-në. Për këtë flasin fotot dhe videot e publikuara në rrjetet sociale.

Është koha dhe momenti t’ia kthejmë krenarinë dhe dinjitetin këtij Universiteti të nëpërkëmbur. Në UT ka studentë shembullorë, staf akademik dhe administrativ që me nder dhe përkushtim i kryejnë detyrat e tyre. Është momenti që Universiteti të kryejë në mënyre ta pavarur dhe të përmbush misionin e tij, duke ngritur cilësinë e duke u ranguar në vendet e merituara. UT-ja u takon studentëve, të ardhmes së tyre dhe aspak Rektorëve të përjetshëm e as ndonjë subjekti politik cilidoqoftë ai.

Gjatë përgatitjes së ligjit për veting, si ASH do të shtojmë edhe veting të rektorëve, prorektorëve dhe dekanëve, si dhe konfiskim të pronës në qoftë se nuk janë në gjendje të dëshmojnë prejardhjen e pronës dhe pasurisë.

https://www.facebook.com/plugins/post.php?href=https%3A%2F%2Fwww.facebook.com%2Farben.taravari%2Fposts%2Fpfbid0RGEgpvwaMBgWbgxyZ1C4uYwBnSb4N4rPR3EcUczNcbQnsaLj5d3YBSuLyLnuzESxl&show_text=true&width=500

Shtëpia Botuese “Platanus Publishing” në Ankara të Turqisë ka botuar romanin “Ölüm Mangaları” (“Eskadronët e Vdekjes”) të autorit Bardhyl Mahmuti e me përkthim të zonjës Dr. Edona Llukaçaj.

Ky roman tashmë ka filluar të shpërndahet në libraritë e Turqisë dhe mund të porositet edhe përmes internetit.

Është një rasti i mirë që do t’ia mundësojë lexuesve në gjuhën turke të njoftohen për të vërtetën e krimeve të tmerrshme dhe gjenocidin që Serbia ka kryer kundër shqiptarëve të Kosovës gjatë luftës së fundit 1998-1999.

Romani është botuar me angazhimin e atdhetarit të shquar me origjinë nga rrethina e Preshevës që jeton Stamboll, z. Shevket Zulfia (Şevket Zülfüoğlu), i cili nuk kurseu asgjë deri në publikimin e këtij romani.

Qendra “Gjenocidi në Kosovë-Plagë e hapur” falënderon publikisht z. Shevket Zulfia dhe çmon lartë kontributin e tij për të ndriçuar të vërtetën për njërën nga tragjeditë më të mëdha njerëzore të fundshekullit XX: gjenocidin e Serbisë ndaj shqiptarëve të Kosovës!

Po ashtu Qendra “Gjenocidi në Kosovë-Plagë e hapur” falënderon edhe shtëpinë botuese që e ka marrë përsipër botimin e romanit si dhe përkthyesen e shquar, zonjën Dr. Edona Llukaçaj për kontributin e saj që romani të publikohet edhe në gjuhën turke.

Romani “Eskadronët e Vdekjes” në gjuhën turke mund të porositet këtu:

https://www.platanuskitapstore.com/olum-mangalari-bir-katliamin-gunlugu

ose

https://www.kitapyurdu.com/kitap/olum-mangalari-bir-katliamin-gunlugu/650960.html&manufacturer_id=260050

Nga Kristaq Xharo*

E ashtuquajtura Zyra Speciale është strukturë e sistemit kosovar të drejtësisë me përbërje, tre gjyqtarë dhe dy prokurorë, pa asnjë lidhje gjeografike, morale e historike me Kosovën. Do të ishte e mirëpritur nëse kishin njohuri modeste për luftën 100-vjecare kundër kolonializmit serb. Vendi ku jepen vendimet e gjykatës speciale të Kosovës është Haga, shumë larg Kosovës. Gjyqi kundër UÇK pretendon të jetë historik, por asnjëherë nuk do të mund të jap ndonjë mesazh të tillë, për aq sa po e shtrembërojnë historinë. Përkundrazi, rrezikojnë të jenë paradoksalë sepse referohen në histori që shoqëria kosovare i ka kapërcyer para 30 viteve dhe duke u shqiptuar në kohë krizash, vetëm se krijojnë kriza artificiale. Edhe deklarimet e mjaft emisarëve politikë dhe diplomatikë nuk e bëjnë aspak më të besueshme, përkundrazi më politike gjykimin.

Halli i Hagës shtohet sepse dy burimet për lëndë të parë, dyshja Dickut (Marti) dhe Karlës (de Ponte), por edhe bodrumet e Beogradit kanë harxhuar gjithë materialin e sajuar dhe pjesa më e madhe e dëshmitarëve janë vetdemaskuar. Nëse konfirmohen deklarimet e njeriut më të besuar të Trumpit (Grenell) aktiviteti i gjykatës është tërësisht i paragjykuar, por i justifikuar vetëm për të vet mbajtur në këmbë një strukturë artificiale dhe tërësisht jashtë kohës. Këtë e përforcon edhe Financial Time, ditën e djeshme kur e quan Gjykatën një krijesë që mbart të gjitha pozicionet politike të vendeve që përfaqësojnë.

Një miting madhështor. Kujt po i drejtohet Haga? Imagjinoni që Haga do ta shqiptojë këtë vendim, të vetëquajtur historik, për të ardhmen e popullit të Kosovës në sheshin “Skëndërbej” në Prishtinë në një miting nën moton “Liria ka një emër”. Dita e djeshme ishte manifesti më i fuqishëm, i popullit në mbështetje të komandantëve të vet. Mitingu tregoi që populli është shumë më i madh dhe më i fuqishëm se partitë politike. Ishin me qindra mijëra “dëshmitarë”, që vështirë mund ti mbajnë Zyra e Posaçme e Hagës, si një krijesë për Kosovën, por me qëndrim dhe me përbërje, jashtë Kosovës. Pikërisht këta do të flasin në emër të popullit të Kosovës, atje në sheshin ku ndodheshin dje. Përndryshe nga ata dhjetëra, që prokurori ka thirrur në Hagë, ata qindra mijëra ‘dëshmitarë’ i thirri ndërgjegjja e tyre për të qenë në krah të komandantëve.

3 prilli, në Hagë, një ditë me mjegull, do të kujtohet si një ditë kur do të goditej historia e luftës së Kosovës. Pas qershorit 1999, ku UÇK së bashku me NATO  çliroi Kosovën, shkurtit 2008, kur Kosova shpalli pavarësinë, me bekimin e aleatëve të mëdhenj dhe të 2010 kur u konfirmua, përfundimisht legjitimiteti  i Republikës së Kosovës, vjen dita që do të gjykoj flamurtarët e këtyre ngjarjeve. Ditë që më shumë vjen si një shpagim për Serbinë se sa një merak për Kosovën.

Haga vjen me një akuzë sa konfuze aq edhe të paragjykuar… hall i madh. Pavarësisht nga aftësitë e aktrimit të prokurorit të sotëm,  jo kosovar, në Hagë, jo në Kosovë, akuza mbeti përsëri në nivelin e pamfletit politik pa taban, ngjashëm me atë që ngriti para tre vitesh prokurori Smith. Befasi dukej gjatja për luftë të armatosur midis partive politike… Në emër të kujt, nga kush, deri ku…flitet për vitet ‘98-’99, kur luftohej për mbijetesën e kombit.  Prokurori në mënyrë gati kaotike shpallte një akt-akuzë të mbushur me terma kriminale, por më tepër duke kërkuar ndihmë në kohë dhe motive të papërcaktuara, midis partive në Kosovë, për të fituar pushtet kur pushteti ishte në duart serbe, pushtuesi që kryente gjenocid, spastrim etnik, përdhunime. Edhe për fëmijët, por edhe naivët lufta në atë kohë kishte vetëm dy fronte, pushtuesi dhe bashkëpunëtorët, që digjnin e vrisnin Kosovën dhe UÇK, që luftonte të mbronte jetën e njerëzve. Akuza  duke shmangur pushtuesin serb e zhvendos objektin e luftës kryesisht  midis shqiptarëve. Ndoshta prokurori beson në një luftë me topa bore…

Një prokurori dhe gjykatë në hall. Akuza e ngritur më parë mbi librin e Karlës (de Ponte), dhe të Dickut (Mart) të provuar si produkt i shërbimit sekret serb, tashmë po i bashkëngjiten kapituj me lidhje të dyshimta, me fashikuj të hequr e me dëshmitarë mjaft të dyshimtë. Akt-akuza, po luan me një  topi të grisur e të shfryrë pasi nuk respekton kauzën, kohën dhe hapësirën. Përgjakja historike  midis Serbisë dhe Kosovës shtrihet në histori të gjatë, por prokurori shumë pak duket se i intereson dhe e shmang nga konteksti. Duke shmangur në kohë me mbulesën e injorimit historinë e masakrave të shtetit serb mbi popullsinë shqiptare ai përdor gjuhë me pak dallime nga ato  Ruanda, Eritrea apo Kongo (Kinshasa). Hallet e Hagës shtohen kur lidhen me ngjarjet dramatike në Ukrainë, apo me vendosjen në një kontekst me Rusinë dhe Putinin që nuk po bëjnë asgjë më pak se Serbia në kohën e Milloshevicit. A do të gjykohen edhe komandantët ukrainas një ditë siç po ndodh me ata kosovarë. Ka mjaft ngjashmëri, por në të dy rastet po gjykohen  komandantë që luftojnë të shpëtojnë kombin e tyre. Serbia vështirë të bëhet më e mirë duke dënuar shqiptarët…

Paradokse dhe parodi të akuzës… Ndërsa  Haga dhe sejmenët flasin se  padia është individuale, e vërteta e dukshme është se në të përfshihet gjithë zinxhiri komandues i UÇK. Aq saktë  sa është zgjedhur ky zinxhir edhe bodrumet e Beogradit do ta kishin zili.  Me gjethen e fikut, akuza përpiqet të mbuloj objektin e goditjes që në rreshtat e tjerë zbulojnë gjithë kontekstin e gjykimit. Akuza qartësisht godet thelbin, qëllimin, instrumentet, format e organizimit  dhe arritjet e luftës. Naivitet apo padituri djallëzore. Çfarë mbetet më tej… gjithçka kthehet në një pamflet politik. Edhe në Beograd edhe në Hagë e dinë se çfarë mund të jetë një ushtri pa linjë komandimi? – Turmë e armatosur është pak, lëvizje kaotike…një qellim për tu kthyer aty ku nisi… pas kësaj Beogradi ka të gjithë të drejtën ta konsiderojë luftën e vet të drejtuar kundër kriminelëve, banditëve dhe emrave të tjera që do ti dhuronte gjykata. Është tërësisht një ide djallëzore për të deformuar karakterin çlirimtar, të drejtë e human  të luftës çlirimtare të UÇK dhe aspak  një luftë e brendshme politike, civile, vëllavrasëse dhe mbi baza të urrejtjes. Këtë e gjen në aktakuzë, ku në mjaft raste nuk kujdesen as për ta mbuluar…

Çfarë nuk dëshiron të shoh akuza…?   Pavarësisht ku përpiqet të notojë akuza, interesante mbetet që gjykimi i UÇK është në rastet e rralla të historisë botërore ku gjykohet çlirimtari, ai që mbron popullin nga pushtuesi dhe bashkëpunëtorët e tij. Dhe më tragji-komike një UÇK e vendosur që në ditën e parë në një linjë me aleatët perëndimorë. Të gjithë e dinë se kush qëndronte pranë këtij formacioni dhe reagimi për çdo vendim e veprim të komandantëve të saj.

Serbia përdor me shumë sukses strategjinë e kompensimit,  që ka për objektiv  diskreditimin e shtetit të Kosovës dhe paraqitjen e tij si shtet i dështuar, i drejtuar nga persona të inkriminuar.  Makineria e propagandës e Serbisë është e ‘shkëlqyer’ për shpifje dhe intriga. Ishte kjo strategji dhe pjesë e saj propaganda agresive  që e nxori shumë shpejt Serbinë  nga pozicioni i  fajit dhe agresorit në atë  të viktimës. Por, ndërsa  Serbia ka një strategji të qartë, gjithmonë e ka pasur, Kosova,  por jo vetëm, gjithë shqiptarët  e kanë vështirë ti përgjigjen me strategji efektive. Alvin Toffler thotë që  strategjia është mënyra që të dallon nga të tjerët dhe në mungesë të saj me apo pa dashje,  do të jesh pjesë e strategjisë së dikujt tjetër, ndoshta edhe kundërshtarit.

Është një  periudhë, që  tregon se ‘kohët e arta’ për shqiptarët kanë kaluar dhe sinjalet janë për një gjeopolitikë të vështirë. Lufta si vazhdim i politikës ndryshon mjetet, por jo aq qëllimet dhe objektivat. Ndërsa shtetet e mëdha e kanë të vështirë të dështojnë  të vegjlit e kanë më të vështirë të mbijetojnë. Fuqia e butë, dhe fuqia e fortë,  shprehet Joseph Ney, themelues i teorisë neoliberale,   raportet me partnerët strategjikë  nën kontekstin e veprimeve të sinkronizuara, mbeten edhe për shqiptarët e vetmja rrugë e mbijetesës dhe suksesit. Lavdi UÇK!

*Profesor për Çështjet Ndërkombëtare të Strategjisë në UET