Do te ngrihem ngadale nga krevati,
dhe pse gjysme  te vdekur trupin e kam,
zvarr do te ec me kembe dhe me duar,
dhe ne porten tende do vij te trokas.
Do te ngrihem ngadale nga krevati,
dhe pse gjysme  te vdekur trupin e kam,
zvarr do te ec me kembe dhe me duar,
dhe ne porten tende do vij te trokas.
E di, e dashur, është herët për shtegëtimet,
Gjermania ka ngricë, erë, klimë të ftohtë,
Por fjalët e tua,ledhatimet, puthjebëlbëzimet,
S’më lënë të qëndroj, qënka krejt e kotë…
Po fluturoj tek ti dy- tre muaj më parë,
Pa u hapur koha, dhe pse fryn shumë erë,
Nuk jam i çmëndur, nuk jam as i marrë,
Në kraharorin tim, kam tënden pranverë…
Dua te behem  nje shqiponje
malet e larta te shetis,
te ndaloj shkembinjve madheshtor
dhe pyjet e medhenj te gjesdis.
Te kaloj dete dhe oqeane
fytyren  tokes t’ia percafoi,
nata te me zere rrugeve
ne strehen e saj te pushoj.

Si ne kopshte me flete-flete,
Dhe kendon me ze te larte,
Permes pamjeve dashurin pret.


Ti me do ?
Mike gjak ndezur,
Mos u puth me enderren,
Lule nektar mbledhur.
Sonte e vetmuar
do numeroj oret
nen qerpiket e ty
te mbyllur
ne xhamat e dritares
degjohet kuja e eres
qielli i dergoje rete
Joki Mati
-Zèri yt i bukur mè vjen nè shpirt si melodi,
Humbas e tèra nè sytè e tu, tè èndèrroj,
Tretem nè èndrrat e mia bashkè me misterin,
Askush se di, kush je Ti dashuria ime..!
Nje dite ndoshta s’do te shkruaj me
do endem duke belbezuar vetem fjale!
Ndoshta askush nuk do dije t’i deshifroje,
vetem zemra ime qe ka mall!
Ah ta dish, do jene te bukura,
ndoshta me te bukurat poezi,
fjalet e gjakosura te shpirtit,
qe s’i thame asnjehere, as une, as ti!
Linda – Nje nate sa nje jete
Sa bukur eshte te jesh ne krahet e tua
Kur as rezet e diellit sme japin aq ngrohtesi
Sa endrra i shkruajta ne nje cop leter
Kur celsin e tyre e gjete vetem ti
Cdo germe e jotja eshte gdhendur ne zemer