Në bazë të ekspertëve modernë, mani i bardhë është një super ushqim. Vetitë shëruese të këtyre kokrrave njihen që moti, edhe pse nuk ishte bërë asnjë studim atëherë për to. Mani i bardhë ul rrezikun për t’u prekur nga diabeti, mbron prej sëmundjeve të zemrës, pakëson kolesterolin dhe ndihmon te humbja në peshë. Sasia e sheqerit e pranishme në frytin e thatë përgjysmë është më e vogël se sa rrushi pa fara.

Në bazë të studimeve, gjethet e manit ndihmojnë në normalizimin shtesë të sheqerit në gjak. Ajo përdoret edhe si ilaç popullor kundër diabetit, diabetit dy. Mani i bardhë është shumë e pasur me fibra. Rreth 20 për qind e nevojave tona ditore për fibra plotësohen me një sasi të manit të bardhë nga vetëm një e treta e gotës. Përdorimi i rregullt i këtyre kokrrave ndikon në pakësimin e kolesterolit dhe përmirësimin e sistemit tretës. Po ashtu, është i pasur edhe me antioksidues. Sipas studimeve që janë bërë në universitetin e Teksasit, mani i bardhë përmban resveratrol, që është fenol natyral, që përdoret kundër disa llojeve të tumoreve dhe sëmundjeve të zemrës. 

Njerëzit që hanë çokollatë, për 11 për qind janë më pak të rrezikuar nga sëmundjet kardiovaskulare, ka treguar studimi nga universiteti në Aberdin. Në bazë të studimit, për jetë të shëndetshme, për çdo ditë konsumoni nga 100 gramë çokollatë. Adhuruesit e çokollatës për nëntë për qind më pak vizitojnë spitalet si pasojë e sëmundjeve të zemrës derisa 23 për qind më pak janë të rrezikuar nga infarkti.

Në studim kishin marrë pjesë 25.000 meshkuj dhe femra. Në bazë të studimeve që kishin të bëjnë për ndikimin e ushqimit në periudha të gjata kohore, është zbuluar se përjashtimi i çokollatës nga menyja nuk do ta zvogëlojë rrezikun nga sëmundjet kardiovaskulare apo vdekja si pasojë e sulmit në zemër.

Studiuesit në Universitetin e Torontos kanë gjetur se arrat nuk kontribuojnë në shtimin e peshës.

Rishikimi i hulumtimit të cilësisë mbi lidhjet midis arrave, konsumit të yndyrës dhe peshës trupore u botua kohët e fundit në revistën Obesity Reviews  dhe është ndër më të gjithanshmet deri më sot.

Ai siguron dëshmi të mëtejshme se shqetësimet e gjata në lidhje me arrat dhe shtimin e peshës shpesh të gjetura në mediat popullore dhe udhëzimet klinike të ushqyerit janë të pajustifikuara, thonë studiuesit.

“Në përgjithësi, ne zbuluam se nuk ka asnjë lidhje midis arrave dhe shtimit të peshës, dhe në fakt disa analiza treguan marrje më të lartë të arrave të lidhura me zvogëlimin e peshës trupore dhe perimetrit të belit,” tha autori kryesor Stephanie Nishi, i cili ishte student i doktoratës në shkencat ushqyese në Fakulteti i Mjekësisë Temerty në kohën e studimit.

“Ky studim me të vërtetë godet idenë se arrat mund të jenë një opsion i mirë për njerëzit me diabet ose rrezik kardiovaskular, por edhe për të gjithë individët në përgjithësi si pjesë e një plani të ushqyerit të shëndetshëm, pa paralajmërime.”

Studiuesit bashkuan rezultatet e 121 studimeve klinike dhe studimeve të ardhshme, me mbi gjysmë milioni pjesëmarrës në total. Ata pastaj përdorën një sistem të pranuar gjerësisht të quajtur GRADE (Vlerësimi, Zhvillimi dhe Vlerësimi i Rekomandimeve) për të vlerësuar cilësinë e studimeve.

“Ne zbuluam se siguria e provave ishte e lartë për provat dhe e moderuar për studimet vëzhguese,” tha John Sievenpiper, vëzhguesi kryesor në studim dhe një profesor i asociuar i shkencave ushqyese dhe mjekësisë në Fakultetin e Mjekësisë Temerty.

“Ky është një tregues i mirë i asnjë dëmi nga arrat në lidhje me shtimin në peshë jo më shumë se çdo ushqim tjetër dhe me të vërtetë mund të ketë një përfitim të humbjes së peshës përveç përfitimeve të tjera të njohura gjerësisht shëndetësore të arrave.”

Shumë udhëzime ushqyese dhe klinike për diabetin dhe sëmundjet e zemrës rekomandojnë arrat si pjesë e një qasjeje të shëndetshme për të ngrënë. Ato përfshijnë modelet dietike të Mesdheut, Portofolit, vegjetarian ose bimor dhe DASH (Qasjet Dietike për Ndalimin e Hipertensionit).

Megjithatë, konsumi global i arrave është shumë më poshtë atyre udhëzimeve dhe kur njerëzit e takojnë barin, është shpesh përmes kikirikave. Një racion tipik i arrave është 28 deri në 42 gram, ose atë që i përshtatet pëllëmbës së dorës së një të rrituri dhe shumë udhëzime sugjerojnë një racion në ditë.

“Ne kemi parë që konsumi i arrave është rritur në disa zona gjatë dekadës së fundit, veçanërisht vendet me të ardhura të mesme dhe të larta, por shumica e njerëzve mund t’i kuptojnë më mirë përfitimet e tyre,” tha Sievenpiper, duke shtuar se ai ha më shumë se një grusht shumicën e ditëve.

“Gjithmonë është mirë të praktikoni atë që predikoni,” tha ai.

Sievenpiper tha se studimi ishte një sasi masive e punës. Ajo u drejtua nga Nishi gjatë më shumë se katër viteve të studimeve të saj të doktoratës dhe përfshinte shumë lloje arrash, si dhe njerëz me kushte dhe statuse të ndryshme shëndetësore.

Në punën e ndërlidhur, Sievenpiper po drejton një provë klinike mbi shëndetin e zemrës dhe dietën e Portofolit, me arrat si shtyllën kryesore. Në fillim të këtij viti, laboratori i tij zbuloi se një kalori e etiketuar nuk është e njëjtë me atë që tretet dhe absorbohet kur njerëzit konsumojnë bajame.

Nishi tani po studion arrat, performancën njohëse dhe shëndetin vaskular në laboratorin e Jordi Salas Salvadó në Universitetin Spanjoll të Rovira Virgili.

“Unë nuk kam ngrënë shumë arra, por tani jam i rrethuar nga bajame dhe makadami  kështu që ha më shumë,” tha Nishi. “Sidomos për shkak të dëshmive që mbështesin përfitimet e tyre shëndetësore, por edhe për shkak të shkathtësisë së tyre në kuzhinë dhe në lëvizje.”