Administrata e burgjeve ruse ka njoftuar se kritiku i presidentit rus Vladimir Putin dhe opozitarit Alexei Navalny ka vdekur.

Alexei Navalny vdiq në koloninë korrektuese nr. 3 në distriktin autonom Yamalo-Nenets në moshën 48-vjeçare, njoftoi të premten departamenti rajonal i Shërbimit Federal të Ndëshkimit, transmeton RIA Novosti.

“Më 16 shkurt të këtij viti, në koloninë korrektuese nr.3, i dënuari Navalny A.A. u ndje keq pas ecjes, duke humbur ndjenjat pothuajse menjëherë. Menjëherë kanë mbërritur punonjësit mjekësorë nga institucioni dhe është thirrur një ekip mjekësor emergjent”, thuhet në njoftim.

“Janë kryer të gjitha reanimacionet e nevojshme, por nuk kanë dhënë rezultate pozitive. Mjekët e urgjencës deklaruan vdekjen e të dënuarit. Po përcaktohen shkaqet e vdekjes”, thuhet në njoftim.

Navalny u arrestua në vitin 2021 pasi u kthye nga Gjermania, ku u trajtua për helmim, siç përfunduan laboratorët evropianë, me agjentin nervor sovjetik Novichok.

Në mars 2022, Navalny mori një dënim me nëntë vjet burg për akuzat e përbuzjes dhe përvetësimit me anë të mashtrimit, të cilat ai dhe mbështetësit e tij i kanë hedhur poshtë vazhdimisht si akuza të motivuara politikisht.

Fondacioni kundër korrupsionit i Navalny dhe rrjeti i tij i zyrave rajonale u etiketuan organizata “ekstremiste” dhe u ndaluan pas arrestimit të tij, duke çuar në një tjetër gjyq kundër tij me akuza për ekstremizëm.

Në gusht 2023, një gjykatë e zgjati dënimin me burg të Navalny në 19 vjet dhe e dërgoi atë në një institucion më të rreptë “regjimi special” nga burgu i sigurisë maksimale ku mbahej.

Në dhjetor të vitit të kaluar, Navalny u transferua në një burg të tillë në rajonin rus të Arktikut.

Ushtria amerikane ka nisur një sulm ajror mbi të paktën 85 objektiva në Irak dhe Siri të përdorura nga milicitë e mbështetur nga Irani të premten, ku sipas Sky News, raportohet për disa të vdekur.

U përdorën avionë të shumtë, duke përfshirë bombarduesit me rreze të gjatë B-1 të NISURnga SHBA – duke shënuar hapjen e hakmarrjes për sulmin me dron që vrau tre trupa amerikane në Jordani fundjavën e kaluar .

Një deklaratë nga Komanda Qendrore e SHBA tha: “Forcat e Komandës Qendrore të SHBA (CENTCOM) kryen sulme ajrore në Irak dhe Siri kundër Forcës Quds të Korpusit të Gardës Revolucionare Islamike të Iranit (IRGC) dhe grupeve të milicisë së lidhur.

“Forcat ushtarake amerikane goditën më shumë se 85 objektiva, me avionë të shumtë duke përfshirë bombardues me rreze të gjatë të fluturuar nga Shtetet e Bashkuara.

Nga David Satter* 

Wall Street Journal

Vladimir Lenini nuk është më prej një shekulli, por e keqja që ai bëri vazhdon e jeton. Udhëheqësi i parë i Bashkimit Sovjetik vdiq më 21 janar 1924, në fshatin Gorki të zonës së Moskës, pas disa goditjeve në zemër.

Trashëgimia e tij është një botë, në të cilën ai ndihmoi për shkatërrimin e një ekuilibri moral.

Bashkimi Sovjetik bazohej në marksizëm, një fe laike, dhe Lenini ishte arkitekti i sistemit të tij të antimoralitetit. Për Leninin, siç tha ai në fjalimin e mbajtur në Komsomol më 2 tetor 1920, morali ishte tërësisht i nënshtruar ndaj luftës së klasave.

Një veprim ishte i drejtë, jo në dritën e “koncepteve ekstrahumane”, por vetëm nëse shkatërronte shoqërinë e vjetër dhe ndihmonte në ndërtimin e një shoqërie të re komuniste.

Efekti i kësaj teorie ndihet edhe sot në Rusinë post-sovjetike. Trashëgimia e refuzimit të plotë të komunizmit ndaj moralit universal shkatërroi shpresën për reforma demokratike. Teoria e Leninit gjithashtu frymëzoi terrorizmin modern dhe kontribuon në dobësinë, që i bën shumë në Perëndim, të falin krimet ideologjike.

Lenini lindi në 1870 në Simbirsk (tani Ulyanovsk). Ai ishte djali i një inspektori të lartë shkolle. Në vitin 1893 u transferua në Shën Peterburg, ku u bashkua me partinë marksiste dhe botoi një libër, “Çfarë duhet bërë?” (1902), në të cilin përshkroi një plan për marrjen e pushtetit nga një parti e disiplinuar “pararojë” e revolucionarëve profesionistë.

Një model i hershëm, por i papranuar i kësaj partie, ishte Vullneti i Popullit Rus, i cili u themelua në 1879 dhe në 1881 kreu vrasjen e Aleksandrit II, “Çlirimtarit Car”, i cili 20 vite më parë kishte liruar banorët ruralë rusë (të ashtuquajtur serf).

Në shkurt 1917, partia e Leninit, Bolshevikët, kishte 24,000 anëtarë. Kjo parti arriti të triumfonte në një vend me më shumë se 100 milionë banorë, sepse ishte një makinë e fuqisë së përqendruar, që pranoi vrasjen dhe e lartësoi atë si një detyrim moral.

Isaac Steinberg, ministri jo-bolshevik i Drejtësisë në qeverinë e parë revolucionare, kundërshtoi ekzekutimet e menjëhershme. Ai me sarkazëm e pyeti Leninin: “Pse të shqetësohesh me një Komisariat të Drejtësisë? Le ta quajmë atë ‘Komisariati për Shfarosjen Sociale’”. Fytyra e Leninit u ndez dhe tha: “Kjo është pikërisht ajo që duhet, por nuk mund ta themi këtë”.

Kombinimi i përkushtimit ndaj marksizmit dhe përbuzjes totale për normat etike bëri të mundur që komunistët dhe pasardhësit e tyre të vendosnin regjime totalitare në shekullin XX, që sundonin më shumë se një të tretën e popullsisë së botës.

Megjithëse shumica e këtyre regjimeve nuk ekzistojnë më, dëmi që ata shkaktuan ka të ngjarë të ndihet për shumë vite në vijim.

Rusia sot është jokomuniste, por jo më pak e paligjshme se në kohën e sovjetikëve. Sundimi arbitrar, dikur i kodifikuar në ideologjinë marksiste-leniniste, tani justifikohet nga privilegji i shtetit, i cili ka përparësi absolute mbi jetën e individëve.

Zyrtarët rusë e interpretojnë funksionin e historisë ruse si mesazh për fuqizimin e shtetit. Në një fjalim të vitit 2008, Vladimir Putin tha se ruajtja e vendit të Rusisë si një “komb i fuqishëm” kërkon “sakrifica dhe privime të mëdha nga ana e popullit tonë”. Me fjalë të tjera, ambicia e tij është e njëjtë me atë të Leninit: që rusët të vuajnë pafundësisht për shtetin.

Rusia ka pësuar rreth 360,000 viktima në Ukrainë. Kjo nuk i ka bindur liderët rusë të ndalojnë luftën. Në një fjalim të fundit, zoti Putin tha se zgjidhja ishte që gratë ruse të lindnin më shumë ushtarë potencialë.

“Shumë nga gjyshet dhe stërgjyshet tona kishin shtatë, tetë apo edhe më shumë fëmijë, – tha ai. – Le t’i ruajmë dhe ringjallim këto tradita të shkëlqyera”.

Kur Bashkimi Sovjetik ra, Rusia hoqi dorë nga modeli i ekonomisë socialiste, por nuk rivendosi kuadrin moral, që kishte shkatërruar Lenini. Rezultati ishte ngritja e një shteti kriminal jo më pak të rrezikshëm se paraardhësi i tij – një shtet që është përfshirë në atentate, ka rrëzuar avionë civilë dhe madje ka bombarduar ndërtesa banimi për të sjellë zotin Putin në pushtet.

Ndikimi i Leninit është gjithashtu i dukshëm në terrorin e kryer në emër të Islamit politik, ku marksizmi shërben si një sistem shpjegimi për atë që ndodhi. Egërsia e sulmit të Hamasit të 7 tetorit kundër Izraelit riprodhoi pothuajse saktësisht taktikat e bolshevikëve kundër jo simpatizantëve të dyshuar dhe civilëve të tjerë gjatë Terrorit të Kuq (1918-22).

Një nga shkrimet e fundit të Leninit ishte një grup rekomandimesh për të mashtruar “shurdhmemecët”, termi i tij për kapitalistët perëndimorë, të cilët ishin të gatshëm të injoronin krimet sovjetike në kërkim të fitimit.

Plani i tij ishte të promovonte trillimin e një qeverie legjitime në Bashkimin Sovjetik të ndarë nga Partia Komuniste dhe të krijonte marrëdhënie me sa më shumë vende të ishte e mundur për të krijuar një përshtypje të rreme të normalitetit.

Planet e Leninit u miratuan nga regjimi sovjetik dhe u trashëguan nga Rusia post-sovjetike me zgjedhjet e saj të fiksuara, Parlamentin e kontrolluar dhe “propagandën” përmes institucioneve të tilla si Klubi i Diskutimit Valdai, i cili pas themelimit të tij në 2004 luajti një rol të rëndësishëm në mashtrimin e zyrtarëve perëndimorë dhe ekspertëve për synimet e Rusisë.

Mauzoleumi i Leninit vizitohet çdo vit nga rreth 2.5 milionë njerëz, por popullariteti i tij në Rusi ka rënë në krahasim me Stalinin, i cili vlerësohet për fitoren në Luftën e Dytë Botërore. Megjithatë, figura e Leninit qëndron si simboli i refuzimit të parë në histori të standardeve universale, në emër të një lëvizjeje politike, që pretendonte monopolin e së vërtetës.

Lenini u shkëput disi nga e kaluara në muajt e fundit të jetës së tij, por nuk ka asnjë tregues se ai u pendua për ndonjë gjë. Për Leninin, qëllimi gjithmonë justifikonte mjetet. Kjo është arsyeja pse ai qëndron si një paralajmërim – jo vetëm për vendet që ai preku drejtpërdrejt, por për të gjithë njerëzimin.

*David Satter është autor i “Epoka e deliriumit: Rënia dhe rënia e Bashkimit Sovjetik”.

Zgjedhja e z. Talat Xhaferi për kryeministër të Maqedonisë së Veriut, është ngjarje historike për këtë shtet, që synon integrimin në institucionet e Bashkimit Europian dhe një rezultat i pakontestueshëm pozitiv i rrugëtimit politik të shqiptarëve autoktonë. Redaksia e Radio Televizionit “ Zëri i Kosovës” në Kopenhagë uron kryeministrin Xhaferi për funksionin e rëndësishme që i është besuar dhe ka besim të plotë se do të dëshmojë kualitetet profesionale në qeverisjen e vendit! Urojmë që logjika integruese e diversitetit etnik , linguistik dhe kulturor të reflektohet në të gjitha institucionet shtetërore të Maqedonisë së Veriut, sepse kjo logjikë është garanci e paqes dhe stabilitetit në këtë pjesë të Europës Juglindore.

Redaksia e Radio Televizionit “ Zëri i Kosovës” në Danimarkë

Të nesërmen (28 janar) në Maqedoninë e Veriut, Talat Xhaferri pritet të marrë detyrën si kryeministri i parë shqiptar i vendit pasi të votohet në Kuvend mbi përbërjen e qeverisë së përkohshme që do të çojë vendin në zgjedhjet e dyfishta që do mbahen në muajin maj.

Lidhur me këtë ngjarje historike kreu i Bashkimit Demokratik për Integrim, Ali Ahmeti i është drejtuar kombit shqiptar me një fjalim duke e quajtur të nesërmen si ditë historike.


“Katër vite më parë nga ky vend iu drejtova juve me fjalët “cdo gjë fillon me një ëndërr”. Ju thashë se të gjithë ne i kemi ëndrrat tona për fëmijët tanë.

Liria dhe barazia nuk vijnë lehtë, kërkojnë edhe besim se synimi do të arrihet.  Ashtu besoja edhe në marrëveshjen e Ohrit edhe në zyrtarizimin e gjuhës shqipe. Besoja se do bëhemi pjesë e NATO-s dhe se do të hapej mundësia për anëtarësim në BE.

Besoj se shpejt do anëtarësohemi në BE sepse është ideali ynë. Nesër është ditë historike. Nesër të dielën, 28 janar zgjedhim kryeministrin e parë shqiptarë të Maqedonisë së Veriut”- tha Ahmeti.

Ambasada e Shteteve të Bashkuara në Tiranë ka njoftuar se nga SHBA ka arritur në Shqipëri kontigjenti i helikopterëve amerikanë UH-60 Black Hawk.

“Mbërritje historike e helikopterëve të parë UH-60 Black Hawk të Shqipërisë. Një avion transportues C-17 i Shteteve të Bashkuara erdhi sot në Tiranë për të dorëzuar porosinë e parë të Shqipërisë për helikopterë Black Hawk, mbështetur me mbi 50 milionë dollarë nga fondet e ndihmës së SHBA”, thuhet në njoftimin e ambasadës amerikane në Tiranë.

“Helikopterët e rinj do të ndihmojnë në forcimin e aftësive të forcave ajrore të Shqipërisë dhe aftësinë për të kryer evakuim mjekësor, rikuperim të personelit, misione kërkim-shpëtimi, si dhe mbështetje të lëvizjeve logjistike të NATO-s për operacione dhe stërvitje. Shtetet e Bashkuara janë krenare për partneritetin e fortë me Shqipërinë në fushën e mbrojtjes”, thuhet në njoftim.

Këtu mundë ti gjeni arsyet kryesore, që të rinjtë të heqin dorë nga partneri i tyre.

Me rastin e programit të takimeve ‘Shiko, më dëgjo, më dua’, Megafon ka realizuar një sondazh për TV 2 Echo të Danimarkës, ku të rinjtë nga mosha 18 deri në 35 vjeç janë pyetur se çfarë mund t’i shtyjë ata që të të heqin dorë nga partneri i tyre. Në këtë pyetje janë përgjigjur 541 të rinjë.

Konkluzioni është i qartë:

Lëreni drogën, mos pini shumë alkohol dhe hiqni dorë nga cigaret nëse doni të rrisni vlerën tuaj në tregun e takimeve, me partnerët tuaj të ardhëshëm.

Në listën e mëposhtme, mund të zhyteni në rezultatet e anketës së pyetësorit dhe të merrni rregullin e përgjithshëm të ekspertëve për xhunglën e takimeve.

01. Përdorimi i supstancave narkotike

Pothuajse nëntë nga dhjetë – 89 për qind – janë të përgatitur të heqin dorë nga partneri nëse personi merr drogë.

Të rinjtë që funksionojnë mirë dhe kanë një jetë të arsyeshme të rritur, nuk duan një partner që mund të rrezikojë të përfundojë në abuzim me drogë, thotë Katrine Axholm dhe shton:

Dhe pastaj njerëzit që marrin drogë mund të jenë të çmendur në aspekte të ndryshme.

02. Pirja e tepërt e alkoolit

Tre nga katër persona nga mosha 18 deri në 35 vjeç do të heqin dorë nga një partner që pi shumë alkool.

“Kemi të bëjmë me një brez të rinjsh që e dinë se sa kushton të jesh me dikë që pi shumë, thotë Julia Lahme.

03. Pirja e duhanit

Më shumë se gjysma – 55 për qind – nuk duan një partner që pi duhan.

Ka shumë të rinj që pijnë regullisht duhan ose pijnë duhan vetëm nëpër ahengje. Por është diçka krejt tjetër të kesh një partner/partnere që pi rregullisht duhan, kjo do të ishte tepër e bezditëshme për ate që nuk pin, thekson Katrine Axholm.

Fakti që nuk ka më shumë njerëz që posaçërisht e konsiderojnë duhanin si një prishës të marrëveshjeve mund të lidhet me faktin se gjithnjë e më shumë të rinj po fillojnë të pinë duhan.

Të gjithë mund të pajtohemi se pirja e duhanit është një ide e keqe. Por që nga vitet 1920 ka qenë një simbol i kundërshtimit i të rijëve ndaj establishmentit, thotë Julia Lahme dhe vazhdon:

Dhe të jesh i ri ka të bëjë edhe me të qenit në opozitë, prandaj nuk befasohem për kët casje.

04. Besimi fetar

Në vendin e tretë të përbashkët është edhe bindjet fetare. Pikërisht 55 për qind nuk do të takoheshin me një person që është fetar.

Julia Lahme nuk mendon se danezët në përgjithësi kanë frikë nga feja, por thekson se një pjesë e madhe e danezëve kanë një skepticizëm në lidhje me besimin e jetës sonë për diçka që vjen nga jashtë.

05. Ekonomia e dobët

53 për qind nuk do të zgjidhnin dikë me financa të dobëta.

Se më shumë se gjysma e të anketuarve midis moshës 18 dhe 35 vjeç. nuk do të zgjidhnin një person me financa të dobëta, pyet Julia Lahme.

Në fund të fundit, ka shumë pak njerëz që në fillim të të 20-ave që kanë kontrollin e financave të tyre, thotë ajo.

06. Paaftësia fizike

51 për qind nuk duan një partner që ka paaftësi fizike.

Në kulturën tonë, ne shqetësohemi për mënyrën se si dukemi ndaj të tjerëve. Çfarë do të mendojnë prindërit dhe miqtë e mi nëse unë vij me një të dashur që ka vetëm gjysmën e këmbës? Mund të jetë e turpshme të thuhet, por mendoj se për shumë është kështu, thotë Katrine Axholm.

Ajo thekson megjithatë se për të rinjtë danezë mund të jetë më vendimtare se cila paaftësi fizike bëhet fjalë.

07. Pesha

Pikërisht gjysma nuk do të zgjedhte një partner për shkak të peshës.

Ne jetojmë në një kulturë ku i kushtojmë shumë vlerë të qenit mbipeshë – e cila mund të mos ketë asgjë në të.

Julia Lahme beson se të rinjtë – dhe të gjithë kërkuesit e tjerë të dashurisë – duhet të jenë të kujdesshëm që të mos e bëjnë peshën një prishës.

Është një jetë e gjatë, dhe shkon lart e poshtë – edhe me peshën. Kështu që mendoj se duhet t’i kujtojmë njëri-tjetrit se pamja dhe pesha nuk janë një gjë konstante, thotë Julia Lahme.

08. Diferenca në moshë

48 për qind nuk duan një të dashur ku diferenca në moshë është shumë e madhe.

Nuk është befasi për Julia Lahme që pothuajse gjysma nuk do të zgjidhnin një partner për shkak të një ndryshimi të madh në moshë – veçanërisht në grupmoshën e anketuar.

Nëse jeni shumë i ri, mund të ketë diçka në përvojën e jetës që e bën të vështirë gjetjen e njëri-tjetrit në një lidhje.

09. Semundje mendore

Sëmundja mendore është një problem për 47 përqind. e të anketuarve.

Shumë të rinj mendojnë: Unë kam mjaftueshëm probleme, ndaj do të doja të kisha një partnere që punon dhe pa të meta, thotë Katrine Axholm.

Nëse bëhet fjalë për sëmundje më pak serioze, atëherë Julia Lahme beson se duhet të kemi kujdes që të mos e fshijmë dashurinë mbi këtë bazë.

Duhet të kujtojmë se të gjithë kanë diçka në bagazhin e tyre. Askush nuk është i pastër. Dhe nëse dikush mendon se është, thjesht nuk e ka zbuluar ende.

Në vazhdim lista e të anketuarëve është si vijon

10 Bindjet politike

11 Personi të mos ketë fëmijë

12 Personi të ketë banesë personale

13 Personi të ketë fëmi

14 Përkatësia etnike

15. Stusi i shkollimit dhe i punësimit

16. Të mos kishte pasur shumë partnerë sexual

Ja cilat janë pesë gjërat që bëjnë shumicën e të rinjve të zgjedhin një partner
1. Humori, 75 për qind
2. Tërheqja fizike, 60 për qind
3. Interesat e përbashkëta, 55 për qind
4. Inteligjenca, 49 për qind
5. Ambiciet, 19 për qind

Përktheu dhe përgaditi

rtvzeri / Adnan Aliti

Lidhja e Shkrimtarëve të Kosovës sot në Prishtinë dekoroi romanin “Eskadronët e Vdekjes” të prof. Bardhyl Mahmutit si roman më i mirë, që në mënyrë profesionale dhe dëshmi autentike, dokumenton para botës gjenocidin e ushtruar serb ndaj popullit të Kosovës.

Romani “Eskadronët e Vdekjes” i autorit Bardhyl Mahmuti është vlerësuar si vepra më e mirë kundër gjenocidit serb ndaj shqiptarëve nga Lidhja e Shkrimtarëve të Kosovës, me ç’rast sot u nderua edhe me një mirënjohje.

“Eskadronët e Vdekjes” është një vepër e veçantë si krijim letrar artistik e po ashtu edhe si histori, ngase arrin të paraqesë pothuajse më së miri gjenocidin serb ndaj vendit tonë.

Kështu tha kryetari i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës, Shyqri Galica, derisa u shpreh se prirja autorit së kësaj vepre në aspektin stilistik letrar, performues dhe historik është fakt që tregon jo vetëm për përkushtimin e shkrimtarit, por edhe një kërkesë të sofistikuar për ndriçimin e luftës së UÇK-së dhe Serbisë.

Galica potencoi se shkrimtari Bardhyl Mahmuti është autori që ka depërtuar në thellësitë epokale të shpirtit farosës të pushtuesit serb, sipas tij duke dhënë romanin më të denjë dhe më të mirë pothuajse deri më sot me temën e gjenocidit.

Pas detajeve të dhëna për autorin dhe veprën “Eskadronët e Vdekjes”, kryetari i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës i dorëzon mirënjohje shkrimtarit Bardhyl Mahmuti.

Ky u fundit u shpreh falënderues ndaj organizimit të kësaj ceremonie, derisa potencoi se kjo mirënjohje nderon jo vetëm atë, por gjithë të tjerët që janë përkushtuar që të hedhin dritë mbi një krim siç e quan ai aq monstruoz, që sipas tij ka rrezik të mbetet në heshtje.

Mahmuti tha se në prag të 25-vjetorit të një çerek shekulli nga krimi i gjenocidit “nuk mund të jemi të kënaqur nga ajo që kemi bërë deri tani”.

Tutje, ai theksoi se dhënia e mirënjohjes nga Lidhja e Shkrimtarëve të Kosovës, i jep një shtytje të fuqishme të shpërndarjes së romanit, derisa shtoi se kjo do të ndikon që të tjerët të mund të shohin edhe një të vërtetë nga këndvështrimi ynë .

Libri “Eskadronët e Vdekjes” me autor Bardhyl Mahmuti, është botuar nga qendra Gjenocidi në Kosovë-plagë e hapur.

Romani i autorit Bardhyl Mahmuti është i bazuar në ngjarje të vërteta dhe është botuar në shënim të ditës së gjenocidit në Kosovë, 15 janar 2021.

Kjo vepër ka pasur disa botime në shqip, kurse është përkthyer e po përkthehet edhe në disa gjuhë të huaja.

NJOFTIM

Anëtarët e LSHK-së dhe dashamirë të tjerë të letërsisë e të artit njoftohen se sot, më 13.01.2024, në orën 12, në lokalet e LSHK-së, i dorëzohet mirënjohja studiuesit e politikanit prof. Bardhyl Mahmuti për veprën më të mirë që e shpalli LSHK-ja, ESKADRONËT E VDEKJES, kundër gjenocidit serb ndaj shqiptarëve. Vepra ka pasur disa botime në shqip, kurse është përkthyer e po përkthehet edhe në disa gjuhë të huaja.

(Prishtinë, Mahalla e Muhaxherëve, rr. “Jashar Salihu”, Kulla e zotnisë)

Shtetet e Bashkuara ndërmorën një tjetër sulm kundër rebelëve Houthi në Jemen të shtunën herët, pasi zyrtarët thanë se nuk ishin të kënaqur me dëmet e shkaktuara gjatë goditjeve paraprake nga ai i së enjtes.

Komanda Qendrore e Shteteve të Bashkuara tha se sulmi i së shtunës u krye nga luftanija USS Carney, nga e cila u lëshuan raketa të telekomanduara të tipit Tomahawk me objektiv shkatërrimin e një qendre radarësh, për të cilën tha se përbënte kërcënim të vazhdueshëm për transportin detar.

Zyrtarët amerikanë dhe britanikë shprehën optimizëm të premten se sulmet fillestare të enjten vonë, të cilat tani po cilësohen si dy valë sulmesh, ishin të suksesshme.

Një zyrtar amerikan i mbrojtjes i tha Zërit të Amerikës të premten se vlerësimi fillestar tregon se vala e parë e sulmeve të enjten vonë degradoi aftësinë e lëvizjes Houthi për të ndërmarrë sulme të mëtejshme.

Zyrtari, i cili foli në kushte anonimiteti, tha se ende vazhdonte një vlerësim më gjithëpërfshirës për sulmet. Më herët, zyrtarë të lartë amerikanë thanë se sulmet kishin dëmtuar ndjeshëm aftësitë e rebelëve.

“Ndihemi shumë të sigurtë për objektivat ku goditën municionet tona”, tha për median të premten Gjenerali Douglas Sims. “Aktualisht ende nuk e dimë vlerësimin përfundimtar të dëmeve të shkaktuara”.

Komanda Qendrore e Shteteve të Bashkuara tha të enjten vonë se avionët luftarakë, anijet detare dhe nëndetëset amerikane goditën më shumë se 60 objektiva në 16 zona në të kontrolluara nga lëvizja Houthi, përfshirë nyje të komandës dhe kontrollit, depot e municioneve, sistemet e lëshimit të mjeteve ajrore dhe objektet e prodhimit.

Gjenerali Sims tha të premten se SHBA dhe Britania ndërmorën një valë të dytë sulmesh kundër 12 zonave të tjera rreth 30 deri një orë pas sulmeve fillestare.

Në nëntor Shtëpia e Bardhë bëri të ditur se po shqyrtonte mundësinë për ripërcaktimin e grupit të rebelëve Houthi si një organizatë terroriste, ndërsa ata filluan të godasin anijet civile. Administrata Biden e hoqi zyrtarisht këtë grup nga lista e “organizatave terroriste të huaja” apo “terroristë të përcaktuar globalisht” në vitin 2021, duke zhbërë një masë të Presidentit Donald Trump.

Gjeneral lejtnant Douglas Sims, tha se sulmet e reja amerikane ishin kryer përgjithësisht në zona me popullsi të vogël dhe se numri i të vrarëve sipas tij nuk do të ishte i lartë. Ai tha se sulmet goditën armatimet, radarët dhe vendndodhjet e grupit, përfshirë zonat e thella malore./VOA/

Franz Beckenbauer ka vdekur në moshën 78-vjeçare dhe këtë lajm të hidhur e ka bërë të ditur familja e tij.

Legjenda e futbollit gjerman ka vuajtur për një kohë të gjatë nga një sëmundje e pashërueshme, dhe ishte ajo që e mori nga kjo botë legjendën e këtij sporti.

Fituesi i Kupës së Botës vdiq ditën e diele, teksa tashmë kanë vërshuar edhe homazhet nga bota e futbollit, duke shprehur ngushëllimet.

Beckenbauer, i mbiquajtur “Der Kaiser”, konsiderohet si një nga lojtarët më të mëdhenj të futbollit. Beckenbauer ka luajtur në total 621 ndeshje, ku ka shënuar 74 gola dhe ka asistuar 75 herë. Legjenda gjermane nuk është ndëshkuar asnjëherë me kartonin e kuq.

Ndërsa me kombëtaren e Gjermanisë, ai ka luajtur 103 ndeshje, ku ka shënuar 14 gola dhe ka asistuar 10 herë.