Merre zemren time te shkret mbyte me dure tua pastaj knaqu ne kete bote se me s te them te dua!

Se kjo zemer vec per ty ka rrah dikur, por ti kete se kuptove kurre!!

Mos loto nese shkoj e s’kthehem. Mos me pyet si jam, kur e ndien si ndiehem.

Mos me pyet si jetoj kur me ke lene vete, mos kerko falje nga zemra qe nje here e vret.

Mos trokit me ne dern time, se ajo eshte mbyll, se ne zemren qe e theve kurr s ke per te hyre.

Mos me thuaj, se me ke dashuruar, tash eshte vone, shume vone per tu penduar.

Mos me pyet per ato caste qe dikur me mua kalove, mos loto per fatin tone qe ti vete e shkaterrove!!!

Ne mendjen time shpalos kujtime nje nga nje ,ne njeren nga ato e gjeje tregimin per ty, athua ku je ti!? A thua enderr ishe ti!?

Nese nuk te thash se per mua je ti ajo qe me fal buzeqeshje, ajo qe me fal ngrohtesi.

Nese s’ta shpreha dot sa shume te dashuroj fajin e kish natyra qe si dha zemres goje.

Nje mije poezi do ti shkruaj per ty ,por asnjera s bene pune ,qe te kthehesh tek une, molle e ndaluar, e ndaluar per ne, qenka dashuria jone, qe u mbulua me dhe!!

Tash nuk jemi afer, si dikur nuk jemi, pervec njeri tjeterit tjeter gje nuk kemi!

Te pres jashte botes aty ku realiteti behet magji, te pres aty ku urrejtja behet dashuri, ku lotet kthehen ne rreze dielli.