Spektaklet politike “Limaj I” dhe “Haradinaj I”
Ju kujtohet fare mirë se pas përfundimit të luftës çlirimtare dhe tërheqjes së okupatorit nga Kosova një numër prokurorësh ndërkombëtar, në pamundësi që të arrestonin kriminelet serb që kishin kryer krimet më monstruoze kundër popullit shqiptar, morën për mision politik relativizmin e gjenocidit të ushtruar në Kosovë nga pushteti i Serbisë.
Serbia, si gjenerator i krimeve më monstruoze të bëra në Evropën e pasluftës së dytë botërore është shndërruar në Eldorado e kriminelëve të Ballkanit!
Në pamundësi që t’i imponojë këtij shteti kriminel që të dorëzojë kriminelët e vërtetë të Luftës në Bosnje, Kroaci dhe Kosovë, Gjykata Ndërkombëtare e Hagës kurdis procese gjyqësore kundër personaliteteve që ishin bartës të rezistencës përballë politikës gjenocidale të Beogradit.
Në 15 vjetorin e përkujtimit të masakrës së Srebrenicës, të kësaj ngjarje makabre që u zhvillua në sytë indiferent të prezencës ndërkombëtare në Bosnje, kriminelët që urdhëruan dhe kryen këtë masakër ende ndodhen në liri;
Lulzim Hamidi–
Jemi në dilemën hamletiane të jemi apo mos të jemi.E them këtë duke u bazuar ne faktin aq here të të përmendur se momentalisht ,ashtu siÇ shkojnë punët kemi një situate paradoksale,interesante dhe habitëse .Të mbyllur nga një blokim I fjalës së lire,të fjalës që në të vërtetë shpreh realitetin egzistues në vendin ku jetojmë,realen, sido që jetë negative apo positive kundrejt popullit shqiptar.Unë personalisht me komentet e mija u orvata që në mënyrë sa më xhemtëlmene të paraqes një realitet të zymtë,duke iu kushtuar në atë mënyrë ashtu siÇ e perceptoja situatën momentale këtu ,por gjithë ata opinione (afër gjashtëdhjetë faqe),disi në fund nuk u parapëlqyekan do individëve të cilët nuk deshkan që mendimi I lire I një individi I cili shkruan në mënyrën se si është situata dhe si mund të shkojnë proceset në të ardhmen ,e jo si don publiku,sa për tu kënaqur,duke mshehur të vërtetën,dhe duke e ushqyer atë public me demagogji nga njerëz që hipokrizinë dhe paragjykimin e kanë pjesë të lojës së tyre ,që nuk ka ardhmëri afatgjate dhe është pa perspective.
Iljasa SALIHU
Ishte ditë korriku, ditë që vlonte prej të nxehtit, që buzëqeshte për ardhjen e mërgatës shqiptare në vendlindje, por përskaj kësaj gjendjeje, çështjet e domosdoshme patjetër duhej të kryheshin, pse jo edhe rrëfimi jonë romantik për të kaluar kështu në fenomenin e problemin, fenomen i harruar qëllimisht prej mediave elektronike.
TIRANE-Sipas studimit katërvjeçar Gallup World Poll publikuar më pas nga revista Forbes, danezët janë njerëzit më të lumtur, ndërsa pas tyre radhiten qytetarët e Finlandës, Norvegjisë dhe Suedisë.
Më të palumturit janë banorët e Togos, në perëndim të Afrikës dhe shumë shtete të tjera afrikane e aziatike.
Në bazë të studimit, paratë dhe kujdesi social janë kriteret më të rëndësishme për qytetarët, ndaj nuk është e rastësishme që vendet skandinave radhiten në krye të listës si popujt më të lumtur në Botë.
Studimi pati parasysh 155 shtete në Botë që u studiuan ndër vitet 2005-2009.
Imer Dervishi-Ishte pikërisht regullimi shtetërorë i cili më detyroi të bëj krahasimin me çka edhe të pasqyroj ngjajshmëritë mes këtyre dy ,,Perandorive,, dhe regullimit të tyre shtetërorë, që shikuar nga prizma kohore, më shumë kanë të bëjnë me historinë dhe të kaluarën, sesa më të tashmen dhe atë që mund të quhet reale njëkohësisht edhe e kapshme për rethanat bashkëkohore. Motivi kryesorë për pasqyrimin e tillë erdhi nga nevoja që megjithatë mes këtyre dy sistemeve të regullimit shtetërorë ekziston një dallim esencial, për sa i përket SENATIT dhe rolit të tij, me çka vendimet e dala nga Senati ishin të obligueshme për Konzujt, që përbënin Kuvendin.
Me shkasë,me rastin e paralajmrimeve se mundë të ketë shkëmbim territoresh në mesë të Kosovës dhe Serbisë
Shkruan: Refik HASANI
Prishtina dhe Beogradi duhet të përqendrohen rreth reciprocitetit,sukcesionin e mbetur nga ish-ngrehina artificiale e quajtur Jugosllavi dhe çështjet tjera si të pagjeturit etj. Prandaj Kosova veriore dhe ajo Lindore janë dy pjesë të një trungu . Nuk duhet ti shkëmbejmë këto dy hapsira , jo vetëm si pjesë tokësore,por nuk duhet ti ndërrojm as popullatën që jeton në këto dy anë.Shqiptarët dhe Serbët her kurdo her do të duhen të ulen dhe mbyllin periudhën më shumë se një shekull .Ku në mesë të këtyre dy popujve ka mbretëruar një raport armiqësie dhe lufte që asnjëherë nuk u shpall si e tillë , por duhet mbyllur me një marrëveshje . Bisedimet në mesë të Prishtinës dhe Beogradit do të duhej të normalizoheshin si dy popuj më të mëdhenjë në numër në këto hapsira .Nuk mundë të pretendohet se këto bisedime do të përfundojn,shumë lehtë dhe për një kohë shumë të shkurtër do të mbyllen me sukses.
Shkruan :Kadri Gërvalla- Shtutgard
Qeveria e Kosovës, nëse dëshiron ta ketë diasporën afër, duhet të ndajë buxhet dhe të mendoj për një organizim pak ma ndryshe, për dallim nga organizimet që kemi momentalisht.
Diaspora mjaftë është anashkaluar, kjo do të jetë hera e fundit pasi që sipas mendimit të shprehur të shumë veprimtarëve, ende nuk ka dalë në skenë pakënaqësia dhe presioni që mund t´i bëjë diaspora institucioneve të Kosovës, dhe, nëse nuk ndryshon trendi për diasporën, kjo një ditë do të shpërthejë.
Imer Dervishi
-Pradoksi me fjalë të tjera nënkupton që në pikë të ditës të kërkosh njerëz me fener rreth vehtes. Këtu s’mund të thuhet se mungon drita por ato që mungojnë janë pikërisht njerëzit!!! Kur jemi tek faktori ,,dritë,, dhe ,,njeri,, me të drejtë pyes a do të zbardh ndonjë ditë e bardhë për shqiptarët e Maqedonisë, ditë në të cilën do të ndodhë përqafimi i vlerave kundrejt kuazi-vlerave, i progresit kundrejt regresit, i standardit kundrejt substandardit, i dijes së mirëfillt kundrejt titujve shkencorë falso dhe idiotesk, i zhvillimit kundrejt shkatrimit dhe përfundimisht i përqafimit të procesit eurointegrues kundrejt izolimit dhe zhbërjes.
Në çdo sferë të jetës ka një parim i cili dëshmon se çdo vit që vjen është një progres sa i takon vitit të kaluar. Në fat ky parim duhet të vlejë edhe për shume shtete dhe më konkretisht për shumë vendbanime të cilat nga viti në vit pësojnë ndryshime dhe shkojnë përpara por si duket ky parim nuk vlen për vendbanimet apo komunat me shumicë shqiptare në Maqedoni. Këtë mund ta vërtetoj me rastin e Komunës së Haraçinës e cila plot 15 vite nuk po pëson asnjë ndryshim rënjësor për të përmirësuar jetën e qytetarëve. Kjo komunë që 15 vite akoma në rendin e ditës i ka po të njëjtat kërkesa që i ka pas edhe para 15 viteve.