Të nesërmen (28 janar) në Maqedoninë e Veriut, Talat Xhaferri pritet të marrë detyrën si kryeministri i parë shqiptar i vendit pasi të votohet në Kuvend mbi përbërjen e qeverisë së përkohshme që do të çojë vendin në zgjedhjet e dyfishta që do mbahen në muajin maj.

Lidhur me këtë ngjarje historike kreu i Bashkimit Demokratik për Integrim, Ali Ahmeti i është drejtuar kombit shqiptar me një fjalim duke e quajtur të nesërmen si ditë historike.


“Katër vite më parë nga ky vend iu drejtova juve me fjalët “cdo gjë fillon me një ëndërr”. Ju thashë se të gjithë ne i kemi ëndrrat tona për fëmijët tanë.

Liria dhe barazia nuk vijnë lehtë, kërkojnë edhe besim se synimi do të arrihet.  Ashtu besoja edhe në marrëveshjen e Ohrit edhe në zyrtarizimin e gjuhës shqipe. Besoja se do bëhemi pjesë e NATO-s dhe se do të hapej mundësia për anëtarësim në BE.

Besoj se shpejt do anëtarësohemi në BE sepse është ideali ynë. Nesër është ditë historike. Nesër të dielën, 28 janar zgjedhim kryeministrin e parë shqiptarë të Maqedonisë së Veriut”- tha Ahmeti.

Ambasada e Shteteve të Bashkuara në Tiranë ka njoftuar se nga SHBA ka arritur në Shqipëri kontigjenti i helikopterëve amerikanë UH-60 Black Hawk.

“Mbërritje historike e helikopterëve të parë UH-60 Black Hawk të Shqipërisë. Një avion transportues C-17 i Shteteve të Bashkuara erdhi sot në Tiranë për të dorëzuar porosinë e parë të Shqipërisë për helikopterë Black Hawk, mbështetur me mbi 50 milionë dollarë nga fondet e ndihmës së SHBA”, thuhet në njoftimin e ambasadës amerikane në Tiranë.

“Helikopterët e rinj do të ndihmojnë në forcimin e aftësive të forcave ajrore të Shqipërisë dhe aftësinë për të kryer evakuim mjekësor, rikuperim të personelit, misione kërkim-shpëtimi, si dhe mbështetje të lëvizjeve logjistike të NATO-s për operacione dhe stërvitje. Shtetet e Bashkuara janë krenare për partneritetin e fortë me Shqipërinë në fushën e mbrojtjes”, thuhet në njoftim.

Këtu mundë ti gjeni arsyet kryesore, që të rinjtë të heqin dorë nga partneri i tyre.

Me rastin e programit të takimeve ‘Shiko, më dëgjo, më dua’, Megafon ka realizuar një sondazh për TV 2 Echo të Danimarkës, ku të rinjtë nga mosha 18 deri në 35 vjeç janë pyetur se çfarë mund t’i shtyjë ata që të të heqin dorë nga partneri i tyre. Në këtë pyetje janë përgjigjur 541 të rinjë.

Konkluzioni është i qartë:

Lëreni drogën, mos pini shumë alkohol dhe hiqni dorë nga cigaret nëse doni të rrisni vlerën tuaj në tregun e takimeve, me partnerët tuaj të ardhëshëm.

Në listën e mëposhtme, mund të zhyteni në rezultatet e anketës së pyetësorit dhe të merrni rregullin e përgjithshëm të ekspertëve për xhunglën e takimeve.

01. Përdorimi i supstancave narkotike

Pothuajse nëntë nga dhjetë – 89 për qind – janë të përgatitur të heqin dorë nga partneri nëse personi merr drogë.

Të rinjtë që funksionojnë mirë dhe kanë një jetë të arsyeshme të rritur, nuk duan një partner që mund të rrezikojë të përfundojë në abuzim me drogë, thotë Katrine Axholm dhe shton:

Dhe pastaj njerëzit që marrin drogë mund të jenë të çmendur në aspekte të ndryshme.

02. Pirja e tepërt e alkoolit

Tre nga katër persona nga mosha 18 deri në 35 vjeç do të heqin dorë nga një partner që pi shumë alkool.

“Kemi të bëjmë me një brez të rinjsh që e dinë se sa kushton të jesh me dikë që pi shumë, thotë Julia Lahme.

03. Pirja e duhanit

Më shumë se gjysma – 55 për qind – nuk duan një partner që pi duhan.

Ka shumë të rinj që pijnë regullisht duhan ose pijnë duhan vetëm nëpër ahengje. Por është diçka krejt tjetër të kesh një partner/partnere që pi rregullisht duhan, kjo do të ishte tepër e bezditëshme për ate që nuk pin, thekson Katrine Axholm.

Fakti që nuk ka më shumë njerëz që posaçërisht e konsiderojnë duhanin si një prishës të marrëveshjeve mund të lidhet me faktin se gjithnjë e më shumë të rinj po fillojnë të pinë duhan.

Të gjithë mund të pajtohemi se pirja e duhanit është një ide e keqe. Por që nga vitet 1920 ka qenë një simbol i kundërshtimit i të rijëve ndaj establishmentit, thotë Julia Lahme dhe vazhdon:

Dhe të jesh i ri ka të bëjë edhe me të qenit në opozitë, prandaj nuk befasohem për kët casje.

04. Besimi fetar

Në vendin e tretë të përbashkët është edhe bindjet fetare. Pikërisht 55 për qind nuk do të takoheshin me një person që është fetar.

Julia Lahme nuk mendon se danezët në përgjithësi kanë frikë nga feja, por thekson se një pjesë e madhe e danezëve kanë një skepticizëm në lidhje me besimin e jetës sonë për diçka që vjen nga jashtë.

05. Ekonomia e dobët

53 për qind nuk do të zgjidhnin dikë me financa të dobëta.

Se më shumë se gjysma e të anketuarve midis moshës 18 dhe 35 vjeç. nuk do të zgjidhnin një person me financa të dobëta, pyet Julia Lahme.

Në fund të fundit, ka shumë pak njerëz që në fillim të të 20-ave që kanë kontrollin e financave të tyre, thotë ajo.

06. Paaftësia fizike

51 për qind nuk duan një partner që ka paaftësi fizike.

Në kulturën tonë, ne shqetësohemi për mënyrën se si dukemi ndaj të tjerëve. Çfarë do të mendojnë prindërit dhe miqtë e mi nëse unë vij me një të dashur që ka vetëm gjysmën e këmbës? Mund të jetë e turpshme të thuhet, por mendoj se për shumë është kështu, thotë Katrine Axholm.

Ajo thekson megjithatë se për të rinjtë danezë mund të jetë më vendimtare se cila paaftësi fizike bëhet fjalë.

07. Pesha

Pikërisht gjysma nuk do të zgjedhte një partner për shkak të peshës.

Ne jetojmë në një kulturë ku i kushtojmë shumë vlerë të qenit mbipeshë – e cila mund të mos ketë asgjë në të.

Julia Lahme beson se të rinjtë – dhe të gjithë kërkuesit e tjerë të dashurisë – duhet të jenë të kujdesshëm që të mos e bëjnë peshën një prishës.

Është një jetë e gjatë, dhe shkon lart e poshtë – edhe me peshën. Kështu që mendoj se duhet t’i kujtojmë njëri-tjetrit se pamja dhe pesha nuk janë një gjë konstante, thotë Julia Lahme.

08. Diferenca në moshë

48 për qind nuk duan një të dashur ku diferenca në moshë është shumë e madhe.

Nuk është befasi për Julia Lahme që pothuajse gjysma nuk do të zgjidhnin një partner për shkak të një ndryshimi të madh në moshë – veçanërisht në grupmoshën e anketuar.

Nëse jeni shumë i ri, mund të ketë diçka në përvojën e jetës që e bën të vështirë gjetjen e njëri-tjetrit në një lidhje.

09. Semundje mendore

Sëmundja mendore është një problem për 47 përqind. e të anketuarve.

Shumë të rinj mendojnë: Unë kam mjaftueshëm probleme, ndaj do të doja të kisha një partnere që punon dhe pa të meta, thotë Katrine Axholm.

Nëse bëhet fjalë për sëmundje më pak serioze, atëherë Julia Lahme beson se duhet të kemi kujdes që të mos e fshijmë dashurinë mbi këtë bazë.

Duhet të kujtojmë se të gjithë kanë diçka në bagazhin e tyre. Askush nuk është i pastër. Dhe nëse dikush mendon se është, thjesht nuk e ka zbuluar ende.

Në vazhdim lista e të anketuarëve është si vijon

10 Bindjet politike

11 Personi të mos ketë fëmijë

12 Personi të ketë banesë personale

13 Personi të ketë fëmi

14 Përkatësia etnike

15. Stusi i shkollimit dhe i punësimit

16. Të mos kishte pasur shumë partnerë sexual

Ja cilat janë pesë gjërat që bëjnë shumicën e të rinjve të zgjedhin një partner
1. Humori, 75 për qind
2. Tërheqja fizike, 60 për qind
3. Interesat e përbashkëta, 55 për qind
4. Inteligjenca, 49 për qind
5. Ambiciet, 19 për qind

Përktheu dhe përgaditi

rtvzeri / Adnan Aliti

Lidhja e Shkrimtarëve të Kosovës sot në Prishtinë dekoroi romanin “Eskadronët e Vdekjes” të prof. Bardhyl Mahmutit si roman më i mirë, që në mënyrë profesionale dhe dëshmi autentike, dokumenton para botës gjenocidin e ushtruar serb ndaj popullit të Kosovës.

Romani “Eskadronët e Vdekjes” i autorit Bardhyl Mahmuti është vlerësuar si vepra më e mirë kundër gjenocidit serb ndaj shqiptarëve nga Lidhja e Shkrimtarëve të Kosovës, me ç’rast sot u nderua edhe me një mirënjohje.

“Eskadronët e Vdekjes” është një vepër e veçantë si krijim letrar artistik e po ashtu edhe si histori, ngase arrin të paraqesë pothuajse më së miri gjenocidin serb ndaj vendit tonë.

Kështu tha kryetari i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës, Shyqri Galica, derisa u shpreh se prirja autorit së kësaj vepre në aspektin stilistik letrar, performues dhe historik është fakt që tregon jo vetëm për përkushtimin e shkrimtarit, por edhe një kërkesë të sofistikuar për ndriçimin e luftës së UÇK-së dhe Serbisë.

Galica potencoi se shkrimtari Bardhyl Mahmuti është autori që ka depërtuar në thellësitë epokale të shpirtit farosës të pushtuesit serb, sipas tij duke dhënë romanin më të denjë dhe më të mirë pothuajse deri më sot me temën e gjenocidit.

Pas detajeve të dhëna për autorin dhe veprën “Eskadronët e Vdekjes”, kryetari i Lidhjes së Shkrimtarëve të Kosovës i dorëzon mirënjohje shkrimtarit Bardhyl Mahmuti.

Ky u fundit u shpreh falënderues ndaj organizimit të kësaj ceremonie, derisa potencoi se kjo mirënjohje nderon jo vetëm atë, por gjithë të tjerët që janë përkushtuar që të hedhin dritë mbi një krim siç e quan ai aq monstruoz, që sipas tij ka rrezik të mbetet në heshtje.

Mahmuti tha se në prag të 25-vjetorit të një çerek shekulli nga krimi i gjenocidit “nuk mund të jemi të kënaqur nga ajo që kemi bërë deri tani”.

Tutje, ai theksoi se dhënia e mirënjohjes nga Lidhja e Shkrimtarëve të Kosovës, i jep një shtytje të fuqishme të shpërndarjes së romanit, derisa shtoi se kjo do të ndikon që të tjerët të mund të shohin edhe një të vërtetë nga këndvështrimi ynë .

Libri “Eskadronët e Vdekjes” me autor Bardhyl Mahmuti, është botuar nga qendra Gjenocidi në Kosovë-plagë e hapur.

Romani i autorit Bardhyl Mahmuti është i bazuar në ngjarje të vërteta dhe është botuar në shënim të ditës së gjenocidit në Kosovë, 15 janar 2021.

Kjo vepër ka pasur disa botime në shqip, kurse është përkthyer e po përkthehet edhe në disa gjuhë të huaja.

NJOFTIM

Anëtarët e LSHK-së dhe dashamirë të tjerë të letërsisë e të artit njoftohen se sot, më 13.01.2024, në orën 12, në lokalet e LSHK-së, i dorëzohet mirënjohja studiuesit e politikanit prof. Bardhyl Mahmuti për veprën më të mirë që e shpalli LSHK-ja, ESKADRONËT E VDEKJES, kundër gjenocidit serb ndaj shqiptarëve. Vepra ka pasur disa botime në shqip, kurse është përkthyer e po përkthehet edhe në disa gjuhë të huaja.

(Prishtinë, Mahalla e Muhaxherëve, rr. “Jashar Salihu”, Kulla e zotnisë)

Shtetet e Bashkuara ndërmorën një tjetër sulm kundër rebelëve Houthi në Jemen të shtunën herët, pasi zyrtarët thanë se nuk ishin të kënaqur me dëmet e shkaktuara gjatë goditjeve paraprake nga ai i së enjtes.

Komanda Qendrore e Shteteve të Bashkuara tha se sulmi i së shtunës u krye nga luftanija USS Carney, nga e cila u lëshuan raketa të telekomanduara të tipit Tomahawk me objektiv shkatërrimin e një qendre radarësh, për të cilën tha se përbënte kërcënim të vazhdueshëm për transportin detar.

Zyrtarët amerikanë dhe britanikë shprehën optimizëm të premten se sulmet fillestare të enjten vonë, të cilat tani po cilësohen si dy valë sulmesh, ishin të suksesshme.

Një zyrtar amerikan i mbrojtjes i tha Zërit të Amerikës të premten se vlerësimi fillestar tregon se vala e parë e sulmeve të enjten vonë degradoi aftësinë e lëvizjes Houthi për të ndërmarrë sulme të mëtejshme.

Zyrtari, i cili foli në kushte anonimiteti, tha se ende vazhdonte një vlerësim më gjithëpërfshirës për sulmet. Më herët, zyrtarë të lartë amerikanë thanë se sulmet kishin dëmtuar ndjeshëm aftësitë e rebelëve.

“Ndihemi shumë të sigurtë për objektivat ku goditën municionet tona”, tha për median të premten Gjenerali Douglas Sims. “Aktualisht ende nuk e dimë vlerësimin përfundimtar të dëmeve të shkaktuara”.

Komanda Qendrore e Shteteve të Bashkuara tha të enjten vonë se avionët luftarakë, anijet detare dhe nëndetëset amerikane goditën më shumë se 60 objektiva në 16 zona në të kontrolluara nga lëvizja Houthi, përfshirë nyje të komandës dhe kontrollit, depot e municioneve, sistemet e lëshimit të mjeteve ajrore dhe objektet e prodhimit.

Gjenerali Sims tha të premten se SHBA dhe Britania ndërmorën një valë të dytë sulmesh kundër 12 zonave të tjera rreth 30 deri një orë pas sulmeve fillestare.

Në nëntor Shtëpia e Bardhë bëri të ditur se po shqyrtonte mundësinë për ripërcaktimin e grupit të rebelëve Houthi si një organizatë terroriste, ndërsa ata filluan të godasin anijet civile. Administrata Biden e hoqi zyrtarisht këtë grup nga lista e “organizatave terroriste të huaja” apo “terroristë të përcaktuar globalisht” në vitin 2021, duke zhbërë një masë të Presidentit Donald Trump.

Gjeneral lejtnant Douglas Sims, tha se sulmet e reja amerikane ishin kryer përgjithësisht në zona me popullsi të vogël dhe se numri i të vrarëve sipas tij nuk do të ishte i lartë. Ai tha se sulmet goditën armatimet, radarët dhe vendndodhjet e grupit, përfshirë zonat e thella malore./VOA/

Franz Beckenbauer ka vdekur në moshën 78-vjeçare dhe këtë lajm të hidhur e ka bërë të ditur familja e tij.

Legjenda e futbollit gjerman ka vuajtur për një kohë të gjatë nga një sëmundje e pashërueshme, dhe ishte ajo që e mori nga kjo botë legjendën e këtij sporti.

Fituesi i Kupës së Botës vdiq ditën e diele, teksa tashmë kanë vërshuar edhe homazhet nga bota e futbollit, duke shprehur ngushëllimet.

Beckenbauer, i mbiquajtur “Der Kaiser”, konsiderohet si një nga lojtarët më të mëdhenj të futbollit. Beckenbauer ka luajtur në total 621 ndeshje, ku ka shënuar 74 gola dhe ka asistuar 75 herë. Legjenda gjermane nuk është ndëshkuar asnjëherë me kartonin e kuq.

Ndërsa me kombëtaren e Gjermanisë, ai ka luajtur 103 ndeshje, ku ka shënuar 14 gola dhe ka asistuar 10 herë.

Gurët në veshka cilësohen si një ndër komplikacionet më të shpeshta që rëndojnë shëndetin e shqiptarëve.

Në një intervistë për gazetën “Dita”, mjekia Ilda Xhelili tregon se si duhet të kujdesemi për të mbajtur sa më larg komplikacionet që vijnë si rezultat i formimit të gurëve në veshka. Çdo ditë organizmi ynë ka nevojë për eliminimin e toksinave (helmeve) dhe mbeturinave që krijohen nga jetesa dhe ushqyerja jonë e përditshme. Në këtë proces të domosdoshëm jetësor, veshkat janë organi më i rëndësishëm i trupit të njeriut. Ato përbëjnë filtrin e gjakut nga mbeturinat. Gjithashtu ato janë edhe rregullatori i bilancit elektrolitik të organizmit tonë. Kur urina grumbullohet në veshka, ajo filtrohet dhe përmes dy tubave të ngushtë (një për secilën veshkë dhe të quajtur ureteri) derdhet në vezikë (fshikëza e urinës). Kur vezika mbushet plot, ajo boshatiset dhe derdhet jashtë nëpërmjet një tubi tjetër më të trashë dhe që quhet uretra. Shpesh, me urinën eliminohen kristale kimike duke filluar nga përmasat e kokrrizave të rërës, të cilat me kalimin e kohës zhvillohen në gurë me përmasa të ndryshme që formohen në veshka ose në rrugët urinare.

Pse krijohen gurët në veshka?

Gurët në veshka krijohen kur urina përmban me shumicë substanca të caktuara. Këto substanca mund të krijojnë kristale të vogla, të cilat me kalimin e kohës bashkohen dhe bëhen gurë. Faktori më i madh i rrezikut për formimin e gurëve është dehidrimi (humbja dhe mosmarrja e sasisë së duhur të lëngjeve. Prandaj pirja e lëngjeve është e rëndësishme për të shmangur dehidrimin. Mbajtja e urinës e holluar shmang pikërisht bashkimin e kristaleve të vogla dhe formimin e gurëve. Si udhëzues për këtë shërben gjithmonë ngjyra e urinës. Urina e qartë është në rregull kurse urina e verdhë ose e errët tregon përqendrim të lartë dhe është shenjë për marrjen e më shumë lëngjeve, sidomos në stinën e verës kur dehidrimi është më i shprehur si rezultat i avullimit apo djersitjes nga vapa e madhe. Rekomandohet pirja e lëngjeve (6-8 gota ujë në ditë ose edhe lëngje të tjera) për të pasur prodhimin e sasisë së duhur të urinës dhe me përqendrimin e duhur. Gurët në veshka janë ndër afeksionet të shpeshta të aparatit urinar. Shpesh ato kanë edhe karakter familjar. Si fenomen vërehet më shpesh në meshkuj se në femra dhe shfaqen kryesisht rreth moshës 20-30 vjeç. Formimi i gurëve favorizohet edhe nga patologji të shumta të zorrëve, procedurat e kimioterapisë, patologji të aparatit urinar, sëmundje të tjera, mënyra e jetesës, mënyra e ushqyerjes e shumë faktorë të tjerë. Rreth 80 për qind e gurëve në veshka janë të përbërë nga kalçiumi dhe minerale të tjera, zakonisht një kombinim i kalçiumit me oksalate, prandaj edhe në shumicën e rasteve rregullimet në dietë janë të domosdoshme për të ndihmuar në parandalimin e formimit të gurëve në vazhdimësi apo në përsëritjen e tyre.

Cilat janë simptomat klinike te pacientët që vuajnë nga kjo patologji?

Kemi parë njerëz që vuajnë nga gurët në veshka të përjetojnë dhimbje të pabesueshme. Gurët zakonisht formohen në veshka, por ata mund të zhvillohen kudo në traktin urinar. Kur gurët janë mjaft të vegjël ata mund të kalojnë pa u vënë re dhe të eliminohen nëpërmjet urinimit. Ndërsa kur përmasat janë të konsiderueshme, lëvizja e tyre përmes traktit urinar bëhet e dhimbshme, kjo për shkak edhe të formës së tyre të çrregullt e me cepa që shkakton dhimbje dhe gërvishtje gjatë kalimit të tyre nëpër rrugët urinare.

Në disa raste, gurët të cilët janë të lokalizuar në veshka, janë të ngulitur e të pozicionuar mirë e nuk mund të lëvizin prej aty. Në këto raste kërkohet ndërhyrje mjekësore nëpërmjet operacioneve ose nëpërmjet thërrmimit të tyre me aparatura të posaçme

Gurët në veshka nuk prodhojnë simptoma klinike derisa ata fillojnë të lëvizin në tubat urinarë përmes të cilëve urina derdhet në fshikëz. Dhimbjet e lëvizjes së gurëve në veshka janë tipike, të mprehta, të forta sikur të zë ngërçi. Dhimbjet shpesh përhapen si valë, ashtu sikundër guri lëviz nëpër traktin urinar. Guri në varësi të përmasave mund të ngeci gjatë kalimit nëpër këto rrugë dhe të bllokojë rrjedhjen e urinës. Kur gurët bllokojnë rrjedhjen e urinës, atëherë shkaktohet ënjtje e veshkave duke provokuar kështu dhimbje të rënda. Dhimbja përfshin ijet, mesin apo edhe zonën gjenitale. Gjithashtu pacientët mund të kenë ethe, të përziera, të vjella, dhimbje në fund të barkut etj. Shumë shpesh lëvizja e gurëve shoqërohet me infeksion urinar gjatë të cilit kemi urinim të shpeshtë e me djegie, urinim me gjak (nga gërvishtjet që shkakton guri nga lëvizjet nëpër traktin urinar), temperaturë, dobësi të përgjithshme etj.

Si vihet diagnoza dhe çfarë rekomandohet?

Për diagnozën në radhë të parë orientohemi nga shenjat klinike që përmendëm më lart, e që janë mjaft tipike. Pastaj si fillim kërkojmë një ekzaminim të urinës dhe në qoftë se izolojmë copëza të gurit kërkojmë ekzaminimin kimik të tij. Mjaft rëndësi ka një ekzaminim ekografik për të parë pozicionimin e gurit në veshka dhe për të përcaktuar terapinë që do të ndiqet. Çdo pacient ka individualitetin e vet në varësi të cilit mjeku përcakton terapinë specifike. E rëndësishme për pacientët është që të dinë se mënyra e jetesës dhe mënyra e ushqyerjes mund të ndihmojnë në parandalimin e formimit të tyre si edhe në shpërndarjen e tyre. Duke qenë se gurët janë të llojeve të ndryshme, është e rëndësishme përcaktimi i përbërjes së tyre dhe ndryshimet në dietën e përditshme ushqimore. Duke qenë se rreth 80 për qind e gurëve kanë në përbërjen e tyre kalçiumin dhe oksalatet, do të rekomandohej që këta pacientë nuk duhet të përdorin në dietën e tyre të përditshme më shumë se 50mg oksalate. Organizmi ynë përmban vetë oksalate, por sasia e tyre mund të rritet nëpërmjet ushqimeve të cilat konsiderohen si burim i oksalateve. Ndër perimet shumë te pasura me oksalate përmendim spinaqin, panxharin, bamjet, majdanosin. Mesatarisht të pasura janë selinoja, fasulet, kungulli i verës, etj. Ndër frutat përmendim manaferrat, boronicën, luleshtrydhen, kivi, rrushi, fiqtë, kumbullat, arrat, bajamet, kikirikët, fara lulëkuqeje, kakao, çokollatë, piperi, çaj i zi etj.

Vlen të theksojmë se vitamina C ndihmon në prodhimin dhe thithjen më mirë të oksalateve në zorrë. Gjithashtu fibrat, që përbëjnë pjesën e patretshme të ushqimeve që përdorim (ato që organizmi eliminon me feçe) ndihmojnë në zvogëlimin e kalçiumit në urinë. Ato lidhen me kalçiumin në zorrë, duke zvogëluar kohën e qëndrimit të substancave ushqimore në zorrë dhe njëkohësisht duke përshpejtuar eliminimin. Këto fibra gjenden me shumicë në elb, thekër dhe oriz, produkte këto të cilat rekomandohen të përdoren në këto raste. Ashtu siç e theksuam edhe më sipër këtyre pacientëve u rekomandohet përdorimi i lëngjeve, sidomos në stinën e verës.

Pronarja e një dyqani në Iran është dënuar me dy vjet burgim, për shkak se kishte publikuar fotografi pa shami në kokë, tha të premten rrjeti amerikan për të drejtat e njeriut, HRANA.

Sipas NRANA, Zeinab Khenyab Pour ishte dënuar në fillim të dhjetorit me tre muaj burgim, në një rast tjetër për “propagandë kundër shtetit”.

Zeinab, e cila vjen nga jugperëndimi i Iranit, kishte tërhequr vëmendje të madhe gjatë protestave gjithëkombëtare, kur autoritetet ia kishin mbyllur dyqanin. Në shtator 2022, vdekja e gruas së re kurde, Mahsa Amini, nxiti protestat më të mëdha në historinë e Republikës Islamike.

Për disa muaj rresht, të rinjtë dolën nëpër rrugë për të demonstruar kundër sundimit islamik. Amini vdiq në paraburgimin e policisë së moralit të Iranit, ku po mbahej pasi ishte arrestuar se gjoja nuk e kishte veshur siç duhet shaminë e kokës, apo hixhabin.

Protestat e humbën gjallërinë dalëngadalë nga fundi i vitit 2022, pasi protestuesit u përballën me hakmarrje të fortë shtypëse nga forcat e sigurisë. Qindra protestues u vranë dhe mijëra u arrestuan, sipas aktivistëve dhe Kombeve të Bashkuara.

p.c. / dita

Nëse mendoni se njerëzit modern bëjnë gjëra të çuditshme, ju duhet të njihni disa raste historike relativisht të kohëve të fundit. Paraardhësit tanë bënin gjëra shumë më absurde dhe madje ishin të lejuar me ligj!

Më poshtë janë 10 qëndrime që më herët ishin krejtësisht të pranueshme.

Trajtimi me kokainë

100 vjet më parë, kjo substancë nuk konsiderohej e rrezikshme. Përkundrazi, mund të merrej në çdo farmaci. Kokaina u rekomandohej edhe fëmijëve si pilula gjumi. U përdor gjithashtu për të kuruar kollitjet dhe për të lehtësuar dhimbjen e dhëmbëve. Dhe si çdo ilaç tjetër, kishte shumë reklama të pikave dhe shurupit të kokainës.

Dërgimi i fëmijëve me postë

Tingëllon si një shaka, por në fillim të shekullit të XX, ishte absolutisht e ligjshme që të dërgoje një foshnjë me postë tek të afërmit tuaj. Kostoja e transportit kushtonte rreth 15 cent, me kusht që fëmija të peshonte jo më shumë se një dërgesë standarde. Ndoshta në këtë mënyrë, prindërit kursenin para kur dërgonin fëmijët tek gjyshërit e tyre.

Kafaze në dritare për foshnjat

Në vitet 1930, në Britani, ju mund të shihni kafaze teli në dritaret e shumë shtëpive. Me këto objekte artificiale, foshnjat thithën ajrin e pastër, ndërsa nënat e tyre ishin të zëna me punët e shtëpisë. Është e pabesueshme, por këto kafaze janë konsideruar të sigurta. Çfarë mendonin prindërit e asaj kohe?

Hermitët e kopshtit

Disa njerëz të pasur kanë bërë që njerëzit e tjerë të vuajnë vetëm për të përmbushur tekat e tyre të çmendura. Në shekullin e tetëmbëdhjetë, në Evropë, ekzistonte mënyra e të pasurit në kopsht të një “Garden hermit” personal. Ata e kishin të ndaluar të laheshin, të prisnin flokët, thonjtë dhe duhet të jetonin në një “shpellë” artificiale. E gjitha bëhej me qëllim që të tregonte  “dekorimin e gjallë” për mysafirët e tij.

Trajtim i dyshimtë

Në të kaluarën jo aq të largët, mjekët nuk kishin idenë për nevojën e dezinfektimit dhe përdorën të gjitha llojet e metodave të çuditshme: gjakderdhje për të gjitha sëmundjet, prerja e gjuhës për të “kuruar” belbëzimin, lobotomi dhe goditjet elektrike. Edhe për mjekët më të suksesshëm në atë kohë, për shembull, si kirurgu ortopedik amerikan Lewis Sayre , operacionet me një rezultat vdekjeprurës nuk ishin një gjë e rrallë.

Lodra radioaktive

Në vitet ’50 të shekullit të XX, rrezatimi nuk u pa me aq shqetësim sa sot: thjesht nuk konsiderohej të ishte shumë i rrezikshëm. Lojërat “Atomike”, si mini-laboratori që mund të shihni, ishin shumë të njohura. Ky përmbante elementë radioaktivë si: polonium dhe uranium, por, sigurisht, në doza mikroskopike.

Kopsht zoologjik për njerëzit

Shumë kohë më parë, ekspozitat e aziatikëve dhe afrikanëve si njerëz të egër ishte një “argëtim” popullor në Perëndim. Dhe shumë herë u vendosën pranë majmunëve, për të “testuar” teorinë e Darvinit.

Kjo praktikë e turpshme u miratua për një kohë të gjatë, dhe kjo foto tregon kopshtin zoologjik të Belgjikës në vitin 1958.

“Ekskursione” për azil

Në të kaluarën, pacientët në mjediset psikiatrike u trajtuan në mënyrë të tmerrshme dhe të dobët. Kjo ndodhi edhe me pagesën e mirëmbajtjes së këtyre njerëzve për të dashurit e tyre.

Por kjo dukej pak për pronarët e këtyre institucioneve psikiatrike, të njohura si azil’. Ata vendosën të organizonin një biznes të vogël. Për një tarifë të moderuar, çdokush mund të hyjë dhe të shohë të sëmurët mendorë dhe madje t’i ndëshkojë me një shkop.

Koleksione të pjesëve të trupit

Sot, vetëm një psikopat do të grumbullonte pjesë të trupit si trofe. Por shumë kohë më parë, kjo ishte një praktikë e zakonshme: njerëzit e nivelit të lartë kishin koleksione të veçanta të pjesëve të trupit njerëzor dhe nganjëherë ushtarët i merrnin në dorë kafkat e armikut të tyre. Ishte pikërisht ajo që bëri një marinar i Luftës së Dytë Botërore, siç mund të shihet në imazhin e mëposhtëm, me kafkën e një ushtari japonez.

Rekomandimi i duhanit gjatë shtatzënisë

Në ditët e sotme ka shumë ligje që ndalojnë pirjen e duhanit në vende të caktuara, por 70 vjet më parë mjekët amerikanë rekomanduan që gratë shtatzëna të pinë duhan për të luftuar kapsllëkun. Gratë u lejuan të pinë duhan në spital pas lindjes. Nuk e imagjinojmë dot nëse mjekësia do ta kishte ende atë mendim.

a.c./dita

Dikush që luan futboll duke pasur 3 këmbë, binjakë që kanë jetuar dhe si kanë folur kurrë askujt përveç njëri tjetrit, një tjetër burrë që kishte 24 personalitete. Të gjithë këto kanë qenë njerëz dhe kanë ekzistuar dikur, ndonëse para kësaj ne i kemi parë vetëm si personazhe fiktivë nëpër përralla.

“Njeriu i pyjeve”- Petrus Gonsalvus

Të gjithë e dinë historinë e “E bukura dhe bisha”, të cilët u dashuruan me njëri tjetrin. Por shumë pak e dinë që kjo histori ka ndodhur vërtetë dhe personazhet kanë jetuar. Gjithçka nisi në 1537-n, në Tenerife, ku  lindi një fëmijë jo i zakonshëm.

I gjithë trupi i tij ishte i mbuluar me flokë. Prindërit mendonin se djali kishte një çrregullim të shkaktuar nga djalli dhe kur mbushi 10 vjeç, ia shitën atë piratëve francezë.

Ata e quajtën “Njeriu i pyjeve” dhe e prezantuan me mbretin e Francës, Henri II.

Ky i fundit, vuri ri se djaloshi ishte shumë i shkathët dhe inteligjent. E shkolloi, e edukoi dhe pasi mbreti vdiq, gruaja e tij u kujdes për të, derisa e martoi me zonjushën e bukur të quajtur Catherine.

Futbollisti legjendar, Francesco Lentini

Ai lindi në Itali më 1889-n. Thuhet se ai do të kishte një vëlla binjak, por diçka nuk shkoi siç duhet dhe trupi i vëllait të tij u ndërthur tek shtylla kurrizore e Lentini-it. Kështu, ai kishte 3 këmbë.

11 vëllezërit dhe motrat ishin normalë dhe prindërit refuzuan ta rrisnin. E  dërguan në jetimore  dhe aty hodhi hapat e parë drejt futbollit dhe performancave në cirk.

Fëmija tmerrësisht i zgjuar, Christian Heinrich Heineken

Ky djalë, lindi në 1721-in në Gjermani. Babai i tij ishte arkitekt, ndërsa e ëma artiste dhe kimiste shumë e zonja. Kur ishte vetëm 10 muajsh, ai nisi të fliste duke përsëritur emrat e objekteve. Ndonjëherë formonte edhe fjali.

Memoria e tij ishte e pabesueshme dhe kur ishte vetëm 1 vjeç mund të të përmblidhte “New Testament” në latinisht. Kur mbushi 3 vjeç ai jepte leksione rreth historisë daneze. Fatkeqësisht, jeta për të zgjati vetëm 4 vite, për shkak të intolerancës ndaj glutenit, sëmundje rreth të cilës asokohe s’kishte asnjë informacion.

Njeriu me 24 personalitete

William Milligan kishte një çrregullim shumë të rrallë psikologjik. Ai zotëronte rreth 24 personalitete, të cilët nuk ishin përgjegjës për njëri tjetrin. Vetë William mund të kontrollonte vetëm personalitetin e tij, Billy-in, por jo të tjerët.

Në mendjen e tij kishte gra, burra, fëmijë dhe njerëz me nivele të ndryshme inteligjence që kishin karaktere dhe gjuhë të ndryshme.

Binjaket e heshtura (June dhe Jennifer)

Në 1963-in në Barbados lindën 2 binjake, që më pas u quajtën “binjaket e heshtura”. Vajzat nuk flisnin me askënd përveç njëra tjetrës në një gjuhë që e kuptonin vetëm ato. Prindërit u përpoqën t’i ndanin vajzat që të komunikonin edhe me njerëz të tjerë. Kjo e bëri edhe më keq situatën.

Kur binjaket u kthyen nga studimet e mbronin edhe më shumë veten dhe njëra tjetrën nga bota. Kalonin shumë kohë në dhomën e tyre. Krijonin poezi dhe histori( të frikshme) dhe i shkruanin në ditaret e tyre. Kur  u lodhën duke shkruar për krimet e të tjerëve, nisën të binin krime vetë.

Pasi gjykata mori dënimin për to, i dërguan në një spital psikiatrik. Ndonëse vajzat ishin të ndara, ia dilnin të ishin identike në çdo moment. Edhe kur pozonin merrnin të njëjtin kënd. 11 vite më pas, një gazetare e cila i ndihmoi të trajtoheshin në një tjetër spital tregon se njëra prej binjakeve i tha: “Do të më duhet të vdes.” E pyetur pse, ajo i ishte përgjigjur gazetares: “Sepse kështu e vendosëm ne.” Dhe në fakt, vdiqën.