Emer qe duhet me shume se vetvetja emer qe e din e c’eshte e verteta, qe te bene njemije vjet te jetosh e te bene cdo gje ta gezosh! Dashuria!

Nese me do me lere te qete qe ta vertetoj se a te dua me te vertete, e nese kujton se me ke fituar ky eshte nje mendim i yti i gabuar.

Dikur desha dikend, dhe ndoshta do ta dua, por si dikur dikend, asnjehere askend.

Edhe pse nuk jemi bashke, ende te dua dhe gjithe do te dua.

Gjithcka qe deshiroja nete dhe dite te tera, ishte te te dashuroja me gjithe fuqine e qenies sime.

Lutesha qe te pranoje te qendroje prane meje deri ne fund te jetes sime.

Per mua e vetmja ne jete, ne zemren time, e kaluar, ajo qe e deshta me te vertete.

Mos mendo se per ty poezia ime ka marre fund, sepse fundi nuk i vjen kurre edhe nese ty s te takoj askund.

Do te vazhdoj te shkruaj deri ne fundin e kesaj bote dhe nuk do te harroj kurre si me mashtroi dashuria jote.

I shkruaj asaj qe kurr nuk e takova, asaj qe ne zemer ende e mbaj dhe qe nga fillimi e dashurova.

I shkruaj zerit qe kurr se degjova, dashurise qe mbet vetem ne mendje, asaj qe vetem e enderrova.

I shkruaj nje femre qe e dua shume, i shkruaj i shkruaj, doren s mund ta ndale, i shkruaj ne megjes, diten, ne mbremje, ne mesnate, i shkruaj dhe kur jam ne gjume. I shkruaj pa zemer se zemren time e ka ajo te falur nga une .

I shkruaj ne letra, por kujt nuk e di, Enigmes, enderres qe ne foto se pashe, i shkruaj asaj per te cilen mbaj zi, i shkruaj asaj qe ne te, ne dashuri rashe.

I shkruaj zemres qe mundohem ta pervetsoj, asaj te ciles dashurine qe kam ndaj saj nuk din ta kuptoje.