2012-10-20 · Arkivi historik RTVZIK
Kur monotonia ne jeten time arrin maksimumin, ne ate qast mendja ime arrin nivelin me te larte te qmenduris, pastaj per mua qdo gje erresohet, nuk ndjej asgje, filloj te shoh shpirtra te vdekur, shoh tmerret qe do ti kaloj. Me pas mbyllem ne vetvete, filloj te ushqehem me kujtimet e se kaluares, mallkoj figurat e djallit, bertas ne heshtje, qaj pa ditur arsyen pse qaj, trupi fillon te me ngrihet, komunikimi me boten tjeter sa vjen e shtohet, ndjenjat e mia ngadal vdesin, dhe behem krejtesisht njeri tjeter, thuajse nuk i takoj kesaj bote, derisa dikush te vije e te me zgjoj nga kjo enderr e vertet, e me pase gjithqka i kthehet realitetit, e une i kthehem jetes normale, derisa te perjetoj goditjen fatale.