Fadil Shyti-PËRPJEKJE SKANDALOZE E RTK-SË, PËR REH
PËRPJEKJE SKANDALOZE E RTK-SË, PËR REHABILITIMIN EPIONIERËVE TË TITOS!
Një plak i urtë nga Drenica, tash dëshmor i lirisë - duke folur kundër
manipuluesve të historisë dhe rrenave të tyre, thoshte:“Nuk po më vjen mërzi se po
rrejnë, por po më vjen mërzi se po kujtojnë se po u besoj!”
Para dy netësh pikërisht më 9.04.2007, në njërin nga emisionet e një propagande të
ethshme kundërshqiptare, shqiptarëve sërish u ra “fati”, t´i shikojnë dhe t´i
dëgjojnë përmes ekranit televiziv të RTK-së, pionierët e qullosur titistë, me në
krye Azem Vllasin, i cili për më tepër se njëzetë vjet i bëri shërbime të errëta
regjimit titist dhe jo vetëm titist, por edhe atij serbomadh deri në fillim
–shkatërrimin e ish-federatës jugosllave. Ky pinjoll dinak i agjentit të urryer,
Ali Shukriu, i cili do ta porosiste krajlin e ri serb: “ nëse don me i sundue
shqiptarët, duhet me jua ba si dreqërve - pra, denoji me uri.”- Po, si të dënohen
me uri? ia kishte kthyer miku i tij serb. Largoji të gjithë nga puna, kishte
vijuar dhëndërri shkurtpamës i Serbisë. Pastaj S. Millosheviqi, sikur e kishte
gjetur “thembrën e Akilit” për ti shtypur shqiptarët.
Mos të harrojmë se në atë kohë i buzëqeshur, tërë shend e verë, i qëndronte
përkrah dhe miku i tij Azem Vllasi, i cili me pasuesit e tij, tepër egër “bluante”
në mullirin e tij të huazuar nga vëllezërit e mëdhenj dhe miqtë jugosllavë.
Por, siç ngjanë kurdoherë në regjimet fashiste, ky “karrem” që futej kudo në
ujërat e turbullta, nuk ishte i vetmuar. Natyrisht i kishte insektet në strajcën e
tij, si: (mizat, tartabiqet, urithët, gjarpërinjtë, hardhucat ushunjëzat
etj.,prapa tij i shkonin sejmenët e LKK-së, të cilët i merrnin direktivat nga
Serbia, për ato shërbime që duhej t´i kryenin të drejtuar nga padroni i tyre.
Këta satrapë, të cilët tani kanë marrë rolin e viktimës, duke mos shkuar më lart,
nga viti 1981 e deri me rënien e tyre “heroike”, nuk lanë gur pa lëvizur, duke e
dënuar si kundërrevolucionare kërkesën për Kosovën Republikë. Duke bërë këtë
tradhti, për interesat e tyre personale, Beogradit i bënë shërbime të mëdha, kurse
popullin tonë e lanë në gjak e lot, duke vrarë e burgosur qindra djem e cuca të
Kosovës, - siç theksonte në atë kohë, i madhi Enver Hoxha.
Nga brezi ynë, të cilët e kemi përjetuar tepër rëndë atë tradhti të madhe të A.
Vllasit me kompani, nuk mund të heshtet aq lehtë, siç mendojnë sot fodullët
titistë. Këta, duhet t´ia vejnë gishtin kokës dhe të ndalin turrin e “larjes” së
duarve si Pilati. Këta shtihen sikur të ishin atdhetarë të devotshëm e të
sinqertë, aq sa paraqiten në mediat tona, fillimisht para së gjithash do t´i
kërkonin falje popullit për të gjitha ato krime dhe turpe që kanë bërë.
Kërkimfalja, kjo dhunti e lartë njerëzore, nuk mund të gjejë shprehje tek
elementët sadistë si ata/ato, sepse nuk ka vend; vendin e saj e zënë dëshirat e
tyre që fillimisht të vetë rehabilitohen dhe pastaj veglat qorre të tyre
fatkeqësisht e kanë zënë sot kupolën e mediave, duke filluar nga RTK-ja dhe më
tej. Pas rehabilitimit,atyre u intereson si asgjë vetëm si për t´u ngritur në
shkallët e pushtetit “në Kosovën e pavarur me mbikëqyrje”, alias me kokën nën
Serbi, e mbikëqyrur nga administrata evropiane, duke u drejtuar
nga tutela serbomadhe. Prej këtyre shkallëve nuk do t´i zbriste kurrë S.
Millosheviqi, sikur të mos ngrihej populli në greva, demonstrata dhe madje edhe në
luftë. Ata, pajtoheshin dje dhe sot, sigurisht se do të pajtohen dhe nesër me një
autonomi “të zgjeruar”,me Kosovën të ricoptuar; të kthehen si djelmoshat
plëngprishës në pushtet, bile të pa penduar kurrë!...
Xhelatët dhe dinakët titistë shqipfolës le ta heqin nga koka e tyre sa më parë aq
më mirë për ta, se me lajka do të arrijnë ta mashtrojnë rininë e sotme heroike, e
cila nuk po jeton tani në kohën e xhunglashëvëve të tipit Ali Shukria, Sinan
Hasani, Rraman Morina. Pra, nuk po jeton në “Saharanë” e mediave kur popullit i
servireshin gënjeshtra të pa fund dhe vetëm me reagime të fuqishme popullore, mund
të dihej e vërteta e hidhur për trojet tona shqiptare të okupuara.
Zotërinj të pandershëm dhe të pamerituar!
Tani jetojmë në kohën e kibernetikës, prandaj përpjekjet tuaja për mashtrime e
tradhti të reja, populli s´do t´i lejojë! Këtu, nuk është vendi të zgjerohem shumë
për të kaluarën tuaj, si erdhët pa lavdi në pushtetin e huaj dhe si ikët me
“lavdi” nga ai pushtet gjakatarë. Vetëm njërin nga aspektet e ikjes suaj do ta cek
këtu: Azem Vllasi me kompani, duke e parë se uraganin popull nuk do të munden ta
ndalojnë dot, me dhunë e morën armën tjetër në veprim, pra e morën karremin e
mashtrimit.
Sa për ilustrim po e ceku një fakt që andej nga anët tona të Shqipërisë veriore e
dinë mirë si në dritën e diellit. Kur minatorët trima, vetë flijuesit e Kosovës
trime u hodhën në grevën tetë ditëshe më 20 shkurtin e zi të vitit 1989, përveç
kërkesave të tyre për dorëheqjen e sahanlëpirësve të Serbisë kriminale, para vetes
e shtruan edhe një kërkesë që andej nga nëntoka e pasur me minerale, të shpallej
pavarësia e Kosovës. Por, në momentin, kur kjo ide iu parashtrua Azem Vllasit, ky
“atdhetar” i regjur për dinakëri reagoi i qetë: “jo, tani s´është koha, tani është
koha ta ruajmë të mos e lëshojmë rrugën e “Bubareqit” siç e quante ai, “babin e
politikës së tyre, gjakatarin Tito.
Punëtorët zemërpastër dhe të sinqertë, duke pasur besim të tepruar në udhëheqjen e
Kosovës, e dëgjuan besëprerin me lëkurë qengji, i cili në vitin 1981 vërsulej si
ujk mbi rininë dhe inteligjencien shqiptare, duke bërë diferencime dhe largime nga
puna të intelektualëve më të ndritur të kombit si: Ali Hadrin, Ukshin Hotin,
Bislim Elshanin, Ekrem Kryeziun, Halil Alidemajn, Gazmend Zajmin dhe atyre qindra
yjeve që i bënin dritë shkencës sonë shqiptare.
Objektivat kryesore armike atëbotë ishte të shtypej me gjak revolta popullore,
kësaj përpjekjeje i shërbenin me të gjitha mjetet dhe format e luftës speciale,
titistët dhe pacifistët mjeranë. Pastaj, objektivë e tyre qe dhe mbeti përçarja
jonë brenda-kombëtare, kur sulmohej me gjithë arsenalin e armëve propagandistike
“Shqipëria e Enver Hoxhës”, siç e quanin atëbotë Shqipërinë jo vetëm ata, por edhe
pamfletistët puthadorë të Beogradit në Prishtinë.
Pse sulmohej Shqipëria, dhe regjimi i Enver Hoxhës, besoj lexuesit e kanë të
qartë. Sulmohej sepse ishte Enver Hoxha dhe qeveria shqiptare, ajo që i përkrahu
pa rezerva kërkesat tona revolucionare.
Tani, e vërejmë krejt lehtë faktin që sa rrallë po kritikohet nga Beogradi dhe
UNMIK-u, qeveria e sotme në krye me Sali Berishën. Pse ngjanë kjo, dihet
mirëfilli, – sepse S. Berisha me kompani asnjëherë nuk doli me kërkesa
këmbëngulëse për të drejtat e shqiptarëve në trojet e veta, por kurdoherë ua bëri
qejfin forcave të ashtuquajtura demokratike në Ballkan dhe Evropë.
Kësaj fushate dje dhe sot i ka prirë kurdoherë pa rezerva RTK-ja dhe shtypi titist
dhe pacifist në Prishtinë, Shkup dhe gjetiu...
Nuk është kjo rastësi, apo mos vigjilencë e tyre, kur qëllimisht u jepnin dhe po u
japin hapësirë zërave krrokatës, që si papagajtë thërrisnin dhe po thërrasin për
qetësi në Kosovë nga “analistë” dhe politikanë servilë tek të huajt nga Tirana; në
kohën kur aq tragjikisht e pësonte në fillim vitet 90-ta, dhe po e pëson edhe sot
Kosova me viset tjera shqiptare. Valët e errëta madje kanë kaluar kufijtë, deri në
Paris. Kujtoj këtu rastin: kur del një shkrimtar si Ismail Kadareja dhe e kërkon
hapur rehabilitimin, gjegjësisht faljen në maskën e pajtimit të shqiptarëve të
Kosovës me vise të tjera- pra, të falen krimet dhe turpet e titistëve të vjetër
dhe të rinj!
Por, kjo aspak nuk më habitë, kur dihet se ai siç e theksoi: ishte mik i vjetër me
ish-udbashin, Fahredin Gunga dhe me soj sorrollopët e tij... Kurse tepër i zëshëm
tregohet ky shkrimtar “kozmopolit” që të hapen dosjet për “krimet e komunizmit” në
Shqipërinë e andej Drinit.
Logjikë më e pakuptimtë se kjo nuk ka: të kërkosh mbylljen e dosjeve të udbashëve
që e lanë në gjak popullin liridashës shqiptar dhe njëkohësisht të kërkosh hapjen
e “krimeve” nga regjimi “më diktatorial” në Evropë, siç thuhet marrëzisht për
Shqipërinë e Enver Hoxhës.
Mbase dhe për këtë nuk kanë edhe aq shumë “faje”, sepse dikur vërtetë ishin nga më
të privilegjuarit nga regjimi “kriminal” i Enverit, kurse tani janë më të
“persekutuarit”, brenda e jashtë Shqipërisë.
O zot! Sa shumë disidentë paska pasur Shqipëria! Ha, ha, ha!
O zot! Sa shumë atdhetarë paskan qenë titistët dhe pacifistët rugovistë,
pasardhësit besnikë të tyre. Sa “keq” që se paskemi ditur, o i dashur populli im!
Tani, të erdhi koha t´i njohësh veprat e tyre dhe t´i shijosh frytet e tyre të
kalbura të falura nga “engjëjt” e “parajsave” ballkanike dhe evropiane.
Krejt për fund po e përkujtoj edhe këtë fatkeqësi tepër tragjike të mendësisë që po
na përcjellë ne shqiptarëve; pikërisht më 9 prill 1999 në Kosharen legjendare nga
UÇK-ja heroike u thye kufiri shqiptaro-shqiptar, me gjakun e bijve bijave më të mirë
të kombit, ndërsa ende nuk po thyhet ky kufi administrativ nga politika qorre dhe
horre e liderëve titistë me pasardhësit e tyre. Prandaj, derisa të krrokasin sorrat
pro-sllave, shqiponjat duhet të vigjilojnë!
Re të zeza po sillen mbi atdheun e shqiponjave!
Vigjilencë! Vigjilencë! Vigjilencë, o populli im shqiptar!
Suedi, 14.04.2007