Keshtjelle Dashurie
Nuk dua te qaj njeri per se gjalli
as te ngop zemra nga malli
Rini e lindur bukur e qendisur
Mbas mergimit me je katandisur
me besoni mua ,vall ku jeni nisur
urdher ne mergim mos shkoni
vetmin u premtoj do ta takoni
vaj me lot e shpirt o zot
kur do qesh ka sa mot
qe me shkojn vetem lot
mbahuni o zemra e gurit
dite e bukur, ngjyra e flamurit
u flas nga zemra e lenguar
shum e dashur e perveluar
keni mendjen dhe vendosmerin
do ju qaj qyqja e malli per shpin,
gjith kendej nga do vini
uje per mall, val detit gjini
rrug e gjat do te jet,
kembet ecin ,e shpirti mbet
per ju flas o milet,
valet e detit porosi sjellin
shum ngadal perzen dhe diellin
dita dites keshtu i ngjan
e me shpres ne na mban
nenloke urdher i prer,
mbushur mall e mbushur v'rer
Ruaju nga gjarperi tinzishte kafshon
helm e helm trupi buron
zjarr per memedhen o dhe i bekuar
gabimisht u linda e gabimishte me emruan
e nga gjumi shpejte me zgjuan
djers e vap askush nuk pyet
del o shpirt he shum duron
larg atdheut tash peshon
rritu edhe nje her
mbaj ne zemer e ki pak vler
mos me rri nen hije lotesh
behu zog perseri
udhetar i pa shteg
kthehu ne sofer
aty ku te lindin NENA
SHQIPETARE
piktur ne mur
fetyr rrudhur e ball plasaritur
sy te ndritshem e te kalitur
ah loke loke
toka ime
urdher
Djali i mirë
Mami të lutem më fal që shumë ty të lëndova
U nisa për në shkollë,kurrë në shkollë nuk shkova
Sa dola n'derë të shpisë shokët unë i takova
Ti qave me lot sa her unë nga shpija u largova
Tan ditën në bilardo,natën vonë në shpi
Dilja në mëngjez e rrija tan ditën me shoqni
Harroja dhe në dark në shpi me u kthy
Të premteve të gënjeja se po shkoj në xhami
Prindërit e mi të dashur për mua u bat copë
I latë të gjitha mua me sollët ne europë
Më rritët juve mua me tradita Shkodrane
Erdha në Europë për pak kultur Europjane
U munduat natë e ditë më plotësuat ç'do dëshir
Më falët shumë gabime,menduat sa ma mir
Juve e deshit djalin e mirë,ndërsa unë isha egërsir
Mbase si i ri që isha s'mendova për keq e mir
Juve më qërtuat por unë nuk ju dëgjova
Të marr këshilla jo unë nuk pranova
S'ju lëndova vetëm juve,por edhe veten e lëndova
Dhe kur e bëra gabimin unë kurr se pranova
Isha egoist mendova veç për veten
S'kisha unë frikë në burg ta kaloj jetën
Jam Shqiptar,por at'her kët fjal keq interpretova
Mbase atëher moj nana jeme jetën se kuptova
Jetova unë një jetë krejt pesimiste
Juve kërkonit përgjigje kur me mua nuk u fliste
Nga ivludi i shokëve ja fillova një jetë kot
Djali i vetëm për mall filloj të pi tash drogë
Kur e merrja drogën ajo shumë nalt më çonte
Por trupi im dosjes më te forta i kërkonte
Vetëm një Joint më nuk më mjaftonte
Kërkoja dorën tënde nën të më ledhatonte
Jam munduar kohët e fundit,kam ba shumë ndryshime
E kam lan dhe drogën o moj nana ime
Më ke rrit bo burr,për mu je ba copë e thërrime
Ndërsa unë të dështova,t'kërkoj falje nana ime
Të lutem baba jem ti ma baj hallal
Gabimet që bana kurrë vetes s'kam m'ja fal
Shumë ty të lëndova,unë djali për mall
Me zemër të vrame do t'jetoj sa t'jem gjall
Vrasesja
Një ditë para se të martohej
Lash një leter që asaj i dedikohej.
Vrava veten që dasma të anullohej.
Qëllimit tim nuk ja arrita
Për një dashuri në parajsë mbërrita.
Të nesërmen ora 10:00
Casti që aq shumë adhuroja
Si ëngjëll nga lart cdo gjë shikoja.
Ajo e veshur nuse me makinë zbuluar
Unë i veshur dhendër me arkivol të mbuluar.
Njerëzit e saj të gëzuar me oriz e qëllonin
Njerëzit e mi duke qarë me një dorë dhe më mbulonin
Kurorat në kokë vunë dhe ishin të gëzuar
Dhe varri im plot me kurora ishte zbukuruar.
Në qytet bënin xhiro e me buzë qeshje shikonin
Se nuk e dinin që ishte vrasësja e djalit që në cdo shtyllë lexonin.
Varri im nga të tjerët dallohet, se për ty një amanet shkruan
Në se një ditë do të pendohesh eja tek varri duke më aritur,
se më kanë veshur dhëndërr e ty jam duke pritur.
Në se nuk vjen dhe shumë kohë ka kaluar
Eja të marrësh kockat e mia
Emrin tënd kanë formuar
[highlight]Keshtjelle Dashurie[/highlight]
Ne te sjellte ndonjëherë udha për tek unë
Dhe shtepiza ime vjetër duket për se largu
Nxitoje hapin mik dhe quaju fatlum
Nëse ne dere vdekja akoma nuk është shpallur
Dhe deres grindavece gerdalle e te plakur
Jepi një te shtyre ne dac shembe fare
Mos pyet as perqark, jetoj apo kam vdekur
Por frymën mbaj ne dhome tek qoshja ne dritare
Ne te sjellte ndonjëherë udha për tek unë
E vitet tradhetare terhiqen kembesh zvarre
Emrin mos ma thirr akoma do jem gjallë
Mos ki frikë për vdekjen qe dhembet keq m'i zbardh
Kur puthjet te leshohen me klithma e flakë malli
Me merr ne krahe mos prit dhe gjoksit me shtrengo
Mbeshtillu dhe cmallohu me flokun tim te arte
Mes turmes se habitur nën qiellin vjeshtezak !!!¨
[highlight]akoma tè dua[/highlight]
Ikèn èndrat dhe shpresa do mè shuhet,
pa ty as jeta ska kuptim.
malli i dashurisè nè zemèr ruhet
pse gjithè ky hidhèrim?
Do vazhdoj jeta ajo nuk ndalon,
se cdo gjè ka rjedhèn e saj...
puthjet tua buza nuk i haron
qè tè dua nuk kam faj!
Do mè mer malli,loti do mè pikoj,
yjet do ti shuaj nga pikèllimi,
dhimbjen e shpirtit si ta largoj
ku mbeti gèzimi?
Akoma ka zjarr qè mè djeg si prush,
se nè jetèn time ishe mbret,
rininè me vuajtje mos mè mbush
tjetèr kujt sot i pèrket...
E sot do te shkoj pergjithmon.....
Nese kete leter e lexon,
apo e pluhosur te bie ne duar,
mos mendo se eshte Poezi banale,
jan vergje per ty kushtuar...
E sot do te marr nje rruge tjeter,
jo per te ardhur tek ti,
jo Lumturine time,
por po i dashur rrugen e amshimit do nisem....
Sot do capitem dhe perplasem ne ca lagje te veshtira,
por ti i dashur mos u merzit,do ia dal mban,
ashtu si ne ato momente kur nga goja jote pershperiti LAMTUMIRA...
Me ketu nuk do jetoj,larg larg une do shkoj,
ne kete bote,une s'kam me vend,
edhe veten do braktis,ketu s'kam me askend....
Ne krevatin ku lozim te dy,me nuk do perpelitem dot,
ne fushen ku binte shi,s'kam pse te shkoj kot..
Nen ujvaren qe diellin prisnim te perendonte,
ku syri i zi,syrin tim veshtronte
....e sot e tera mbaroj pa kuptim....
...ti vec kishe dash ta helmosh shpirtin tim...
......fjalet e tua le te shendrohen ne grimca dheu mbi varrin tim....
.....puthjet e tua emrin tim le ta shkruaj ne guret e varezave.....
....premtimet e tua si qefin i bardh le ta mbeshtjellin trupin tim....
E tash mos me kerko se nuk do me gjesh,
aty ku isha me ty ne daten 5.....
E nese te thirrin ne lexim te testamentit tim,
mos mendo se para te kam lene trashegim.
Te kam lene gjerdanin e bardhe,qe dhurat e mora nga ti,
dhe shpirtin i cili ishte pasuria ime me e madhe per ne te dy....
E nese nje dite do te martohesh,ne diten me te lumtur te jetes tende,
kur di me tekilla do te dehesh,e mua do me kerkosh neper kende,
rri rehat mos ke frige se une do te vi,
poashtu si nje djall i cmendur trupin tend do ta perrpij....
[highlight]Ku?[/highlight]
Kur hena mbi koken time u copezua,
Ku ishe ti?
Ku ishe ti
Kur plaga tek une edhe me shume u thellua
Kur lotet dhe trishtimi u bene miqte e mi
Mik i kujt ishe ti?
Kur dhimbja ndertoi fole ne zemren time,
Zemren e kujt mbaje ti?
Po kur zemra mu coptua
Ku gezoje ti?
Kur me mungoje shume
Ku fshiheshe ti?
Kur mengjesi nuk vinte
Ku ishe ti?
Ne ç'krahe preheshe o njeri
Kur u ndjeva e harruar
Ku ishe ti, i paharruari im?
Kur nata thonjte me ngulte ne shpirt
Ti ku ishe atehere?
Ku ishe ti kur shpresa nuk donte te vdiste?
[highlight]Te kam afer [/highlight]
Te kam afer e s\'te kam
te kam prane e s\'te kam
te ndjej edhe atehere kur e imja sje
te ndjej edhe atehere kur me tjetrin je
Nuk je ti shkaku qe ne mua kjo ndodh
nuk jam as une
por eshte kjo zemer e imja qe po vuan kaq shume
Do vish? jo e di se s\'do vish
megjithate un te pres ne eresire
i mbuluar me re te nje muzgu te ndyre
jo jo...nuk jan re...
por eshte realiteti qe mua me vret
realitet ne te cilin ti e imja s\'do jesh
megjithate te dua dhe prap te ndjej