Por ti shume shpejt shkove te gjitha i harrove.
ndoshta bukuria jote aq shume po me terhek sa qe per ty mund te fale edhe kete jete.
Perse sonte yjet nuk shkelqejne! A thua edhe ata mungesen tende e ndjejne !
Te lutem mendo pak per mua dhe ne zemren tende ruaj pake vend per mua!!
Po ti ku me je, ne enderr a me sheh?
Kur ika vec ty te mbarta me vete se nuk e dija se sa ore zgjaste rruga nga Dashuria ne Dashuri.
Kur ika ndjenjat nuk i zhvesha dot, si lekurat vitaminoze te portokallit.
Ku jam? Ku je? Nuk e di !!
Pse erdhe kaq vone?! Pse erdhe kaq vone tek une, kur gruri u korr e ne fushen e thare mbeti vetem kashta?
Pse erdhe kaq vone?! Pse erdhe kaq vone tek une, kur edhe dera e fundit u mbyll. Dhe dimri te la perjashta?
Pse kjo Zemra ime kerkon dashuri prej teje? Te lutem kthehu perseri dhe rri pergjithmon pran meje!
Pse me rrah shpejte zemra kur flas me ty, pse me rrjedh loti kur mendoj ne ty?!
Pse nje here nuk mu afrove pse buzen tende nuk ma dhurove?! A e din se te mbaj mall, a e din sa me mungon.
Ah shpirte, eja me ledhato, eja me doren tende me lemo.
Pse moj vajze te mbaj ne zemer, si me hyre keshtu ne shpirt?! Si mendjen ma ke terhjek?!
Pse ne mua nuk ka me hapesire por vetem ty aty te ndi? Do te kalon koha, do te rrenohet gjithesia,
do te perfundon jeta por ti nga une do te mbetsh ajo, gjithe e verteva.
Pse te desha ty ?! Sepse ti prure tek une thesarin e rinise sime qe une e kisha kycur.
E kycin e kisha fshehur,harruar e humbur diku. Si munde ta gjesh ti?
Por ti shume shpejt shkove te gjitha i harrove. Tash te pres ketu qe te jesh me mu.
Rrija neteve pa gjume, mendoja per ne, per fjalet qe thoshe dhe kete se di perse.
S`arrija te kuptoja pse kaq shume te doja. Nuk e kuptoja pse nuk flija dhe ne shtrat te mendoja.
S’besoj se do te lendohesh shume, ti ende s’din c’eshte dashuria, ndaj s’munde ta kuptoje dot , prushin e ndjenjave te mija.