Po të ishin gjallë, Migjeni e Fishta (Replikë me Jozefina Topallin)
Përmende Migjenin,
Dhe na le pa mendje,
Se ai moj zonjë,
S’është në anën tënde!
Është krejt e gabuar,
Pikë e referimit,
Migjenin e kemi,
Poet të mjerimit!
Migjenin e kemi,
Simbol vegjëlie,
Armik të betuar,
Të çdo tiranie!
Gjeniu s’është shuar,
As vargu i rrallw,
I njëjti mjerim,
Po na ha të gjallë!
Një tabllo të njëjtë,
Si në ato mote,
Ringjalli sërish,
Republika jote!
Luigj Gurakuqin,
E fute te togu,
Po ti ke harruar,
Që e vrau Zogu!
Dhe ky referim,
Është krejt i gabuar,
Sala në Zenith,
Zogun e ka çuar!
S’mund të heqësh blunë,
Dhe të mbash të kuqin,
Do jesh o me Salën,
O me Gurakuqin!
Migjeni me Fishtën,
Janë nga anë e mirë,
Po të ishin gjallë,
Do t’u kishin grirë!
Ti me kohë ke qënë,
Nga an’e të ligut,
Ndryshe s’do na lije,
Pa Heronjtë e Vigut!