Bekim Rexhepi

E djathta kërkon hakun
shkruar nga Bekim Rexhepi

Derisa akoma pritet një përgjigjëje se: Përse ne ende priremi nga një inferioritet i tillë?, Përse nuk njohim te paktën, edhe ato vlera që kemi,(qe nuk janë te pakta për një popull te vogël dhe te cenuar), ende nuk njihen e s'përdoret për ne. Ajo pjesë më e rëndësishme e historiografisë shqiptare, qe akoma po mbahet e izoluar, e ndrydhur, ne sirtaret e dokumenteve të kohës, ende është e fortë propaganda komuniste e pasardhësve komunist, të cilët ende edhe sot po lansojnë teza të fallsifikuara mbi nacionalistët që punuan për Shqipërin Etnike.
Derisa kombet e tjera,në mënyrën më te natyrshëme e kanë sheshuar, madje në formën më të kapshme dhe më te lakmushëme vlerat e historiografisë së tyre, Ne këtë akoma hezitojmë ta kapim, te paktën aty ku gjërat nuk janë as të paqarta dhe as të largëta. Droja e një fundamenti komunistë dhe atntikombëtar, nuk jap shansin dhe mbase duket, edhe për disa kohë të tjera. Komunistet nuk duan dhe nuk duan ta nxjerrin këtë mundësi. Por me sa duket gjithçka nuk mund te shkoi dhe të mbahet përgjithnjë dhe përgjithmonë, siç duan vetëm për vete komunistët.
Janë JO të paktë ata qe edhe sot përfaqsojnë iden e rikthimit në skenë varjantin e zgjidhjës më fatlume për Kombin dhe Shtetin, e kjo është vetëm NJË Shqipëri Etnike.
Vitin e kaluar në Gjermani në qytetin e Hamburg, 12-13 Qershor 2004, është majtur një akademi solemne: Me rastin e 100 vjetorit te lindjes se Xhafer Deves, udheheqes i lidhjes se dyte te Prizerenit dhe 58 vjetorit te renjes heroike te Kapidan Dr. Mark Gjon Marku. Dhe më pas në një simpozium u diskutua nga figura jo të pashqura të historisë sonë aty u fol jo vetëm përveq dy figura heroike të kombit shqiptar, në veçanti u perfshin dhe argumentet shkencore. Madje u folë edhe për Lidhjen e Dyte të Prizrenit, për dimenzionin Historik të Lidhjes së dytë të Prizrenit, Veprimtarin e Nacionalizmës Shqiptare në këtë periudhë kohore, mbi veprimtarin Atdhetare të Ndue Përlleshit, mbi veprimtarin e Besës Kombëtare –Konkretisht udheheqësin e saji profesor Ymer Berishën, mbi jeten dhe vepren e Midhat Frasherit udhëheqes i Ballit Kombëtar, per kontributin atdhetar te Bedri Pejanit, për rolin e Partis Nacional demokratike Shqiptare, mbi veprimtarin atdhetare të Pater Anton Harapit, mbi luften e Drenices konkretisht mbi Shaban Polluzhen dhe Mehmet Gradicen, mbi jetën dhe veprën e Heroines Shkodrane e cila u flijue për Kosovën Martire Marije Shllakun, mbi atdhetarin Qazim Bllacen, per aktivitetin atdhetar dhe politik te profesor Ernest Koliqit, per veprimtarin atdhetare te Mulla Idriz Gjilanit, për Lam Breznicen, me fakte shkencore u fol per anatemimin e nacionalisteve shqiptare nga historiografia komuniste, kështu iu bë nje analizë e thuket programeve te partive te Djathta politike qe vepruan ne ketë periudhë kohore, këtu nuk u lët anash pa u përmendur edhe Qëndresa dhe tragjedija e Qamërisë gjatë kësaji periudhe kohore.
Ky simpozium dhe kjo Akademi Shkencore nuk u bë e kotë, ajo edhe njëherë nxorri në kujtesë tonë edhe në mënyrë qiti në pah vlerat më të ndritura te nacionalizmit shqiptar.
Mbase kotësin e këti simpoziumi dhe të kësaj Akademie Shkencore, e duan vetëm Komunistët, sepse vetëm dhe vetëm atyre do tu shkonte përshtati qe kjo përjudhë e historiografisë sonë të mbyllet përgjithnjë dhe përgjithmonë, si një kapitull hermetik, dhe mundësisht ta përcjellin me një fatë i tillë vazhdimishtë. Ashtu siç e bëri Enver Hoxha, i çuditshëm, kur një rastë shkoi dhe e mbajti fjalim në ç'varrimin e Muço Qullit të Jugut, asaj kohe, në Shkodërën e Veriut, dhe bëri përpjekjen më titanike, pikërishtë kundër nacionalizmit dhe nacionalistëve. Atë dhe-dashurin që u përpoq ta ringjallë Rilindja, e rivrau komunizmi.
Në programin e Komunistëve nuk pati dhe mungoi fuqishëm një lidhje me problemin kombëtar, komunistët nuk deshën madje në asnjë formëdhe më këtë refuzuan idet e nacionalistëve për një program të përbashkët kombëtar, në program prashihej edhe Bashkimi i trojeve shqiptare, gjë qe për një program të tillë nacionalistët kishn edhe miratimin e Pushtusit të Shqipërisë. Më këtë ideologji komunistet e deshmuan vetën si kozmopolitë, sepse ata parashihnin se me çlirimin e Bashkimit Sovjetikë. Më pastaj do të duhej të çlirohej Jugosllavia dhe krejt për fund... të diskutohej PROBLEMI I KOSOVËS..!
Komunizmi injoroi dhe e luftoi, si ide të pushtusit dhe bashkpuntorve të tij „Shqipërin Etnike“!
E djathta duke parë përpjekjet e vazhdushme edhe te Komunistëve të rinjë, sot kërkon hakun e vetë dhe ky hak do të kthehet heret a vonë.madje pavarsisht a do te ndodh pajtimi i komunistëve.