Kontrata "pavarsia"

KONTRATA „ PAVARSIA“

nga Bekim REXHEPI

Jemi në muajin e Prillit...!, pra muaji i nëntë (9) i këti fund viti (2006), që siç është thënë tërthorazi e ne disa raste edhe troç ky vitë do të përbyllë një zgjidhje të mundshme, të „ardhshme“ apo „përfundimtare“ për Kosovën dhe statusin e saj.
Rundi i Tretë i bisedimëve shqiptaro-serbe me praninë ndërkombëtare u zhvillua në Vijenë të Austrisë. Dokumeti i fundit i negociatorit A. Ruchan, dërguar për shqyrtim palës shqiptare dhe dakordimin e kësaj të fundit lidhur më këtë dokument. Në shikim të parë ky dokument nuk qe aq i pëlqyeshëm, madje as për pakicën serbe te Kosovës e cila vazhdimishtë në mëdyshje dhe siç jemi mësuar ta shohim: gjithnjë të prononcuar kundër Kosovës me dy varjantet e saja eksterme.
E Para: për një autonomi politike të përfshirë në eklavat e dhunshme serbe të krijuara pas luftës (dhe nëse kjo autonomi politike nuk arrihet, atëherë sipas tyre do të mund të shkohet në varjantin e dytë).
E Dyta: për një secesion te këtyre enklavave serbe të cilat akoma duhet të trajtohen si të okupura që nga lufta në Kosovë dhe duke i'a bashkangjitur arbitrarisht këto teritore Serbisë.
Por, ç'do qe paknaqsia e palës shqiptare nuk është aq komode dhe e përgjithësuar në vete, në dukje ajo sikur asiston në atë verbalitetin politik duke sygjeruar madje në mënyrë krejt humane se nuk mund të ketë asi zgjidhje parciale apo „momentale“ që tenton të justifikon realitetin në Kosovë, për interesa të ngushta Serbe dhe të disa qarqeve perindimore. Një tendence të tillë mbartë pasoja të rrezikshme, madje duhet kundervirë enrgjikisht pa ndonjë kompromisë të mundshëm sepse kjo lëmoshë e veçant ndaj minoritetit serb të Kosovës ka krijuar edhe bindjen e tillë se ata nuk jetojnë në Kosovë por në teritoret e tyre serbe që i takojnë shtetit të tyre „amë Serbisë“. Gjithsesi kjo ka ngjallur reagime ekstreme në Serbi, të drejtuara kundër faktorizimit tonë si institucione shtetformuese.
Por, edhe indinjata tek pakicat tjera të Kosovës siç janë turqtë, boshnjaktë, romtë etj. Madje kur jemi tek këto pakica në Kosovë duhet thënë se nuk janë edhe aq numër, sa mund dhe do të duhej të zhvillohej një qasje e tillë që kontrakton vullnetin politikë të një shumice me mbi 90% e popullsisë etnike shqiptare që të drejtat e tyre kenë te njohur edhe me autonomi të lartë politike. Thënë edhe politikisht këto pakica për shumicën shqiptare kenë një destruktivitet i thellë gjatë rezistencës së pushtimit te regjimit dhe të Sllobizmit. Mekatet nuk mund të harrohen aq lehtë edhe përkundër dëshirës së tyre qe ne t'ua falim edhe vullnetin tonë të lirisë sonë. Ne i ftuam dhe i ftojmë akoma qe vet të bëjnë hapat e tyre te guximshëm politik e të pranojnë realitetin e ri në Kosovë dhe gjithashtu ta pranojnë se jeta e tyre mund të zhvillohet vetëm në logjikën e pranimit të Shtetit të Kosovës edhe si shtet i cili gjithësesi u'a merrë parasysh interesat e tyre. Ndryshe nuk ka zgjidhje të pranushme dhe që mund të tolerohet si kjo (që kujt ti teket prej ndonjë pakice) që e lëndon lirinë e plotë të Kosovës dhe tenton ta katandisë teritorin e Kosovës. Në të kundërtën është krejtë e qartë se çdo lëndim dhe katandisje e Kosovës është plagë e hapur që nuk prodhon destabilitet dhe jopaq në rajon. Gjithashtu duhet bërë e qartë se të gjithë ata që nuk e gjejnë interesin e tyre në shtetësin e Kosovës do të jenë të trajtuar si të huaj dhe me tendenca që implikojnë dhe mbartin rreziqe për shoqërin kosovare, ecila do qe të integrohet në BE.

Mjerimi i logjikës

Pala serbe duke e përfshirë edhe Beogradin nuk duan t'i qasen me një seriozitet problematikës thelbësore të tyre me te vetmin qëllim që brenda këti fluiditeti politik të abuzojnë me te drejtën e shqiptarve për pavarsi. Ata...,madje edhe serbi i vetëm e ka te qartë se pavarsia e Kosovës i rrënon përfundimisht aspiratat e tyre për Kosovën serbe.
Duke i'u kthyer edhe njëherë dokumentit të z.Ruchan, nuk mund të mos i qasemi ngatrrimin tonë politik që shkakton ky dokument!. A duhet kundeshtuar ky dokument në ato pika të cilat i'a mundësojnë pretendimin e sërishëm Serbisë për riqasjes dhe riimplikimie te institucioneve të saja në Kosovë kinse në mbrojtje te pakicës serbe?. A po deligjitimohen dhe demoralizohen institicionet shtetformuse në Kosovë me këto akte?. Dhe në fund a po qartësohet rrugtimi politik i Kosoves me të tilla pika ku i lejohen Serbisë dhe institucioneve të saja të paragjykojnë mbi atë se si ne i mbikqyrim dhe i trajtimin pakicen serbe në shtetin tonë!. Kjo realisht nuk ka kurrëfar logjike as në politikë e as në konceptin mbi fonksionimin e shtetit modern siç na thuhet shpesh, pra ky dokument tashmë i qartësuar edhe për opinionin e gjërë, në konceptet e veta të finuara parasheh edhe lënjen e disa shtigje të mundshme dhe te garantuara për pakicës serbe me institucionet e Beogradit. Ky kontraktim në esencë përfaqëson vetëm logjikën e mjerë, Kosovën nuk e bënë te pavarur por e ndërvar dhe e humb kuptim e çfardo deklarim politik dhe publik tek qytetari i saj se Kosova po i hynë fuqishëm dhe e sigurt në procesin e definimit të statusit politik të saj për pavarsi të plotë. Çuditërisht, edhe më pakuptimësi nuk mund të kuptohet mosreagimi tonë si shoqëri liridashëse dhe si një trupë politike krejt lidhur më këtë. Ndofta kompleksiteti i të menagjuarit të shtetit ka trubulluar terenin tonë politik dhe veprimet tona duken të jenë të plogëta në funksion dhe më tepër na del një atmosferë ku politika jonë përpos krekosjes i sorrollatet naivisht pamfletit „më bajat“ të Pavarsisë.