NGJARJE HISTORIKE TË KOMBIT TONË QË E TUNDËN ISH-FEDERATËN J

Fadil Shyti

NGJARJE HISTORIKE TË KOMBIT TONË QË E TUNDËN ISH-FEDERATËN JUGOSLLAVE
BALLKANIN DHE EUROPËN!

Më 11 Mars 2006, u mbushën 25 vjet, që kur ndodhën demonstratat e para në
Prishtinë në kryeqytetin e Kosovës.
Ato, u zgjeruan dhe u bënë gjithëpopullore pastaj, më 26, mars dhe 1, 2 e 3
prill në të gjitha qytetet e Kosovës.
Këto demonstrata burimin e kishin tek padrejtësitë e shumta shekullore që të
huajt ia kanë bërë kombit tonë duke e copëtuar në pesë shtete të Ballkanit.
Erdhën këto ngjarje, si rezultat i një politike kriminale dhe tepër
perfide-dinake të pasuesve titistë, që ia bënë popullit tonë për gjysmë
shekulli.

Demonstratat studentore në Prishtinë, i zgjuan nga gjumi fillimisht popujt e
ish-Jugosllavisë, i ndërgjegjësuan ata (megjithëse tepër vonë e kuptuan
drejt), që nga një federatë e imponuar nga reaksioni i brendshëm në
bashkëpunim me atë të jashtëm, mund të formoheshin shtetet sovrane.
Gjithashtu, këto demonstrata u dhanë mësim të madh dhe kombeve të shtypura
në Evropë, sepse në pranverë ndodhën ngjarjet kosovare, ndërsa në vjeshtën e
po atij viti ndodhën ngjarje në Poloni, e pastaj dhe në vende tjera, ngjarje
që quan në ndryshime të mëdha të status-kuosë në Evropë e më tej.
Evropa, pastaj pësoi dhe thyerje kufijsh dhe u rilindën shtete sovrane: në
këto hapësira.

Ne, filluam të parët revolucionin e popujve të Ballkanit dhe të Evropës që
më vonë rezultoi në ndryshime kufijsh për popujt e shtypur dhe formimin e
shteteve të tyre kombëtare: republikat ish-jugosllave, pastaj: Çekia,
Sllovakia; shtetet e BS si: Letonia, Estonia Lituania, etj, pastaj u bë
ribashkimi i Gjermanisë.
Erdhën këto ngjarje, si rezultat i trasimit të rrugës së lirisë, duke i çarë
bllokadat përballë armiqve nga të parët tanë, që nga kryengritja e armatosur
e 1945-ës, me komandantin atdhetar, Shaban Polluzha në krye e deri në
demonstratat e stuhishme të 1968-ës, me birin e madh të kombit tonë, Adem
Demaçin.

Kur i ka kundërshtuar e luftuar Adem Demaçi, armiqtë tanë shekullorë, këta
politikanët tanë në atë kohë kanë luajtur me "lloçin" e ëmbëlsirave titiste,
ndërsa tani e fyejnë, e izolojnë, e censurojnë në mjetet e shtypit, të
radio-televizionit etj, po kjo hiq nuk më habitë, sepse në krye të radhës
sërish kanë ardhur ata titistët e mallkuar, të cilët i diferenconin
atdhetarët dikur, prandaj i kemi punët kështu siç i kemi!
Kur liderët "tanë" kur shkojnë tek varret e dëshmorëve të Kosovës dhe të
trojeve tjera shqiptare a mendojnë së paku njëherë SE PO I SHKELIN idealet e
tyre; apo paraqitjen e tyre atje po e bëjnë veç sa për mbulesën kozmetike e
cila ju duhet për të mbledhur pikë nga populli për të bërë karrierizma
pushteti.
Këta, mjeranë të etur për pushtetin pa shtet, sot e sot po veprojnë kundër
idealeve të tyre, kundër amaneteve të tyre, vallë përse ju vënë kurora dhe
çfarë betimi bëjnë para tyre apo mos po kërkojnë falje para tyre e po u
thonë në mënyrë të heshtur: "kot keni luftuar ju se ne tani do bëjmë si të
duam si të na thonë të huajt ; qëllimi juaj qe ribashkimi i Shqipërisë,
ndërsa qëllimi ynë është bashkimi me Ballkanin dhe me Evropën" !

Paçka se Shqipëria po mbetet e copëtuar, pa çka se Kosova me vise tjera
shqiptare, po ricopëtohet dhe po ndahet me kufi-zinj!

E, ju si të pacipë që jeni, me fodullëk po deklaroheni verbërisht para
diplomacisë botërore: "ne, nuk jemi për ribashkim me Shqipërinë"!!!
Kur ju po e shkelni përditë këtë ide madhore, mendoj se: vizitat e juaja
atje janë fyerjet më të mëdha që u bëni martirëve të lirisë, ende të pa
fituar!
Ju, si sharlatanë që jeni, po përpiqeni që edhe për së vdekuri t´i
shfrytëzoni, për qëllimet tuaja të zeza!
Pastaj, me servilizmin e mjerë që ju karakterizon, ju thoni: " ne, jemi për
negociata e kompromise"!!!
Ju, angazhoheni çdo ditë t´i mbytni idealet e tyre, për të cilat ata u
flijuan!
Ju, me kompromiset tuaja politike që po i bëni, përballë faktorëve okupatorë
dhe diplomacisë
ndërkombëtare, trojet shqiptare, çdo ditë e më tepër po i bëni "monedhë
kusuritjeje" dhe shqiptarët sërish po i bëni "mish për top", të cilët do të
ballafaqohen me kriza të reja, që zor se do të tejkalohen pa rreziqe të
mëdha!
Nuk e di a jeni të vetëdijshëm për këtë, apo i bëni këto marrëzira politike
nga trysnitë e huaja prej të cilave atdhetarët e rënë në fushat e nderit s´u
thyen kurrë!
Kujdes! uragani popull, është fryrë, ai do të shpërthejë një ditë!
Mos mendoni, se mund ta mbani pafundsisht me mashtrime!

T´i kthehem retrospektivës historike: duke e ndjekur këtë rrugë sakrificash
revolucionare, s´ka dyshim që brezi i ri që po vinte duke u vetëdijesuar në
vitet 70-ta, e këtej e kishte të qartë rrugën e ndritur, për ta çuar përpara
çështjen e madhe të çlirimit.
Kjo barrë u takoi militantëve atdhetarë si: Metush Krasniqi, Jusuf Gërvalla,
Kadri Zeka, Hydajet Hyseni,
Rexhep Mala, Nuhi Berisha, Afrim Zhitia, Fahri Fazliu, Bajram Bahtiri e të
tjerë, të cilët i dhanë grushte të rënda regjimit kriminal të Beogradit, me
luftën ilegale, e cila përhapte dritë, për ardhmërinë tonë gjithëkombëtare.
Atëbotë, vepronin shumë grupe ilegale të cilat për nga emrat ndryshonin, por
si mishi me kockën, si gjaku me zemrën puqeshin e bashkëjetonin, pra kishin
pika takimi objektivat e tyre madhore të cilat ishin ngulitur thellë në
mendjen dhe në zemrat e atdhetarëve të vërtetë: si hap i parë historik, qe
projektuar fitorja e Republikës së Kosovës, pastaj Ribashkimi i territoreve
shqiptare, me Nënën Shqipëri.
Sipas shkrimeve të shtypit të Beogradit, atëbotë ishin zbuluar 90 grupe me 3
Organizata ilegale
të cilat e mbulonin veprimtarinë e tyre në të gjitha Viset shqiptare, në
ish-Jugosllavi.
Këto Organizata revolucionare, udhëhiqeshin nga mësimet e njerëzve
revolucionarë, brenda e jashtë atdheut.
Prandaj, kërkesat madhore gjithëkombëtare shkonin drejt hapërimeve të reja
historike.
Realizimi i këtyre kërkesave do arrihej më shpejt, sikur mos të mungonte
përkrahja e duhur, pikërisht nga ithtarët e sotëm "demokratë", të cilët dje
ishin të kthyer në vasalë të mjerë tek të huajt titistë: duke e mohuar dhe
penguar çdo përpjekje që çonte drejt fitoreve të reja.

Është për t´u theksuar se lëvizja ilegale, përkrahje të parezervë kishte
kurdoherë nga rinia heroike, inteligjenca përparimtare shtresa e mesme,
klasa punëtore heroike dhe katundarët atdhetarë.
Ndërsa, pengesa nga më monstruozet bënte atëbotë burokracia reaksionare, e
cila u frikësohej humbjeve të pozitave dhe pasurisë, së tyre të fituara nga
shërbimet servile tek të huajt, duke e shtypur popullin e saj, prandaj i
frikësohej edhe grushtit të drejtësisë nga populli.
Kjo burokraci, popullin e kishte shfrytëzuar deri në palcë, duke ia pirë
djersën dhe gjakun.
Ata, dëshironin t´i zgjatet jeta armikut shekullor, veçse t´i ruanin
privilegjet e tyre, ta ruanin "pushtetin e tyre paralel".
Por, historia e dëshmoi të vërtetën se s´ka forcë që mund ta shuan revoltën
e një populli të robëruar.

Ndikim të madh në përgatitjen e këtyre ngjarjeve kishte edhe shteti amë
SHQIPËRIA.
Them kështu, sepse atëbotë në Kosovën e vizitonin shumë profesorë-ligjërues
nga Tirana, ata me fakte shkencore, me libra, me aktivitete kulturore dhe
sportive arritën shumë që rinia heroike të ndërgjegjësohet dhe të ushqehet
në frymën atdhetare.
Propagandën çlirimtare e zhvilluan ata, kur shumica e profesorëve të
Kosovës, s´kishin mundësi ta bënin.
Në kohën kur propaganda fashiste titiste po bënte një fushatë tmerrësisht
antishqiptare, po në kohën kur politikanët revizionistë e shqipfolësit,
tradhtarët me damkë si Ali Shukriu, Azem Vllasi e të tjerë, po e sulmonin
pamëshirë rininë heroike të Kosovës dhe popullin e saj, si: nacionalistë,
irredentistë, separatistë e të tjera epitete, ishte Shqipëria, shteti i
vetëm në botë, që po tregohej e palëkundur në përkrahje të këtyre
demonstratave, që do ta SHKATËRRONIN përjetësisht ngrehinën e një shteti
artificial e quajtur Jugosllavi. Mbase, kjo edhe i takonte!
Fatbardhësisht, kjo edhe ndodhi!
Në organin e PPSH-së, "Zëri i popullit", më 8 Prill 1981 u mbrojtën
fuqishëm, faktet historike dhe me plot argumente shkencore, kërkesa e drejtë
e popullit tonë, për Republikën e Kosovës.

TANI, KJO PËRKRAHJE DUHET TË JETË EDHE MË E FUQISHME
DHE PËR KËTË TANI KA MË SHUMË MUNDËSI, SHQIPËRIA JONË.

Gjithashtu, në organet tjera të shtypit, në Radio Tirana dhe nga TVSH--ja, u
zhvillua një qëndresë e paparë në mbrojtje të popullit liridashës të
Kosovës.
Kjo, kishte vlera të mëdha guximi dhe e ndihmonte fort lëvizjen çlirimtare
ilegale, sepse atëbotë mungonin k kushtet që popullit t´i thuhej e vërteta
fuqishëm.

Diplomacia ndërkombëtare perëndimore u tregua tepër e shurdhër ndaj
ngjarjeve në Kosovë, pra kjo heshtje ishte si një lloj përkrahjeje ndaj
regjimit kriminal të Beogradit, për faktin se rinia jonë heroike dhe klasa
punëtore e cila e përkrahu pa rezerva, prandaj u vra dhe u burgos egërsisht
rrugëve të qyteteve dhe katundeve të Kosovës.
Për këto krime dhe padrejtësi zërin e ngriti vetëm shtypi dhe mediat
përparimtare në lindje-perëndim, këto zëra të fuqishëm i përktheu për
opinionin botëror, Radio Tirana.
Pastaj, shoqata jo qeveritare dhe humanitare i erdhën herë-herë në ndihmë
popullit tonë liridashës.
Krimet mbi popullin e Kosovës nuk i dënoi asnjë qeveri perëndimore atëbotë
dhe Jugosllavisë së atëhershme i mbeten duart e lira të vjellë vrerin dhe
zjarrin mbi këtë popull.
Ndërsa, elementë kolaboracionistë brenda dhe jashtë Kosovës ishin hedhur
idhshëm në sulm, për ta mbytur revolucionin popullor.
Nuk mungonin shërbimet servile ndaj regjimit si diferencimet ndaj njerëzisë
përparimtarë dhe spiunimet që u bëheshin mërgimtarëve tek UDB-ja,
jugosllave, kur këta e përkrahnin me demonstrata në perëndim Republikën e
Kosovës, të organizuara nga revolucionarët që vepronin jashtë atdheut.

- I përkujtova këto fakte të atyre viteve, sepse tani po zhvillohet një
fushatë e pakontrolluar kundër atyre luftëtarëve pishtarë të rezistencës
paqësore aktive e jo vetëm paqësore; po sulmohen atdhetarët pikërisht prej
atyre që atëbotë ose heshtën si mumjet ose u hodhën si tigrat mbi
revolucionarët, duke u shërbyer me të gjitha format dhe mjetet pushtuesve.
Ndërsa, tani kanë arritur të bëhen edhe liderë të partive "demokratike", jo
me veprimtari atdhetare veç me zhurma histerike.
Këta zotërinjtë, faktorin e brendshëm e nënvleftësojnë së tepërmi, ndërsa
faktorin e jashtëm e mbivlerësojnë tej mase, kinse vetëm ky faktor mund ta
zgjedh çështjen tonë.
Mendoj, se ky ishte dhe mjerisht ka mbetur; gabimi më i madh i tyre, prandaj
edhe s´munden dot të dalin nga rrjetat ku kanë hyrë e mbetur mjerueshëm, pra
edhe sukseset në rrugën e historisë po u çalojnë mjerueshëm dhe kështu do të
ndodhë derisa këta "kozmopolitikë", të arrijnë të dalin nga kthetrat e ideve
të tyre që kombit po i sjellin vetëm situata fataliste.
Tani, me të madhe po zhvillohet një politikë përçarëse brendakombëtare, që
nuk shpie drejt përparimit por i shërben robërisë.
Liderët "tanë, për asgjë nuk kanë marrëveshje midis tyre përveç kur është
fjala për servilizmin ndaj të huajve, në dëme të interesave tona vitale.
Apo, liderët "tanë" po presin derisa populli të reagoj fuqishëm ndaj
veprimeve të tyre?!
Thyerja e unitetit brenda shqiptar është njëra nga plagët më të mëdha që po
i shkaktohet kombit tonë, fatkeqësisht nga vetë shqiptarët.
Jemi në gjendje ta kuptojmë apo jo tani, është çështje tjetër, ndërsa më
vonë do ta kuptojmë se: inspiruesit e tillë, me apo pa dijeninë e tyre ia
kanë bërë një shërbim të madh armiqve shekullorë.

Secili le ta dijë mirë se kameleonizmi është sjellje shtazarake, prandaj
politikisht kameleonët s´mund të kenë aftësinë të veprojnë njerëzisht, as
kombëtarisht.

Erdhën këto ngjarje, si rezultat i gjendjes së mjerueshme ekonomike dhe
tepër kontradiktore në zhvillimin tepër të ulët të Kosovës, krahasuar me
republikat e ish-federatës jugosllave.
Fj. vj. atëbotë, Sllovenia ishte 7-të, herë më e zhvilluar se Kosova e cila
shfrytëzohej ekonomikisht deri në palcë nga Beogradi.
Për këtë kishte shkruar edhe "Zëri i Popullit", më 1980, duke iu referuar
shifrave dhe fakteve të pakontestueshme.
Prandaj, parulla e brohoritur nga demonstruesit "Trepça punon, Beogradi
shfrytëzon", këtu e kishte burimin.

Gjithashtu, burokracia e brendshme e cila ishte lidhur kokë e këmbë me
Beogradin, nën parullën famëkeqe të "vëllazërim bashkimit", nën maskën
"vetadministrimit titist", e shfrytëzonte popullin fukara, ia pinte djersën
dhe gjakun, duke e treguar herë hapur, herë maskuar fytyrën e egër të
feudalëve të majmur.

Serbia, edhe tani, me ndihmën e miqve të vjetër si Franca që e kontrollon
veriun e Mitrovicës po mundohet ta shkëpus gjigantin tonë TREPÇËN, shoqëria
kosovare u nda në shtresa të pasura dhe të varfëruara.
Kjo, reflektohej edhe në përfitimet e posteve në pushtetin e huaj, fj. vj.
rroga e një drejtori ishte 5-7 herë më e madhe se e një punëtori të
thjeshtë.
Proletariati kosovar u ngrit t´i pres lidhjet e ndyra të reaksionit të
brendshëm dhe të jashtëm, të cilët nën flamurin e paqes titiste, po e
mbillnin luftën.
Atëbotë, (sikur edhe sot), lulëzonte korrupsioni kontrabandizmi, papunësia,
hajnia, prostitucioni e plagë të tjera që e mundojnë një shoqëri.
Kështu, revolta e mbledhur me vite e vite, shpërtheu fuqishëm në atë
pranverë liridone shqiptare.
Populli e sfidoi fuqishëm, Serbinë okupatore dhe veglat e saj shqipfolëse,
qorre dhe kolaboriacioniste.
Populli shqiptar i Kosovës, kërkoi çlirim social dhe kolonial!

Erdhën këto ngjarje, si rezultat i degjenerimit të një pjese të rinisë
shqiptare, gjendja shpirtërore e tyre po rrënohej çdo ditë pakuptueshëm, në
relacionin Prishtinë-Beograd, nuk shpejtonin veç makinat e zeza kreditore të
politikanëve gjakatarë, por edhe kerret e pista të të rinjëve të
degjeneruar, që filluan ta humbnin në kafiteritë, shoqëritë muzikore,
multietnike të "vëllazërim-bashkimit" çdo gjë të bukur shqiptare: artin dhe
kulturën etj, etj.
Kjo, qe tepër e padurueshme për rininë përparimtare e cila i druante një
shkrirje të ngadalshme në vorbullat e huaja armike...
Prandaj, u ngrit me kohë, dhe sindromën shkatërruese e mbyti që në embrion!
Dihen nga të gjithë klithmat e qyqeve të tipit të Kolë Shirokës e Veli
Devës; kur çirreshin kundër SHKA "Afërdita", e Mushitishtit të Therandës, si
shoqëri nacionaliste, irredentiste etj.
Kjo shoqëri njihej nga këngëtarë e këngëtare përparimtarë si Shkurte Fejza,
Shyhrete Behluli e të tjerë. Të cilët i këndonin historisë sonë të ndritur
me çifteli.
Pra, mercenarët i pengonte çiftelia shqiptare, atyre më fort u shkonte
përshtati t´i dëgjonin vallet serbo-jugosllave, sepse me ato ishin njollosur
e qullosur prej vitesh, të zhytur në tradhti...
Pesha e rëndë e robërisë po binte jo vetëm mbi trupin e bukur të atdheut,
por edhe po e sakatonte shpirtin e pastër shqiptar, artin tonë revolucionar.
Pra, si përfundim mund të konstatoj se demonstratat e stuhishme të Kosovës
ishin domosdoshmëri, sepse ishin demonstrata që aspironin lirinë nga shumë
aspekte të jetës, kjo i vuri në sprovë të madhe njerëzit se: kush çfarë
pozicionesh kishte dhe do të mbante në raport me historinë tonë të re.
Sërish mund të konstatoj se faktori vendimtar që mund ta shtron për zgjidhje
çështjen tonë të drejtë
jemi ne shqiptarët.
Tani, të përcaktohemi pa kompromise me parimin e VETËVENDOSJES!
Si kërkesë reale jona dhe parim universal i së drejtës së popujve me sa
vijon:

1. Rezoluta e OKB-së me Nr. 637 datë 16/12/1952, e cila saksionon të drejtën
e vetëvevendosjes së popujve dhe kombeve si parakusht për respektimin e
plotë të të drejtave dhe lirive themelore të njeriut...

2. Rezoluta Nr. 1514 e datës 14/12/1960 në të cilën theksohet: “Integrimi i
një territori etnik duhet të jetë rezultat i shprehjes së vullnetit të lirë
të popujve të atij territori”.

3. Rezoluta Nr. 1815 e datës 18/12/1963 e cila saksionon se, “…E drejta e
vetëvendosjes është një ndër parimet bazë të së drejtës ndërkombëtare mbi të
cilën duhet të mbështetet patjetër edhe politika e ekzistencës aktive
paqësore”.

4. Rezoluta 2105 e datës 20/12/1965, e cila rikonfirmon dhe riafirmon
rezolutën e shkolonizimit me Nr. 1514 të vitit 1960.

5. Rezoluta Nr. 2625 e datës 24/12/1970 mbi parimin e barazisë dhe të
vetëvendosjes së popujve ku në pikën e parë të saj thuhet: “Krijimi i
shteteve të pavarura dhe sovrane, bashkimii i lirë me ndonjë shtet tjetër të
pavarur varet nga vendimi i miratuar politik i atij populli që mbështetjen e
ka në realizimin e së drejtës së vetëvendosjes, prandaj çfarëdo forme tjetër
shtetërore që imponohet me forcë ndaj një populli të territorit të caktuar,
duke e sjellë kësisoj atë në pozitë të pabarabartë dhe të mvarur; përbën
shkelje flagrante të vetëvendosjes dhe të drejtave të barabarta të atij
populli”.

Kjo, sa më parë që të kuptohet prej politikanëve, aq më mirë do t´jetë, për
ata që ende ju besojnë!
Duhet të kuptohet sa më parë se vetëm me përpjekëje intensive me një
vendosmëri që nuk lejon kompromise do të arrijmë t´i realizojmë kërkesat
tona.
Sot, fuqitë e mëdha nuk e njohin pavarësinë e plotë as pas luftës
çlirimtare, por ne sërish kërkohet t´i detyrojmë të ndërrojnë qëndrim.
Kjo, u vërtetua qartë me ish-republikat e ish-Jugosllavisë.
Ato, me vendosmërinë e tyre arritën ta fitojnë pavarësinë.
Edhe atyre fillimisht u mohohej pavarësia, po nga faktorët e sotëm
ndërkombëtarë.
Ne, duhet ta dimë se janë po këto shtete që tani e masin pulsin tonë se: a
jemi ne në gjendje të durojmë pafundsisht, mjerimin dhe kolonizimin e
atdheut tonë?!
Apo, ne do të ngrihemi në protesta që të kërkojmë drejtësi, që me një
referendum popullor, populli ynë të përcaktohet vet për ardhmërinë e tij e
jo për të të vendosin Beogradi apo Vjena me ecejaket e Solanës,
Ahtisarit e të tjerëve...
Ata, ende kërkojnë dëshmi prej nesh se vërtetë e duam lirinë me punë
konkrete e jo veç me shpresa të pafundme...
Sot, qindra e mijra shqiptarë po treten metropoleve të botës; ne po shkojmë
drejt asimilimit, a nuk e kemi pësuar keq pikërisht nga kjo plagë ne
shqiptarët, gjatë shekujve?!
Derisa, për të gjitha minoritetet e Kosovës, sot flitet e bëhen projekte ku
jepen shuma të mëdha lekësh
për kthimin e tyre, këto nuk bëhen këto vetëm për njerëzit autoktonë të saj,
vallë ku është drejtësia?!
Kërkohet, të jemi vigjilentë, sepse përsëri re të zeza po sillen mbi qiellin
e Kosovës dhe të viseve të tjera shqiptare!
Tradhtitë e vjetra po ngrejë kokë, të maskuara me petka të reja
"demokratike"!
Nëse, ka diçka si "lubi" që gjatë historisë së shekujve të kaluar, i
përgjakur popujt, kjo qe mohimi i së drejtës së tyre për vetëvendosje!
Tani, shtroj kërkesën me vendosmëri tek të gjithë faktorët e brendshëm dhe
të jashtëm të diplomacisë botërore, që të mos i përsërisin gabimet
fataliste, por ta mbysin këtë "lubi" që në të ardhmen popujt ta kenë
ardhmërinë e ndritur, pa luftëra e mjerime, natyrisht që këtë e kërkoj të
realizohet edhe për popullin tim të shumëvuatjtur!
Se, Kosova është imja, sikur është edhe juaja o të dashur bashkatdhetarë!

U mundova ti jap ca konstatime përse dhe si u zhvilluan demonstratat e vitit
1981 mirëpo, fjalën kryesore për këto ngjarje madhështore do ta thotë
historia jonë e re në Kosovën e lirë!...

LAVDI DËSHMORËVE TË ATDHEUT!


RROFTË SHQIPËRIA E LIRË DHE E RIBASHKUAR!



Suedi, 10 Mars 2006