POEZI PËR RADIO ZËRI i KOSOVËS

Mos me le.


Mos me le ne pranvere
mos më le të mjerë!!!!
mos më le pa lule
mos më le pa ere.
Mos me le të lutem se te dua shumë!
mos më le pa shprese,
mos më le pa gjume!!!!!!
ti e di se te dua
dhe vuaj për ty te lutem te lutem!
mos ma dhuro vetmine
ti je për mua shok
ti je për mua çdo send ti je ai
qe ne zemren time ke,
me te bukurin vend!!!!!!!!!!!!!!!!!
TE dua.

E kujtoj sonte atë natë


E kujtoj sonte atë natë
kur ne të dy ishim bashkë
kur mi fale buzët e tua
kur më the vet ty të dua

Po sonte ku je ti
ku mbet ajo dashuri
as unë vetë nuk e di
ku u tret ajo dashuri

Po kështu e paska jeta
të mashtron shpesh here e shkreta
kështu fati paska dashtë
ne të dy të mos jemi bashkë

Në ketë natë s'kam gjumë në sy
i kujtoj ditët me ty
a thu sonte ku je ti
kujt i flet për dashurinë

MARTESA

NA ISHTE NJE VAZE E BUKUR
TUNDEJ SHKUNDEJ PER TU DUKUR
NE DY ORE NJE FUSTAN NDERRONTE
HIQE VISH SE NUK I SHKONTE


NJE HERE NUK GJETI REHAT
DUKE PYETUR TE GJITHA GRATE
SI JA BENI JU ME THONI
KUR NJE BURRE JU E DONI

NGADALE VAJEZ MOS U NXITO
ESHTE SHPEJTE PER ATO
QE TANI TE KA SHKUAR MENDJA
SI E URTE POR I PASKE BRENDA

JAM E RRITUR VAJZE NE KOHE
KUSH NGA DJEMTE NUK ME DO
PER NJERI SDUA TA DI FARE
SE JAM VAJZE LOZONJARE

GJITHE LAGJA ME KA ZILI
SE JAM VAJZE E NE RINI
NUK JU PYETA PER TE MERZITUR
SE JAM NE KOHE E VAZE E RRITUR

GJITHE DJEMTE ME GJURMOJNE
NGA SHKOJE UNE ME SURVEJOJNE
DHE NE ENDERR JU SHFAQEM UNE
A JU PRISH GJE, JUVE PUNE ?

JU GRA TE GJITHA LLAFAZANE
S’JU GJYKOVA PER ATO FUSTANE
QE MI MBANI SI CITJANE
DHE SU SHKOJNE HIC FARE

UNE JU PYETA PER EKSPERIENC
JO PER MOSHE DHE PER TU NGEC
NE QOFTESE DONI TA DINI
ME MUA PUNE FARE S’KINI


JETEN TIME UNE E NJOHE MIRE
S’KAM CENSURA JAM E LIRE

Më fal që të shkruaj
Më fal që për ty vuaj
Më fal që jam dashuru
Më fal që smuna pa ty me jetu
Më fal që të thëras
Më fal që vetëm për ty flas
Më fal që kom gabu
Më fal që për këtë skom mendu...
Më fal që të kujtoj
Më fal se nuk mund të harroj
Më fal që të flas
Më fal që të shkoj mbas..
Më fal që të shikoj,
Më fal që për ty jetoj...
Më fal që kam mbet i harrum
Më fal që emrin tënd e përmendi në gjumë
Më fal që kam qen i marrë,
Më fal se nuk dita se kështu ka me dalë
Më fal edhe nje her që kom gabu
Më fal që jom pendu..
Por më së shumti më fal që TË DU!!!

Pranë dritares ri dhe prap mendoj..!
Pse mos te të kem pranë kur të dashuroj..?
I kujtoj natët me ty qe i kalova..
Sa puthje më dhave,e sa të dhurova..!!

Mos je ndonjë drit..??
Drit perendie..??
Lum kush të ka afër qe ri me tije..
Mos je dnonjë hije,hije rinore..??
KTHEMA ZEMRËN TIME QE MA MORE..!!

Mallkimi i dashurise se vjeter.


ne enderr do te shoh
emrin tend do ta therras
nese nuk me buzeqesh
une vetveten do ta vras


vuaj une me zemer
vuaj une me shpirt
pershendetja per ty
po me mbet ne fyt


sdi me a te besoj
sdi me a te te dua
sdi me as ku je ti
sdi se a me do ende mua


do te vije nje dite
te une ke me u kthyer
por atehere do te jete vone
se zemren do te ma gjesh te thyer


do te vleje per jete
poezia qe te kushtova
por tash ka mbaruar
dashuria qe te dhurova


me thuaj nje fjale
edhe me jep shprese
mos lejo dashuria jone
te mbetet ne harrese


ti o zot i madhi
leshoje te bjere nje shi
ashtu sikur lotet e mi
kur pikuan per dashuri


mos perendo diell
as mos lind ti fare
se kete zemren time
e fiku nje femer shqipetare


do te gjesh nje varr
ne oborrin e shtepise
dhe mbi te do te shkruaj
se kam vdek prej dashurise


nese e kupton nje dite
vuajtjen qe kisha per ty
do te kuptosh se te kam dashur
dhe te dua perseri


te dua te thash nga zemra
askush te mos na ndaje
tani pa ty une mbeta
me lot ne sy te qaje


dhe zemren ta dhurova
per ty nuk mu dhimb fare
sepse te deshta shum
se ishe nje femer shqipetare


per ty per ty jetova
zemren ne zjarr e hodha
por ti me ike pa meshire
duke te kerkuar kurr nuk u lodha


nje lot per ty me mbeti
ne zemren time kujtim
per ty shpirti me treti
ku je o shpirti im


perse o zot krijove
vuajtje ne kete jete
perse me bere mua
qe ne vetmi me mbete


perse o zot krijove
merzi edhe shum lot
perse me bere te jem
me i pikelluar ne bot


nuk ka mjek qe me sheron
nuk ka hap qe me qeteson
nukka zemer qe jeton
per mua askush nuk mendon


nuk ka vajze qe do te dua
nuk ka jete qe do me mbaje mua
nuk ka lot per ty qe spikon
sepse ende zemra ty te don


me kujtohet kur per ty mendova
me kujtohet kur te ledhatova
me kujtohet kur te deshta me zemer '
se per mua ti ishe e vetmja femer


bie shi e nuk ndalet
edhe lotet ashtu me pikojne
syte e mi per ate qe e deshta
me dhimbje te madhe lotojne



nuk do te harroj kurre
se keto jane vetem fjale
do te jesh gjithmone ne ket zemer
se shum te deshti ky djale


do te jeshe paharruar
per mua e vetmja ne jete
ne zemren time e kaluar
ajo qe e deshta me te vertete


mos mendo se per ty
poezia ime ka marre fund
sepse fundi nuk i vjen kurre
edhe nese ty ste takoj askund


do te vazhdoj te shkruaj
deri ne fundin e kesaj bote
dhe nuk do te harroj kurre
si me mashtroi dashuria jote


do te jesh e mallkuar
me zemer edhe me shpirt
por do te jesh e paharruar
sikur kete nuk ke me dite


tani e mallkoj tere boten
e mallkoj jeten e shkrete
e mallkoj dashurine tende
qe me la mua pa jete


do te mbetesh e mallkuar
ne zemren time e harruar
por nje gje mbaje ne mend
se shum te kam dashuruar


FUNDI I VESHTIRE
E DASHUR LAMTUMIRE
SEPSE NUK KA JETE
PA DASHURI TE VERTETE