LAJTHITJET E POLITIKËS SERBE
LAJTHITJET E POLITIKËS SERBE
Interesi serb orvatet që brenda ati elasticitetit të rezulutës; të tjerrë, të përfitoi më tepër, atë që mund dhe qe në opinionin e berendshëm serb, duket pak a shumë i besushëm medoemos përfitimi.Serbia për vete deshiron qe të mos kompromentohet tanipërtani rezuluta kur ajo esencialishtë duket e „vdekur“. Pra, gjithsesi këtë politika serbë e dershiron, madje do që ta rikthej edhe njëherë aspriraten e vet egocentrike.
nga Bekim REXHEPI
Ç'DËSHIRON POLITIKA SERBE
Ç'dëshiron politika serbe? Që me kaq intenzitet orvatet të implikohet në problemet e brendshme te Kosovës apo kjo politikë e saj ndaj Kosovës dhe shqiptarëve nuk ka marrur fund. Se politika (e postregjimit, megjithëse edhe shumë çka prej regjimit duket se akoma ka mbetë në skenën e sotme politike) serbe ndaj Kosovës dhe shqiptarëve nuk ka te ndalur, këtë e verteton angazhimi i tyre kudoeku për të paraqitur: Kosovën si territor të saj dhe të pa shkëputshëm, duke e përmendur dhe shfrytëzuar rezulutetn 1244-er, e cila në brendin e nenëve të saja nuk e zhbën fare sovranitetin e Jugosllavisë/Serbisë, kjo e fundit siç dihet u bë trashiguse vullnetare e të Parës.
Rezulutë e dalur në Rambuje, e cila nuk qe marrëveshje e dy palve në konflikt, sepse pala serbe nuk e pranoi këtë marrëveshje dhe sipasojë ajo u ndeshkua me sulme nga forcat e NATO-së.
Nuk mund të mos e përmendim pa shkas rezulutën 1244-er, që ishte një nismë e një procesi politik për konfliktin e atëhershëm, por, sot pas gjashtë vitetve kjo rezulutë duket e tejkaluar për realitetin në Kosovë. Faktikisht, kjo rezulutë nuk është hedhur nga funksioni i saj, as si e tejkaluar dhe as si e pamjaftushme për procesin aktual politik.
Dhe, ajo që duket si absurd, është modusi i kësaj rezulute që ka në vete plotë konvulsion dhe është i tej dëmshme për shqiptaret dhe për procesin në të cilin ata ndodhen, sepse disa apo edhe shumë gjëra në këtë rezulutë, nuk japin hapsirë, të avansushme të të drejtave te shqiptarve, madje as edhe të drejtës për vetvendosje. Kjo rezulutë si e tillë, e mbetur në fuqi për shqiptaret, ishte vetëm një antifonë, e cila nuk mund më, më tej të ndihmoi procesin.
E tillë, çfare është rezuluta, sot më tepër i sherben modifikimit të interesit serbe, se sa ati shqiptar. Interesi serb orvatet që brenda ati elasticitetit të rezulutës; të tjerrë, të përfitoi më tepër, atë që mund dhe qe në opinionin e berendshëm serb, duket pak a shumë i besushëm medoemos përfitimi.Serbia për vete deshiron qe të mos kompromentohet tanipërtani rezuluta kur ajo esencialishtë duket e „vdekur“. Pra, gjithsesi këtë politika serbë e dershiron, madje do që ta rikthej edhe njëherë aspriraten e vet egocentrike.
Serbia, nuk do të heq dorë sa i përket Kosovës si territor „të saj“, e tillë po paraqet në opinionin e gjërë, dhe mund të thuhet se paraqitja e Serbisë në këtë formë, merr eraksion negativë, edhe pse opinioni ynë i brendshëm është i ndarë dhe pa një relacion të qartë rreth politikës serbe, që ajo synon me çdo kusht të ralizoi në Kosovë.
Derisa, ne akoma nuk po arrijmë në „zbulimin“ dhe afirmim e idesë së qartë se qa do Serbia me Kosovën dhe cila është qasja e politikës serbe, e postregjimit për Kosovën. Të gjitha raportet dhe proceset, e deritanishme e deshmojnë se politika serbe gjithnjë dhe vazhdimisht ka patur dorë apo gishtë implikus, kur është hapur në njëfarë mënyre koncepti i lirisë pozitive për qytetaret e Kosovës, e veçanrisht të shqiptarve etnik. Ose, për tej kësaj antipode, cili serb në botë mund te gjendet edhe sot, që flet me realitet dhe mbështetur mbi këtë realitet, të pranoi dhe te pohoi se: shqiptaret kanë te drejtë të vetvendosinë për vetën e tyre sipas vullnetit te lirë të tyre.
Propaganda zyrtare, pa invencion, bile pa u përpjekur të jetë inventive ose të ndrrojë gjë nga e kalura, e pamëshirshme dhe torturuse, po i përseritë mënyrat e vjetra të veprimit të saj: si rasti i papresidencë kur në teritorin e Kosovës, ilegalishtë futet rrjeti i telefonisë serbe, si „Mobteliserb“, kjo është edhe një orvatje që synon sa më shumë te implikohet në sovranitetin e „paqartë“ të Kosovës. Pastaj, edhe gjatë bisedave te fundit dy palshe; stafi i menagjuesëve nderkombëtar te KEK-ut, dhe z. Rashkoviç, e cila pas mos pajtimëve të dukshme dhe te pritura, ndër te tjera i akuzoi shqiptaret si jo profesionistë dhe në fund i fyejti në stilin e vjetër te megloambicjeve, se në KEK, ka puntor vetëm shqiptar, dhe se aty punojnë joprofesistë si: bukëpjeksë, bërber, etj. Duke aloduar dhe kërkuar që serbet e saj „profesionist“ të cilët pas ardhjes se trupave ndërkombëtare janë spastruar nga vendete tyre të punës nga sundimi i padrejtë i shumicës në Kosovë. Ajo, gjithashtu u beri thirrje serbëve të kthehen në vendet e tyre te punës.
Politika serbe as edhe për një qast duket se nuk ka heshtur dhe nuk është ndalur për të komprementuar klasen politike në Kosovë (sipas intersit të saj) dhe shqiptaret në përgjithësi. Rasti i fundit, kur Kosova u ndodhë në zi, me rastin e vdekjës së Dr. Rugovës, politika serbe në vend se të tregohet realiste, ajo edhe njëherë nxorri egocentrizmin e saj politik kundër Kosovës dhe shqiptarve duke e paraqitur skenën politike në Kosovë si të rëndë dhe serjoze, me „faktin“ se: serbet e Kosovës, pas vdekjës se Dr. Rugovës, janë në „rrezik“ nga forcat radikale të dalura nga apo pas luftës dhe qe janë te armatosura mirë. Pra, ky arsenal gënjeshtrash serbe kundër Kosovës dhe shqiptarëve nuk ka te ndalur dhe as qe pritej një gjë e tillë nga pala shqiptare. Mu për këtë edhe familja e Dr Rugovës, nuk e pranoi pjesmarrjen e presidentit serb: B.Tadiç, i cili nuk e vuri në dyshim ardhjen e ti në Kosovë më këtë ay iu bashkua mendimtari i tij që tashmë ndodhet në Hagë. Tadiçi jo qe nuk morri pjesë, në cermonin mortore dhe më pas në varrimin e Presidentit Rugova, po ay tani e pati te zorshme ti kthehej deklaratës së dhënë para opinionit të vet, kjo qe një blof, një deklarat shterpë për vet opinionin serbë, se do të mirrte pjesë varrimin e Dr.Rugovës dhe ardhjen e ti në Kosovë. Ishte ky më tepër një provokim për shqiptaret se sa që do të qante kokën për humbjen e Rugovës. Pra, Rugova u nderua nga simpatizuesit e tij te flaktë që nuk qenë të paktë në ato ditë të ftohta dhe pikëllimi. Ky pikëllim dhe ky të ftohtë i madhë u thyen nga masa e madhe e shqiptarve që nuk kursyen as kohën për ta ndarë dhimbjen dhe pikëllimin për vdekjen e Dr.Rugovës. Shqiptaret edhe në këtë rastë i dhan një shembull vetës dhe botës, se dinë të nderojnë te zgjedhurin. Edhe pse vetvetiu u thye kjo tentativë e politikës serbe për ta paraqitur një fytyrë tjetër te Kosovës dhe për te bishtru me radikalizmin e paqenë të Kosovë.
Nuk mund të mos e përmendim këtu edhe përkrahësit tradicional te Serbisë, të cilët edhe sot qëndrojnë në pozitat e njëjta kur është në pyetje Kosova dhe shqiptaret..
Por pala shqiptare dhe politika e saj qe tashmë është radhitur në institucionet e shtetbërjes, nuk guxon që te mos reagoi ndaj përpjekjeve serbe për ta krijuar gjithësesi përshtypjen e një eraksion në vazhdimësi. Ndaj përpjekjeve dhe gënjeshtrave që akumulon politika e hegjemonisë serbe, duhet reaguar fuqishëm dhe gjithsesi duhet shfrytëzuar personelin nderkombëtar,(i cili tash e gjashtë vite është instaluar në Kosovë) për sqarime rreth konotacionit të politikës aversive serbe.
Prandaj mbi këtë tendencë të politikës serbe, nuk mund t'i kuptoi, as edhe një këshillë të ndonjë miku timë, që më mbërrijnë herë-pas-here në adresë, se gjoja nuk duhet analizuar aversivitetin e politikës serbe, sepse sipas këtyre „këshilltarëve“ që nga paslufta, palës shqiptare nuk duhet dhe nuk na intereson se çfarë dhe çka përfaqson politika serbe dhe interesi serb për Kosovën. Ndofta ndonjë konstatim i paaksept ka mundur apo ka ndikuar në krijimin e përshtypjeve se pasluftës, forca jonë politike e përqëndrimit duhet te fokusohet vetëm brenda problemëve te brendshme që i ka dhe që mund ti ketë Kosova. Dhe nga kjo më pak fitohet kundërpërshtypja se në forcën tonë politike duhet zgjedhur interesa edhe më të mëdha dhe duhet të fokusohemi, jo vetëm në politikën serbe (por dhe në të tjera politika) e cila për momentin është më e demshmja.
PARADOKSI MEDIAL
Paradoksi medial apo i mjeteve të informimit në Kosovë është tani më i thellë, sepse pasë luftës kemi më shumë gazeta dhe përkitazi me to edhe mjetet te tjera plotësuse, madje këto mjete informative sot as nuk ndiqen as nuk ndalohen. Pra sot ne këto mjete thjesht, mungojnë analizat e mira politike që i qasen domosdoshmërisë për ta mbushur apo për ta plotësuar trupin politik si brenda edhe jashtë me informim të plotë dhe te saktë. Sa ishte regjimi brutal dhe terrorist serb në Kosovë, disi nuk mungonin analiza politike edhe pse mungonin me të madhe dhe me mjaftë vështërsi funksioni këto gazeta dhe mjete të tjera plotësuse informative rreth atmosferës në përgjithësi dhe aversivtetit që krijonte politika serbe.
HARRESA SERBE
Politika serbe harron shumë faktor kohezivë, shqiptaret brenda 20 viteve të fundit, kanë arritur të lëvizin globin, dhe nga kjo lëvizje ata doemos kanë ndryshuar dhe kanë plotësuar magësi të shumta, përballë atyre tmerreve që ata i pësuan nga regjimi primitivë serb. Për, një pak kohë, pas luftës ata filluan ti kthehen jetës së tyre që nga shkatrrimi barbar sllavë e deri te ndryshimi i shpejtë dhe i çuditshëm i jetës se tyre, shqiptaret kanë arritur ta rindertoijnë vendin e tyre Kosovën. Jo më nga donacione të huja, po nga vetja e tyre. Shqiptaret që kishin arritur nga kjo lëvizje jashtë Kosovës të punonin dhe te fitonin këtë kapital ata e shfrytëzonin në Kosovë dhe ky qe një shembull civilizues i tyre. Rinia shqiptare e Kosovës, nuk është në atë listen e radhitur siç është ajo serbe, sepse rinia serbe sot mbi 80%, asnjëri prej tyre nuk ka vizituar një vend të dytë apo te tretë në perendim. Kjo tregon se politika serbe qe e orjentuar keq jo vetëm ndaj te tjerve po edhe vetvetës.
Interesi serb orvatet që brenda ati elasticitetit të rezulutës; të tjerrë, të përfitoi më tepër, atë që mund dhe qe në opinionin e berendshëm serb, duket pak a shumë i besushëm medoemos përfitimi.Serbia për vete deshiron qe të mos kompromentohet tanipërtani rezuluta kur ajo esencialishtë duket e „vdekur“. Pra, gjithsesi këtë politika serbë e dershiron, madje do që ta rikthej edhe njëherë aspriraten e vet egocentrike.
nga Bekim REXHEPI
Ç'DËSHIRON POLITIKA SERBE
Ç'dëshiron politika serbe? Që me kaq intenzitet orvatet të implikohet në problemet e brendshme te Kosovës apo kjo politikë e saj ndaj Kosovës dhe shqiptarëve nuk ka marrur fund. Se politika (e postregjimit, megjithëse edhe shumë çka prej regjimit duket se akoma ka mbetë në skenën e sotme politike) serbe ndaj Kosovës dhe shqiptarëve nuk ka te ndalur, këtë e verteton angazhimi i tyre kudoeku për të paraqitur: Kosovën si territor të saj dhe të pa shkëputshëm, duke e përmendur dhe shfrytëzuar rezulutetn 1244-er, e cila në brendin e nenëve të saja nuk e zhbën fare sovranitetin e Jugosllavisë/Serbisë, kjo e fundit siç dihet u bë trashiguse vullnetare e të Parës.
Rezulutë e dalur në Rambuje, e cila nuk qe marrëveshje e dy palve në konflikt, sepse pala serbe nuk e pranoi këtë marrëveshje dhe sipasojë ajo u ndeshkua me sulme nga forcat e NATO-së.
Nuk mund të mos e përmendim pa shkas rezulutën 1244-er, që ishte një nismë e një procesi politik për konfliktin e atëhershëm, por, sot pas gjashtë vitetve kjo rezulutë duket e tejkaluar për realitetin në Kosovë. Faktikisht, kjo rezulutë nuk është hedhur nga funksioni i saj, as si e tejkaluar dhe as si e pamjaftushme për procesin aktual politik.
Dhe, ajo që duket si absurd, është modusi i kësaj rezulute që ka në vete plotë konvulsion dhe është i tej dëmshme për shqiptaret dhe për procesin në të cilin ata ndodhen, sepse disa apo edhe shumë gjëra në këtë rezulutë, nuk japin hapsirë, të avansushme të të drejtave te shqiptarve, madje as edhe të drejtës për vetvendosje. Kjo rezulutë si e tillë, e mbetur në fuqi për shqiptaret, ishte vetëm një antifonë, e cila nuk mund më, më tej të ndihmoi procesin.
E tillë, çfare është rezuluta, sot më tepër i sherben modifikimit të interesit serbe, se sa ati shqiptar. Interesi serb orvatet që brenda ati elasticitetit të rezulutës; të tjerrë, të përfitoi më tepër, atë që mund dhe qe në opinionin e berendshëm serb, duket pak a shumë i besushëm medoemos përfitimi.Serbia për vete deshiron qe të mos kompromentohet tanipërtani rezuluta kur ajo esencialishtë duket e „vdekur“. Pra, gjithsesi këtë politika serbë e dershiron, madje do që ta rikthej edhe njëherë aspriraten e vet egocentrike.
Serbia, nuk do të heq dorë sa i përket Kosovës si territor „të saj“, e tillë po paraqet në opinionin e gjërë, dhe mund të thuhet se paraqitja e Serbisë në këtë formë, merr eraksion negativë, edhe pse opinioni ynë i brendshëm është i ndarë dhe pa një relacion të qartë rreth politikës serbe, që ajo synon me çdo kusht të ralizoi në Kosovë.
Derisa, ne akoma nuk po arrijmë në „zbulimin“ dhe afirmim e idesë së qartë se qa do Serbia me Kosovën dhe cila është qasja e politikës serbe, e postregjimit për Kosovën. Të gjitha raportet dhe proceset, e deritanishme e deshmojnë se politika serbe gjithnjë dhe vazhdimisht ka patur dorë apo gishtë implikus, kur është hapur në njëfarë mënyre koncepti i lirisë pozitive për qytetaret e Kosovës, e veçanrisht të shqiptarve etnik. Ose, për tej kësaj antipode, cili serb në botë mund te gjendet edhe sot, që flet me realitet dhe mbështetur mbi këtë realitet, të pranoi dhe te pohoi se: shqiptaret kanë te drejtë të vetvendosinë për vetën e tyre sipas vullnetit te lirë të tyre.
Propaganda zyrtare, pa invencion, bile pa u përpjekur të jetë inventive ose të ndrrojë gjë nga e kalura, e pamëshirshme dhe torturuse, po i përseritë mënyrat e vjetra të veprimit të saj: si rasti i papresidencë kur në teritorin e Kosovës, ilegalishtë futet rrjeti i telefonisë serbe, si „Mobteliserb“, kjo është edhe një orvatje që synon sa më shumë te implikohet në sovranitetin e „paqartë“ të Kosovës. Pastaj, edhe gjatë bisedave te fundit dy palshe; stafi i menagjuesëve nderkombëtar te KEK-ut, dhe z. Rashkoviç, e cila pas mos pajtimëve të dukshme dhe te pritura, ndër te tjera i akuzoi shqiptaret si jo profesionistë dhe në fund i fyejti në stilin e vjetër te megloambicjeve, se në KEK, ka puntor vetëm shqiptar, dhe se aty punojnë joprofesistë si: bukëpjeksë, bërber, etj. Duke aloduar dhe kërkuar që serbet e saj „profesionist“ të cilët pas ardhjes se trupave ndërkombëtare janë spastruar nga vendete tyre të punës nga sundimi i padrejtë i shumicës në Kosovë. Ajo, gjithashtu u beri thirrje serbëve të kthehen në vendet e tyre te punës.
Politika serbe as edhe për një qast duket se nuk ka heshtur dhe nuk është ndalur për të komprementuar klasen politike në Kosovë (sipas intersit të saj) dhe shqiptaret në përgjithësi. Rasti i fundit, kur Kosova u ndodhë në zi, me rastin e vdekjës së Dr. Rugovës, politika serbe në vend se të tregohet realiste, ajo edhe njëherë nxorri egocentrizmin e saj politik kundër Kosovës dhe shqiptarve duke e paraqitur skenën politike në Kosovë si të rëndë dhe serjoze, me „faktin“ se: serbet e Kosovës, pas vdekjës se Dr. Rugovës, janë në „rrezik“ nga forcat radikale të dalura nga apo pas luftës dhe qe janë te armatosura mirë. Pra, ky arsenal gënjeshtrash serbe kundër Kosovës dhe shqiptarëve nuk ka te ndalur dhe as qe pritej një gjë e tillë nga pala shqiptare. Mu për këtë edhe familja e Dr Rugovës, nuk e pranoi pjesmarrjen e presidentit serb: B.Tadiç, i cili nuk e vuri në dyshim ardhjen e ti në Kosovë më këtë ay iu bashkua mendimtari i tij që tashmë ndodhet në Hagë. Tadiçi jo qe nuk morri pjesë, në cermonin mortore dhe më pas në varrimin e Presidentit Rugova, po ay tani e pati te zorshme ti kthehej deklaratës së dhënë para opinionit të vet, kjo qe një blof, një deklarat shterpë për vet opinionin serbë, se do të mirrte pjesë varrimin e Dr.Rugovës dhe ardhjen e ti në Kosovë. Ishte ky më tepër një provokim për shqiptaret se sa që do të qante kokën për humbjen e Rugovës. Pra, Rugova u nderua nga simpatizuesit e tij te flaktë që nuk qenë të paktë në ato ditë të ftohta dhe pikëllimi. Ky pikëllim dhe ky të ftohtë i madhë u thyen nga masa e madhe e shqiptarve që nuk kursyen as kohën për ta ndarë dhimbjen dhe pikëllimin për vdekjen e Dr.Rugovës. Shqiptaret edhe në këtë rastë i dhan një shembull vetës dhe botës, se dinë të nderojnë te zgjedhurin. Edhe pse vetvetiu u thye kjo tentativë e politikës serbe për ta paraqitur një fytyrë tjetër te Kosovës dhe për te bishtru me radikalizmin e paqenë të Kosovë.
Nuk mund të mos e përmendim këtu edhe përkrahësit tradicional te Serbisë, të cilët edhe sot qëndrojnë në pozitat e njëjta kur është në pyetje Kosova dhe shqiptaret..
Por pala shqiptare dhe politika e saj qe tashmë është radhitur në institucionet e shtetbërjes, nuk guxon që te mos reagoi ndaj përpjekjeve serbe për ta krijuar gjithësesi përshtypjen e një eraksion në vazhdimësi. Ndaj përpjekjeve dhe gënjeshtrave që akumulon politika e hegjemonisë serbe, duhet reaguar fuqishëm dhe gjithsesi duhet shfrytëzuar personelin nderkombëtar,(i cili tash e gjashtë vite është instaluar në Kosovë) për sqarime rreth konotacionit të politikës aversive serbe.
Prandaj mbi këtë tendencë të politikës serbe, nuk mund t'i kuptoi, as edhe një këshillë të ndonjë miku timë, që më mbërrijnë herë-pas-here në adresë, se gjoja nuk duhet analizuar aversivitetin e politikës serbe, sepse sipas këtyre „këshilltarëve“ që nga paslufta, palës shqiptare nuk duhet dhe nuk na intereson se çfarë dhe çka përfaqson politika serbe dhe interesi serb për Kosovën. Ndofta ndonjë konstatim i paaksept ka mundur apo ka ndikuar në krijimin e përshtypjeve se pasluftës, forca jonë politike e përqëndrimit duhet te fokusohet vetëm brenda problemëve te brendshme që i ka dhe që mund ti ketë Kosova. Dhe nga kjo më pak fitohet kundërpërshtypja se në forcën tonë politike duhet zgjedhur interesa edhe më të mëdha dhe duhet të fokusohemi, jo vetëm në politikën serbe (por dhe në të tjera politika) e cila për momentin është më e demshmja.
PARADOKSI MEDIAL
Paradoksi medial apo i mjeteve të informimit në Kosovë është tani më i thellë, sepse pasë luftës kemi më shumë gazeta dhe përkitazi me to edhe mjetet te tjera plotësuse, madje këto mjete informative sot as nuk ndiqen as nuk ndalohen. Pra sot ne këto mjete thjesht, mungojnë analizat e mira politike që i qasen domosdoshmërisë për ta mbushur apo për ta plotësuar trupin politik si brenda edhe jashtë me informim të plotë dhe te saktë. Sa ishte regjimi brutal dhe terrorist serb në Kosovë, disi nuk mungonin analiza politike edhe pse mungonin me të madhe dhe me mjaftë vështërsi funksioni këto gazeta dhe mjete të tjera plotësuse informative rreth atmosferës në përgjithësi dhe aversivtetit që krijonte politika serbe.
HARRESA SERBE
Politika serbe harron shumë faktor kohezivë, shqiptaret brenda 20 viteve të fundit, kanë arritur të lëvizin globin, dhe nga kjo lëvizje ata doemos kanë ndryshuar dhe kanë plotësuar magësi të shumta, përballë atyre tmerreve që ata i pësuan nga regjimi primitivë serb. Për, një pak kohë, pas luftës ata filluan ti kthehen jetës së tyre që nga shkatrrimi barbar sllavë e deri te ndryshimi i shpejtë dhe i çuditshëm i jetës se tyre, shqiptaret kanë arritur ta rindertoijnë vendin e tyre Kosovën. Jo më nga donacione të huja, po nga vetja e tyre. Shqiptaret që kishin arritur nga kjo lëvizje jashtë Kosovës të punonin dhe te fitonin këtë kapital ata e shfrytëzonin në Kosovë dhe ky qe një shembull civilizues i tyre. Rinia shqiptare e Kosovës, nuk është në atë listen e radhitur siç është ajo serbe, sepse rinia serbe sot mbi 80%, asnjëri prej tyre nuk ka vizituar një vend të dytë apo te tretë në perendim. Kjo tregon se politika serbe qe e orjentuar keq jo vetëm ndaj te tjerve po edhe vetvetës.
Arkiv për lexim. Datat janë datat e postimit në forumin origjinal. Titujt mund të jenë të shkurtuar nga sistemi i vjetër. Adresat elektronike dhe IP-të janë fshehur.