-“MË JEP KOSOVËN, TË JAP SHQIPËRINË ETNIKE”=DIPLOMACIA “ÇARE

BAROMETRI DIPLOMATIK

Prof.Dr.Mehdi HYSENI



-“MË JEP KOSOVËN, TË JAP SHQIPËRINË ETNIKE”=DIPLOMACIA “ÇAREN PREJ BISHTI”!!!???





–SHIH!...SHIH!...ÇFARË DIPLOMACIE ANTIKOMBËTARE!!! - PO, KJO, KJO, ËSHTË TRADHTI
DHE SHITJE E DYFISHTË E KOSOVËS DHE E SHQIPËRISË ETNIKE!





- TEZA ANTIBASHKIM I SHQIPËRISË ETNIKE NUK MUND TË JETË OPCION I
“KOMPROMISIT POLITIK” ME SERBINË KOLONIALISTE PËR PAVARËSINË E KOSOVËS ( SEPSE
KOSOVA ËSHTË PROBLEM KOLONIAL E JO MINORITAR, QË KËRKON ZGJIDHJE ANTIKOLONIALE E JO
RIKOMPENSIM TERRITORIAL TË SHQIPËRISË ETNIKE), POR HUMBJE EDHE E KOSOVËS, EDHE E
SHQIPËRISË ETNIKE.



- KËTË RREZIK TË MADH, DUHET TA MBAJNË PARASYSH TË GJITHË ARMIQTË E
PAVARËSISË SË KOSOVËS DHE TË RIBASHKIMIT TË SHQIPËRISË ETNIKE.



- SIPAS SË DREJTËS NATYRORE DHE HISTORIKE, KOMBËTARE DHE NDËRKOMBËTARE, NUK
KEMI NEVOJË TË KËRKOJMË KURRFARË “BEKIMI” NGA SERBIA QË AJO TË DAKORDOHET ME
PAVARËSINË E KOSOVËS, SEPSE KOSOVA ËSHTË TOKË SHQIPTARE DHE E SHQIPËRISË ETNIKE, JO
E SERBISË SË MADHE KOLONIALISTE. NË KËTË KUPTIM, EDHE NUK KEMI SE ÇFARË T’I JAPIM
SI “SHPËRBLIM” OSE T’I PëRSHPIRTEMI SERBISË NË ROLIN E LYPËSIT TË KEQ DHE TË
NGORDHUR : “MA JEP KOSOVËN, TË JAP SHQIPËRINË ETNIKE”, SEPSE KOSOVA NUK NDODHET NË
SERBI, POR ËSHTË NË DUAR DHE NË ZOTËRIMIN E SHQIPTARËVE NË KOSOVË- NË TERRITORIN
INDIGJEN TË SHQIPËRISË ETNIKE. NË RASTIN KONKRET, NUK DO TË KETË KURRFARË KOMPROMISI
POLITIK ME SERBINË PËR KOSOVËN, PËRPOS NJOHJES SË PLOTË TË PAVARËSIMIT TË SAJ,
ASHTU SIÇ ËSHTË DEKLARUAR POPULLI I KOSOVËS PËR SHTET SOVRAN DHE TË PAVARUR NGA
SERBIA KOLONIALISTE GJENOCIDALE.



- FUNDJA, AJO QË ËSHTJA E JOTJA, NUK DUHET KËRKUAR NGA TË TJERËT, SEPSE ATA
(“TA MASIN”, NUK TA JAPIN KURRË), POR DUHET MBROJTUR ME TË GJITHA MJETET PËR TË
NGELUR E JOTJA. KJO ËSHTË E DREJTË E PAJETERSUESHME PËR GJITHË POPUJT E BOTËS, JO
VETËM PËR POPULLIN E KOLONIZUAR SHQIPTAR NË BALLKAN.



- PIKËRISHT, OFERTA E NJË “KOMPROMISI POLITIK” TË KËTILLË, DO TË NDIKOJË
NEGATIVISHT NË ZHVILLIMIN E “SHUTTLE DIPLOMACY-SË” SË PARASHIKUAR PËR ZGJIDHJEN E
STATUSIT PËRFUNDIMTAR TË KOSOVËS.



- PËRKUNDRAZI, SHTRUARJA E KËRKESË SË DREJTË DHE TË LIGJSHME E SHKOLONIZIMIT
DHE E RIBASHKIMIT TË SHQIPËRISË ETNIKE NË SHKALLË NDËRKOMBËTARE, DO TË REZULTONTE
ME MINIMUMIN-PAVARËSIMIN E PADISKUTUESHËM TË KOSOVËS. NDËRKAQ, NDËRRIMI I KËSAJ TEZE
ME “KOMPROMISIN POLITIK”, TË DEKLARUAR NGA DISA LETRARË(SIÇ ËSHTË SIMAIL KADARE)
DHE SHTETARË (SIÇ ËSHTË ALFRED MOISIU, KRYETARI I REPUBLIKËS SË SHQIPËRISË) TË
PAPËRGJEGJSHËM, SE “NUK KA BASHKIM TË SHQIPTARËVE DHE TË SHQIPËRISË ETNIKE”, PA
DYSHIM DO TA VËRË NË PIKËPYETJE NJOHJEN E PAVARËISË SË KOSOVËS NGA ANA E BASHKËSISË
NDËRKOMBËTARE.



* * *

Në kuptimin pozitiv të trajtimit shkencor: historiko-politik, letrar-arstistik,
kulturor, diplomatik, kombëtar dhe ndërkombëtar, kërkesa për njohjen e pavarësisë së
Kosovës në asnjë mënyrë nuk e kushtëzon, as nuk e kufizon, as nuk e konteston
rivendikimin e konceptit të shkolonizimit dhe të ribashkimit të Shqipërisë
Etnike, sepse pavarësia dhe fati Kosovës përjetësisht është e lidhur me fatin e
pavarësisë së saj. Përkundrazi, njohja e pavarësisë së Kosovës, duhet të kuptohet si
interes prioritar strategjik i ribashkimit të Shqipërisë Etnike. Kështu që, në këtë
vështrim, nuk mund të ketë kurrfarë pazarllëku në interes të antidiplomacisë së
verbër kombëtare : “Mbath gjogun e zbath dorinë”, sikurse në 100 vitet e shkuara nën
robërinë kolonilaiste serbo-sllave.



Kjo tezë e falsifikuar në kuptimin doktrinar, mirëpo, e provuar në kuptimin e
praktikës së sundimit kolonilaist serbomadh, kur është fjala për gllabërimin dhe për
sundimin e Kosovës dhe të territoreve të tjera shqiptare të Shqipërisë Etnike, në
shekullin XXI, nuk ka gjasë, që të ringjallet në dëm të interesit të përbashkët të
pavarësimit të Kosovës, as të Ribashkimit të Shqipërisë Etnike. Prandaj, autorët e
diplomacisë vetëmohuese: “Mbath gjogun e zbath dorinë” në favor të jetëgjatësisë së
kolonialzimit serbo-malazez mbi Kosovën dhe trojet e tejra etnike shqiptare, duhet
ta braktisin këtë taktikë të turpshme dhe të paqëndrueshme ngase deri më sot në
historinë e marrëdhënieve ndërkombëtare pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore,
më 1945 e deri në këtë vit-2005 të fillimshekullit XXI, asnjë problem kolonial (siç
është rasti i Kosovës-Shqipërisë Etnike) nuk është zgjidhur, sipas “metodologjisë më
të re diplomatike” të disa “tugjarëve” shqiptarë, që janë deklaruar botërisht, se
janë të gatshëm të bëjnë “kompromis politik” me Serbinë (për të realizuar kërkesën
e minimumit kombëtar e politik) për mbështetjen e pavarësisë së Kosovës ngase si
kompensim, sipas “filozofisë diplomatike” të tyre, asaj,domethënë Serbisë, duhet
t’i “depozitohen” në afat të gjatë: liria, pavarësia dhe ribashkimi i shumicës
dërrmuese të territorit etnik të Shqipërisë(!) Mirëpo, sipas së drejtës
ndërkombëtare, Kartës së OKB-së dhe Aktit Përfundimtar të Helsinkit(Kreu VIII, ku
flitet për njohjen e së drejtës së vetëvendosjes)...etj., i vetmi kompromis, i
vetmi koncesion politik, diplomatik dhe juridik për kolonializimin dhe
kolonizatorët qofshin të mëdhenj, qofshin të vegjël (siç janë në rastin konkret
serbët dhe Serbia) është E DREJTA E SHKOLONIZIMIT TË PAKUSHT dhe, pa kurrfarë
kompensimi tjetër (në valutë apo në “territor rezervë”të Shqipërisë Etnike), ashtu
siç janë deklaruar frikacakët, oportunistët, fatalistët dhe keqdashësit e
pavarësisë së Kosovës-ribashkimit të Shqipërisë
Etnike.



Kjo antitetezë e ribashkimit të Shqipërisë Etnike, është plotësisht taktikë
proserbe dhe e një komploti në kuptim më të gjerë të faktorëve të politikës së
brendshme dhe të jashtme, se për pavarësimin e Kosovës (si njësi territoriale dhe
etnike e Shqipërisë ), në emër të “kompromisit politik”, Serbisë militariste dhe
për hir të interesave komplementare dhe heterogjene të aleatëve të saj
evro-ndërkombëtarë, duhet t’iu bëjmë “teslim” ribashkimin e territoreve të tjera
të Shqipërisë Etnike, duke nënshkruar kështu, në mënyrë të vullnetshme dhe, në
prezencën e palës së tretë garamtuese ndërkombëtare kapitullimin e përjetshëm nën
kthetrat e përgjakshme tiranike të Serbisë së zgjebosur hegjemoniste. Përkundrazi,
një “kompromis politik” i tillë, do ta vinte në pikëpyetje të madhe, edhe vetë të
drejtën e pavarësimit të Kosovës, sepse, pikësëpari (ashtu sikundër deri tani, me
shekuj) kuazishkenca dhe pseudopolitika propagandistike e shtetit dhe e kishës
orotodokse së Serbisë, (sipas
planeve, elaborateve, rezolutave, te miratuara në Kuvendin e Serbisë, më 2004), do
ta kontestojnë të drejtën historike të shumicës dërrmuese shqiptare mbi Kosovën,
duke i konsideruar (ende) “minoritet”, i cili si tillë, sipas paranojës së tyre
psikopatologjike kolektive serbe, edhe duhet të “shpërblehet” vetëm me një autonomi
të kufizuar (siç është duke e kërkuar diplomacia e kungullit të Besnik Mustafajt)
nën “ambrellën” e deritashme kolonialiste të Serbisë, as më pak, as më shumë. Tash
për tash, ky është “kompromisi politik” i Serbisë në “favor” të pavarësisë së
Kosovës, të cilin, së fundi, edhe kryetari i qeverisë së Serbisë, Vojislav
Koshtunica e bëri të ditur në sesionin e Këshillit të Sigurimit të Kombeve të
Bashkuara për Kosovën, më 24 tetor 2005.



Pavarësia e Kosovës është e ndërlidhur përjetësisht me pavarësinë e Shqipërisë
Etnike!



Pa marrë parasysh kushtëzimet, diktatin,, ultimatumet e politikës nga pozita e
forces dhe e iracionales historike serbomadhe kolonialiste, që do të manifestohen në
kuadrin e negociatave të ardhshme lidhur me statusin e Kosovës, pala shqiptare e
Kosovës, në asnjë mënyrë nuk do të duhej të “luante në letrën”, se “kyçi më i
përshtatshëm” i arritjes së “kompromisit politik” me Serbinë, do të jetë
“karantizimi shekullor” i ribashkimit të Shqipërisë Etnike, sepse ku potez i
keqmenduar dhe i keqinterpretuar për opinion publik të brednshëm dhe të jashtëm, do
të ndikonte negativisht në procesin e bisedimeve serbo-shqiptare lidhur me statusin
e Kosovës.



Pala shqiptare nuk ka asnjë arsye valide të negociojë, as të bëjë kurrafë
“kompromisi politik” me Serbinë kolonizatore, sepse pavarësia e Kosovës nuk mund të
jetë disktueshme ngaqë kjo qe 100 vjet ishte koloni e Serbisë dhe e Malit të Zi.
Këtë të vërtetë historiko-politike mbi Kosovën, tanimë e kanë mësuar, edhe Evropa e
bashkuar, edhe OKB-ja, edhe Amerika. Prandaj, në këtë rast nuk mund të bëhet
kurrfarë “kompromisi politik” me kolonialistët serbomëdhenj, në stilin: “Më jep
Kosovën, të japë Shqipërinë Etnike”!!!??? – Kjo, do të ishte “fitore historike” për
pavarësinë e Kosovës? – JO! – shoku Ismail Kadare, JO! – Kjo, do të ishte varreza e
përbashkët e Kosovës dhe e Shqipërisë Etnike! – Këtë vrasje të përbashkët-kolektive
të pavarësisë së Kosovës-Shqipërisë Etnike, do ta mbështenin vetëm “pazarxhinjtë
demokratë” të trafikimit të qenies shqiptare dhe të sovranitetit kombëtar dhe
shtetëror të Shqipërisë Etnike, e kursesi shqiptarët që kanë derdhur gjak dhe janë
theroizuar me shekuj
për pavarësinë e Kosovës-Shqipërisë Etnike.



I vetmi kompromis politik, duhet të bëhet nga ana e Serbisë (si titullar i derishëm
kolonizues i Kosovës dhe i pjesëve të tjera të Shqipërisë Etnike, siç janë:
Presheva, Bujanoci, Medvegja, Kurshumlia, Leskoviku, Vranja etj.,), e ky kompromis
real politik është: - njohja pa asnjë kusht e pavarësisë së Kosovës. Në realizimin e
këtij kompromisi politik, duhet të insistojë bashkësia ndërkombëtare dhe politika
shqiptare, që ta fitojnë luftën e tyre të përbashkët e jo në disfavor të ricopëtimit
dhe të rikolonizimit të mëtejmë të trojeve etnike të shqiptarëve dhe të Shqipërisë.



Mirëpo, serbët dhe Serbia nuk do të pranojnë që të bëjnë këtë “kompromis politik”
të tillë për shkak se Kosovën ende (sipas Rezolutës 1244 për Kosovën të KS të
Kombeve të Bashkuara) e konsiderojnë si “pjesë unike të territorit serb”.



Për t’i detyruar serbët që ta pranojnë realitetin e Kosovës së lirë dhe të pavarur
nga Serbia gjenocidale, politika shqiptare (para se të fillojnë negociatat
serbo-shqiptare, sipas itinerarit të agjendës së KS të Kombeve të Bashkuara, të
përcaktuar në Nju-Jork, më 24.10.2005), duhet patjetër të kërkojë nga KS i Kombeve
të Bashkuara, që të revidojë “paragrfain” e Rezolutës 1244 për Kosovën, ku thuhet
se, “Kosova është pjesë e territorit të Serbisë”. Ndryshe, suksesi i negociatave
serbo-shqiptare për zgjidhjen e drejtë të statusit poliitko-juridik dhe kushtetues
të Kosovës, do të falimentojë, që në start, pa u përshëndetur mirë përfaqësuesit e
delegacioneve negociatore serbo-shqiptare e ndërkombëtare para kamerave të
fotoreporterëve dhe të përfasqësuesve të tjerë të masmediave ndërkombëtare.



Do të ishte gabim i madh dhe i pakorrigjueshëm historik, politik dhe kombëtar po qe
se pala shqiptare e Kosovës gjatë zhvillimit të negociatave të ardhshme me palën
serbe, të deklarohej se njohja e pavarësisë së Kosovës në kurriz të shkolonizimit
dhe të Ribashkimit të Shqipërisë, përbën “një kompromis politik”, i cili si i
tillë, do të duhej të ishte i pranueshëm për palën kontestuese serbe, si dhe për
ndërmjetësit e bashkësisë ndërkombëtare. Përkundrazi, njohja e pavarësisë së plotë
të Kosovës nuk do të mbyllte, por do të hapte kaptinën e re të zgjidhjes së çështjes
koloniale shqiptare në Ballkan. Politika dhe diplomacia “simuluese”, ose më mirë të
thuhet diplomacia qorre e kungujve të papjekur demokratikë nuk sheh “përetj hundës
së vet”, se me një kompromis të tillë kundër ribashkimit të trojeve etnike
shqiptare, të kolonizuara nga Serbia, Mali i Zi, Greqia dhe FYROMI, do t’i detyronte
shqiptarët, që si palë e tretë kontraktuese, të nënshkruanin vetëkapitullimin e
tyre.



Nuk është e ndershme, as kurrfarë potezi i urtë diplomatik, e aq më pak “fisnik”,
as kombëtar, as atedhtar e patriotik shqiptar (siç është shprehur Ismail Kadare në
një intervistë dhënë “Zërit të Amerikës”,më 25.10.2005), të dilet në opinionin
publik me “tezën” spekuluese dhe tejet të rrezikshme e të dëmshme për interesin e
përgjithshëm kombëtar dhe shtetëror, se po qe se Serbia ia njeh pavarësinë Kosovës,
“shqiptarët, do të heqin dorë” nga shkolonizimi dhe ribashkimi i trojeve të tjera të
Shqipërisë Etnike.



Duhet ta them haptazi, se të gjitha partizanë, që do të marrin guximin të dalin me
një kompromis politik, i cili në afat të shkurtër apo të gjatë do t’i mbyllte
mundësitë reale për t’u vënë ne rend dite shqyrtimi i kufijve artificialë të
Shqipërisë Etnike në Ballkan, do të merrnin përsipër një barrë të rëndë të
përgjegjësisë para historisë dhe para gjithë kombit shqiptar.



Për fund, e pranoj se analizat dhe komentet e mia vërtet janë ca të gjata, sepse
janë në funksion të mbrojtjes së gjatësisë dhe të gjerësisë së truallit
historiko-natyror dhe gjeopilitik të tërësisë së Shqipërisë Etnike. Ndërkaq, lajmet
e shkurta në frymën e çmimeve aktuale të tregut të lirë të “rrobaqepësisë
diplomatike” rajonale dhe ndërkombëtare janë në funksion të shkurtimit të gjymtyrëve
të trupit të natyrshëm të Shqipërisë Etnike. Prandaj, lajme, informacione, komente,
analiza të shkurtëra, do të kem shkruar vetëm atëherë pasi të jetë ribashkuar
pëllëmb për pëllëmbë Shqipëria Etnike brenda kufijve të saj natyrorë.



Ky është mesazhi im për “kompromisin politik” me “pazarxhinjtë” dhe me
“rrobaqepësit” e ashtuquajtur demokratë dhe patriotë “internacionalistë”, të cilat
me tezat e tyre negative, spekuluese dhe mashtruese, të keqshkruara dhe të
keqinterpretuara për hir të “biznesit ditor” të tyre dhe të interesit afatgjatë të
partnerëve të tyre neokolonialistë, së fundi, në emër të pavarësisë së Kosovës,
kanë dalë me tezën skandaloze- “antibashkim i Shqipërisë Etnike” në favor të
arritjes së “kompromisit politik” me Serbinë për njohjen e pavarësisë së Kosovës ?!



Pavarësisht nga lansimi i kësaj teze antishqiptare i autorëve dhe i mbrojtësve të
saj me prirje të huaja në llogari të kolonizimit dhe të shtypjes së mëtejme të
gjysmës së Shqipërisë Etnike, nuk ka asnjë gjasë që të pranohet si “kompromis
politik” për arritjen e pavarësisë së Kosovëse, sepse kolonialistët shekullorë
serbomëdhenj, tanimë janë deklaruar si para opinionit ndërkombëtar, ashtu edhe atij
të brendshëm, se nuk do të pranojnë asnjë “kompromisi politik” me shqiptarët për
njohjen e pavarësisë së Kosovës, përpos një lloj autonomie të kushtëzuar brenda
Serbisë, ashtu si iu konvenon atyre, diplomacisë së kungullit të Shqipërisë së
Besnik Mustafajt (ministër i Jashtëm) dhe Evropës së sotme, me recidiva të vjetër
antishqiptarë dhe antiribashkim të Shqipërisë Etnike.



Këtë realitet historiko-kombëtar dhe etniko-shtetëror gjithëshqiptar të pashmangshëm
mund ta mohojnë dhe ta quajnë utopi vetëm analistët, shkencëtarët, letrarët,
politikanët, diplomatët dhe shtetarët shqiptarë të rangut të ministrit të jashtëm të
Shqipërisë, Besnik Mustafaj, i cili me ngulmë, në emër të Republikës së Shqipërisë,
po e kundërshton pavarësinë e plotë të Kosovës. Këtë qëndrim antishqiptar të
politikës zyrtare të Tiranës, e vulosi me turpësi edhe në qendrën eurokratike të
BE-së në Brukesl, duke pohuar se “ Qeveria e Republikës së Shqipërisë pavarësinë e
kushtëzuar për Kosovën, të gjitha ganarancitë për pakicat, si dhe mosndryshimin e
kufijve të Kosovës” (Liria Kombëtare, 25.10.2005).



Ja, kjo është “fitorja kulmore” e diplomacisë “Çaren prej bishti” e “vizionarëve
zulmëmëdhenj”: letrarë, politikanë dhe shtetërorë të Republikës së sotme të
Shqipërisë (!??!!). Në vend se të pohojnë para Serbisë kolonizatore, si dhe para të
gjithë armiqëve të tjerë, se Kosova shqiptare është krahinë e pashkëputshme dhe e
patjetërsueshme e Shqipërisë Etnike, e jo kurrfarë konflikti, as kompromisi i
shpifur politik, ata në kurriz të saj bëjnë “pazarllëqe pa hanxhiun”, në stilin
diplomatiko-propagandistik të politikës neokolonilaiste serbosllave, duke kërkuar
“minimumin e minimumit” absurd, thuase pavarësia e Kosovës dhe e Shqipërisë Etnike,
është bërë “çështje private e tyre” dhe e Serbisë së Madhe kolonizatore. Thelbi i
përmbajtjes së një diplomacie të tillë “antibashkim” i Shqipërisë Etnike nga
provokuesit e theksuar, është më shumë se turp dhe, tradhti e kulluar “për dritë
dhe për Diell”, siç thotë populli ynë i urtë, i cili për pasojë të koherencës së
“elitave
politiko-diploamtike” të tilla, qe më se një shekull, është duke u treguar si një
nga popujt më të durueshëm në botë ndaj së keqes së huaj kolonialiste serbosllave
në Ballkan.