Paradoks Mitrovica
Paradoks Mitrovica
2005-tetor-28
Dear Employer; Ç‘do të thotë të mirresh me politik, pa bërë politikë!?,
I fis shqiptar i qujtun Trepçi në Viti 1303, e ka përmendur për herë te parë xehrorën, më të madhe dhe e ka vetëemruar sipas emrit të vet fisi, qe dukej t’ishte më tepër pronë e tyre, pra u thirrte vetëm si xehrorja “Trepça“, në Mitrovicë. Ndofta, kjo ka ndodhur edhe para se te përmendej vet qyteti, Retrospectiva historike na qonë në shekullin XV apo gjegjsishtë në vitin(1455...), më pasë në (1464...), (1499-Alfred Harfi, e përmend Mitrovicën si kasabë të quajtur “Mitrix“), (1530...), (1573 një francez : Filip Defren, e preshrunk udhtimin e tij edhe në këtë zonë…), e deri te shekulli XVII, dhe përkitazi (1614...), (1530...), (1650 Haxhi Kallfa, diçka?…), (1662 Evlija Celebes?…), (1688 Pjetër Bogdani, thotë se Mitrovica ka 500 shtëpi, I vitë më vonë; 1689 “Corse delli fiumi Drino e Boiana nella Daimatia” potenconte ramjen e dukshme të këti qyteti, në çdo pikpamje, pra Mitrovica kishte vetëm 200 shtëpi.
Ramja e këti qyteti Vazhdon edhe në vitin 2006, kur ky qytet ballafaqohet me probleme të mëdha politike, ekonomike dhe kulturore, e të tjera.
Janë shkruar shumë shkrime, analiza, komente gazetash, me faqe te tëra kan mbushur brendit e vet dhe po me emrin e këti qyteti, por më ka rënë pak a shumë, të shoh e lexoi gjëra reale, për këtë qytet. Edhe sot shkruhet, bëhen analiza, komentohet andej, këndej, nga dikushi, nga askushi, qytet I ndarë, qytet i bronxtë, qytet metaforë dhe mbi te gjitha qytet paradox.
Më qenëse unë kam lindur në këtë qytet, dhe pjesën më të mirë të rinisë e kam hargjuar në brendin e tij. Madje, e di se si ay frymonte, që nga mengjesi e deri në mbërëmje dhe më pasë. Mjegulla e dendur e mëngjesit. Nuk mund të mos e kujtoj atë mjegullë me copëzat e imëta, të thëngjillit që ti mbushëte sytë, kur ajo bije në gropen dhe zemrën e qytetit. Deri në ora 12, e më pasë, kjo mjegullë nuk e lejonte me e ba rriten, si grunin qe se le e vramja me mrri dritaren.
Ky qytet, ky vendlindja ime, sot ka ndryshu, sot s’është ma si dikur, ashtu siç nuk ka qenë as at’herë si dikur, veç me ndryshu është e domosdoshme edhe në planet që janë kohorente. Nuk po pajtohem, jo pse tashë, gadi, shumë e ma shumë janë pajtu, dhe e mbështetin ne ni farë syrealiteti krejt kuptimin e deri te, se Mitrovica është e ndarë. Mitrovica nuk është e ndarë, jo per inatë e thëm këtë, por, për atë që don me e kuptu realitetin, e ky realitet, nuk është gjithnjë, gjithmonë si ajo fjala që e duam dhe më të replikojmë më me qejf ,kur i themi ndokujt: Mos e komento realitetin ashtu si të shkon ty dhe vetëm ty. Pra realisht Mitrovica nuk është e ndarë, por , esencialëishtë ajo mbahet e bllokuar dhe e hendikepuar, për gjatë vijesë rrugore të Adem Jasharit, që nderpritet në hyrje te Zveçanit. Thënë me sakt fundi i kësaj rruge, mbahet i bllokuar dhe njëkohsisht është ay hendek, vet ura e lumit Iber që hendikepon. Ky hendek apo vet ura është shëndrruar si një pikë përgjuese, e serbeve që tashëmë e vetëkonsiderojnë si derë për hyrje, në pjesën tjetër te qytetit. Po të shikosh në prespektivë kjo pjesë e bllokuar apo e hendikepuar politikisht dhe jo vetëm… nga një numer I vogel serbësh. At’herë rruga, Adem jashari nga fundi e deri te hendeku i urës duhet të zhbllokohet dhe të kontrollohet nga KFOR-i. Plani për zgjidhjen e këti problemi është krejt dhe fare i lehtë, po të ketë më shumë shkasë për arsye. Nuk mund të prolengohet tashmë “ajo ndarje”, që jemë mësuar ta vetquajmë dhe disi të vetpajtohemi me të si;” një ndarje reale” dhe jo fictive.
Politikë nuk do të thotë vetëm të jeshë brenda saj, por, politkë do të thotë të jeshë kreator në lëvizjet e saja, kjoftë direkte apo indirekte me shëmbëlltyrën e ideve productive.
Plani për zgjidhje e paradoksit të Mitrovicës është ky:
1.Të aplikohet një gjendje e jatzakonshme, deri në një kohë tjetër të përshtatshme, e cila do të varej nga procesin politik i Kosovës drejtë pavarsisë.
2. KFOR-i, të kontrolloj dhe te administroj këtë rrugë, që nga hendeku i Urës e deri te fundi, me forcat e saja.
3. Rruga e bllokuar të vëhet nën mbikqyrje gadi e tërë kohën dhe në çdo 10-15 metra, gjithashtu, të vëhet nga një punkt ushtaresh apo edhe nesi speciale e policës nderkombëtare.
4. Të bëhet verifikimi i pronës shtetrore dhe private dhe në fund të aplikohet ligji mbi të drejtën pronsore.
Besoi se më këtë plan, do ti ipej fund justifikimit për paradoksin dhe ndarjen e deshiruar të disa serbëve dhe të gjithë syrealistëve shqiptar.
P.S
Plani është dedikuar si një kontributi im, që mund ti bëj mirë, dhe një ndihmën e mundshme në zbutjen e problemeve që ka qyteti Mitrovica dhe qyteti i vendlindjes sime.
beku
2005-tetor-28
Dear Employer; Ç‘do të thotë të mirresh me politik, pa bërë politikë!?,
I fis shqiptar i qujtun Trepçi në Viti 1303, e ka përmendur për herë te parë xehrorën, më të madhe dhe e ka vetëemruar sipas emrit të vet fisi, qe dukej t’ishte më tepër pronë e tyre, pra u thirrte vetëm si xehrorja “Trepça“, në Mitrovicë. Ndofta, kjo ka ndodhur edhe para se te përmendej vet qyteti, Retrospectiva historike na qonë në shekullin XV apo gjegjsishtë në vitin(1455...), më pasë në (1464...), (1499-Alfred Harfi, e përmend Mitrovicën si kasabë të quajtur “Mitrix“), (1530...), (1573 një francez : Filip Defren, e preshrunk udhtimin e tij edhe në këtë zonë…), e deri te shekulli XVII, dhe përkitazi (1614...), (1530...), (1650 Haxhi Kallfa, diçka?…), (1662 Evlija Celebes?…), (1688 Pjetër Bogdani, thotë se Mitrovica ka 500 shtëpi, I vitë më vonë; 1689 “Corse delli fiumi Drino e Boiana nella Daimatia” potenconte ramjen e dukshme të këti qyteti, në çdo pikpamje, pra Mitrovica kishte vetëm 200 shtëpi.
Ramja e këti qyteti Vazhdon edhe në vitin 2006, kur ky qytet ballafaqohet me probleme të mëdha politike, ekonomike dhe kulturore, e të tjera.
Janë shkruar shumë shkrime, analiza, komente gazetash, me faqe te tëra kan mbushur brendit e vet dhe po me emrin e këti qyteti, por më ka rënë pak a shumë, të shoh e lexoi gjëra reale, për këtë qytet. Edhe sot shkruhet, bëhen analiza, komentohet andej, këndej, nga dikushi, nga askushi, qytet I ndarë, qytet i bronxtë, qytet metaforë dhe mbi te gjitha qytet paradox.
Më qenëse unë kam lindur në këtë qytet, dhe pjesën më të mirë të rinisë e kam hargjuar në brendin e tij. Madje, e di se si ay frymonte, që nga mengjesi e deri në mbërëmje dhe më pasë. Mjegulla e dendur e mëngjesit. Nuk mund të mos e kujtoj atë mjegullë me copëzat e imëta, të thëngjillit që ti mbushëte sytë, kur ajo bije në gropen dhe zemrën e qytetit. Deri në ora 12, e më pasë, kjo mjegullë nuk e lejonte me e ba rriten, si grunin qe se le e vramja me mrri dritaren.
Ky qytet, ky vendlindja ime, sot ka ndryshu, sot s’është ma si dikur, ashtu siç nuk ka qenë as at’herë si dikur, veç me ndryshu është e domosdoshme edhe në planet që janë kohorente. Nuk po pajtohem, jo pse tashë, gadi, shumë e ma shumë janë pajtu, dhe e mbështetin ne ni farë syrealiteti krejt kuptimin e deri te, se Mitrovica është e ndarë. Mitrovica nuk është e ndarë, jo per inatë e thëm këtë, por, për atë që don me e kuptu realitetin, e ky realitet, nuk është gjithnjë, gjithmonë si ajo fjala që e duam dhe më të replikojmë më me qejf ,kur i themi ndokujt: Mos e komento realitetin ashtu si të shkon ty dhe vetëm ty. Pra realisht Mitrovica nuk është e ndarë, por , esencialëishtë ajo mbahet e bllokuar dhe e hendikepuar, për gjatë vijesë rrugore të Adem Jasharit, që nderpritet në hyrje te Zveçanit. Thënë me sakt fundi i kësaj rruge, mbahet i bllokuar dhe njëkohsisht është ay hendek, vet ura e lumit Iber që hendikepon. Ky hendek apo vet ura është shëndrruar si një pikë përgjuese, e serbeve që tashëmë e vetëkonsiderojnë si derë për hyrje, në pjesën tjetër te qytetit. Po të shikosh në prespektivë kjo pjesë e bllokuar apo e hendikepuar politikisht dhe jo vetëm… nga një numer I vogel serbësh. At’herë rruga, Adem jashari nga fundi e deri te hendeku i urës duhet të zhbllokohet dhe të kontrollohet nga KFOR-i. Plani për zgjidhjen e këti problemi është krejt dhe fare i lehtë, po të ketë më shumë shkasë për arsye. Nuk mund të prolengohet tashmë “ajo ndarje”, që jemë mësuar ta vetquajmë dhe disi të vetpajtohemi me të si;” një ndarje reale” dhe jo fictive.
Politikë nuk do të thotë vetëm të jeshë brenda saj, por, politkë do të thotë të jeshë kreator në lëvizjet e saja, kjoftë direkte apo indirekte me shëmbëlltyrën e ideve productive.
Plani për zgjidhje e paradoksit të Mitrovicës është ky:
1.Të aplikohet një gjendje e jatzakonshme, deri në një kohë tjetër të përshtatshme, e cila do të varej nga procesin politik i Kosovës drejtë pavarsisë.
2. KFOR-i, të kontrolloj dhe te administroj këtë rrugë, që nga hendeku i Urës e deri te fundi, me forcat e saja.
3. Rruga e bllokuar të vëhet nën mbikqyrje gadi e tërë kohën dhe në çdo 10-15 metra, gjithashtu, të vëhet nga një punkt ushtaresh apo edhe nesi speciale e policës nderkombëtare.
4. Të bëhet verifikimi i pronës shtetrore dhe private dhe në fund të aplikohet ligji mbi të drejtën pronsore.
Besoi se më këtë plan, do ti ipej fund justifikimit për paradoksin dhe ndarjen e deshiruar të disa serbëve dhe të gjithë syrealistëve shqiptar.
P.S
Plani është dedikuar si një kontributi im, që mund ti bëj mirë, dhe një ndihmën e mundshme në zbutjen e problemeve që ka qyteti Mitrovica dhe qyteti i vendlindjes sime.
beku
Arkiv për lexim. Datat janë datat e postimit në forumin origjinal. Titujt mund të jenë të shkurtuar nga sistemi i vjetër. Adresat elektronike dhe IP-të janë fshehur.