Te Kam Enderruar
Mbi dritare nata derdh qetsine
dhe shiu i furishem shoqeron vetmine.
Lart ne qiell te erret dy sy shkelqejne
nje zemer te vetmuare mbushin shprese.
Heshtja mbreteron…
Dy sy tevegjel ngadale mbyllen…
nje buzeqeshje e embel
vjedhurazi shikon
dhe niset ne kerkim te endrres se saje.
***
Ngadale lundron ne det
dhe ngritet e fluturon ne qiell
me dy sy qe shkelqejne atje lart
buzeqeshja flet.
Nata kalon…
Buzeqeshja mbledhe krahet
dhe kthehet ne qerdhen e vet…
Serish heshta mbreteron…
dhe syte e vegjel hapen me nxitim
Tani dielli i posalindur ndriqon
” Te kam enderruar,”
nje ze tingellon
dhe…
serish heshtja mbreteron…

Me fal nje buzeqeshje

zemren mos ma lendo.
Me thuaj dhe njehere te dua
dhe fort me perqafo.
S´dua ta di se cili je,
kjo zemer per ty po rreh,
ky sy per ty po qan, s
epse dua te te kem prane.
nese nje dite do behem hi,
Ta dish se jam djegur per Ty.

Pranvera e kujtimeve

Ne kete dite pranvere zogjet po cicerojne,
nje pranvere te hershme ma kujtojne.
Ishte koha kur ne shume u dashuronim,
qe gjithecka eshte e perkryer e mendonim.
Krejt bota e jona eshte na dukej,
nuk besonim qe kjo ndjenje ndonjehere te zhdukej.
Por papritur si rrufe nga qielli na ra.
Na detyruan familjet me u nda.
Na erdhi ndarja qe nuk e kishim pritur,
na la te shtangur e te habitur.
Sikur fundi i botes ndodhte para syve te mi.
E te ndryshoja gje nuk kisha fuqi.
Pranvere ishte gjithcka ne lulezim,
veq dashurise tone qe pesoj shkaterrim.
Me dhemb shume kur kujtoj,
me nje tjeter familja te martoj.
Se nje premtim qe kishin dhene duhej te realizohej,
nje vajze e familjes tjeter me ty duhej te martohej.
Edhe pse sot familje ke krijuar,
e di qe shume i palumtur je duke jetuar.
Zoti na denoj pse nuk e di,
qe ne te jetojme pa dashuri.
E tani pranverat veq vuajtjen ma kujtojne,
mi hapin plaget sa here vijne e shkojne.

Te dua deri ne vdekje

Ne mes nesh qendron nje lume,

qe me u bashku na pengon shume.
Ma zbulove dashurin me mesove si dashurohet,
me ty asgje nuk mbetet enderr po realizhet.
Vec kujtimet per ty nuk me kan mbete,
por edhe gjurmet ne zemer do te jene perjete.
Edhe pse dikund tjeter ti jeton e une tjeter kund jetoj
,dije se gjithmon do te kujtoj e te dashuroj.
Dashurine tone nuk ka pluhur qe e mbulon e ta bej te mos vlej,
se ajo gjithe do te jete e fresket e do te shkelqej.
Edhe sikur ne mes nesh te jete nje mal.
Kete dashuri nuk del kush qe e ndal.
Sepse te dua sa eshte bota qosh e skaj,
te dua deri ne vdekje edhe pas saj.

Ka dashuri te vogla
Dashuri te pare, dashuri nr. 1,
Dashuiza,
Qe zukatin ne kujtese posi miza,
Qe bejne kakao,
Qe lajne kanotjera;
Ka dhe dashuri te medha; te lira si era,
Mbetur tutje-tehu neper bote anembane
Qe s’na dijne ku jemi,
Qe s’i dijme ku jane.

Dashuri e vogel kerkon te kthej fotografite;
Dashurive te medha u merr erë floket ndane binareve,
Ngulçimet e tyre u ngjajne sirenave,
Sirenave te hapsirta te ndarjeve.

I. Kadare

Leshoje drerin Artemide.

Harkoje harkun,
shigjeten shigjetoje,
piken e lotit qe shket nga syri i drerit,
nese te ngushellon,
qelloje.

Leshoje drerin Artemide.
Se dashuria ka uri,
dhe vjeshta,vjeshta e llahtarisur ve kujen
si te jete ne zi.

Shigjeta e nisur kurre s’kthehet pas
dhe mosha s’eshte gafore qe shkon praptas.

Klapite e lindjes te tmerrojne?
Rreshqit,
rreshqit ne siperfaqen e jetes,
gjahtare e vetvetes.

Mbi koken tende rri mberthyer
nje cerdha gjysmehene,
nen driten e saj
ne kopsht te Luksemburgut,
pellumbat dashurohen gjersa cmenden.

Leshoje drerin Artremide
dhe mos e nis ate shigjete.

Sorkadhja veshur me te zeza,
kahmot
pas blirit
pret.

Paris,1992

Xh.Spahiu

Sonte e vetmuar
do numeroj oret
nen qerpiket e ty
te mbyllur
ne xhamat e dritares
degjohet kuja e eres
qielli i dergoje rete
te vijne te me marin
sot do udhetoj e vetme
pertej heshtjes tende
do te ndjek gjithandej
dhe yjet do kapercej
do vij aty,te te njoh
banesen tende
te ardhme te shoh
mos me ler
te xhveshur ne shpirt
te lutem
kam shume ftohte
nese do te ikesh
mos u ligeshto
rrugen vazhdo….

LAMTUMIRE

Kur vitet moren me vete largesin tone.
Kur bashke u takum, pak me njohe.
Nuk ishe me ajo qe kishte njohur.

Vitet larg teje me kishin tjetersuar.
E ti kerkoje te humburen.

Shikoje i cuditur ku kisha ngelur une.
Nuk mendove ne vite harruar.
Sa shume kishte humbur shpirti i lendumNuk ishe ti qe me lendove.
Ishte largesia e pa meshirshme, e pa shpirte.
Mos e kerko ate qe njohe.
Ajo qe njohe e ke humbE vrau shtrig e fatit te saj
E dermoj e lodhi , pa jet e la
E dermuar nga jeta , pa jete
Erdha ne rruget , ku ishe ti

Mos me kerko gjurmet e mia
Se gjurmet i fshiu fshesa jete
Mos me kerko , pse jam tjersuar
Te mendosh thelle , do e kuptosh vete
Ishte koha vrastare , na mori vitet tona
na holli pa jete, na dha plage

Shkroi Aferdita Kraja Borici 9/3/2013

Do te ngrihem ngadale nga krevati,

dhe pse gjysme  te vdekur trupin e kam,

zvarr do te ec me kembe dhe me duar,

dhe ne porten tende do vij te trokas.

Ti do me hapesh deren ne kte ore te nates,

do te shohesh qe kembet s’po me mbajne,

une do te lutem me lotet qe me rrdhjedhin

te me shuash mallin qe kam per Ty , per pak.

I merzitur do me  ndihmosh qe te ngrihem,

do me pastrosh gjunje dhe duar qe jan vrare,

fjale nga goja Ti, nuk mund te nxjerresh

se malli per mua shume te ka marre.

Nga dritarja hena leshon driten e saj

dhe pse dua qe erresira te mbizoteroje

te me marre gjumi i rende i vdekjes

dhe mengjesi i afert mos te me zgjoje.

..Madi lene.

Dua te behem  nje shqiponje

malet e larta te shetis,

te ndaloj shkembinjve madheshtor

dhe pyjet e medhenj te gjesdis.

Te kaloj dete dhe oqeane

fytyren e tokes t’ia percafoi,

nata te me zere rrugeve

ne strehen e saj te pushoj.

Te rri me yjet lart ne qiell

henen te veshtoj ne sy,

me dore te mbledh rrezet e diellit

dhe gjithcka ta sjell ne poezi.

Burimet ti kerkoj ku te jene,

nga uji i tyre  etjen te shuaj,

te ua sjell te paster dhe te ftohte

dhe vargjet ti thur te kulluara .

Te shetis gjithkund anembane

te futem ne cdo cep dhe  shpirt,

te perjetoi ate c’ka perjetojne te tjeret

dhe gjithcka ta sjell ne poezi.

Gabimet me pelqen ti godas,

te luftoi aty ku ka padrejtesi

dhe nese dikush keq me gjykon,

rendesi ka te gjendet ne poezi.

Dhe nese e vetme diku jam,

shpirti im  bredh gjithandej

qe te me mbledhe copza te argjendta

dhe une  ne vargje  ti sjell.

Ta marr ylberin e bukur,

me nje buzeqeshje te embel ta genjej,

te mundohem me penen time,

po aq te bukur ne poezi ta sjell.

Ti them dashurise se zjarrte

te rrije afer meje per pak caste,

te zbukuroi me te fleten e bardhe

dhe te krijoi  te bukura disa vargje.

Te ua servir te dashuruarve

dhe paster e bukur te ua sjell

te perjetojne vargjet e shkruara

Ndoshta, edhe pak qetesi.

Dhe frymen e jetes ti jap gurit

Ti jap gjithckaje nje kuptim,

yjet ti vargezoi ne vargje

gjithcka ta sjell ne poezi.

…Madri lene…

Ti nuk erdhe si vije gjithmon,

Bregut te detit nates erresire,

Te tretje mallin qetesis se shpirtit,

Te thoje i dashur “Naten e mire”

Sot vjen ne kujtimet  e mia

Ne keto buze mbremje pranverore,

Me ato syte e bukur tere shkendija,

Qe ngrohin shpirtin e gjoksin djaleror,

Kujtoj syte e tu qe leshoheshin mbi gjoks,

E me  sjellnin  lirin si i vetmi shpetim

Kujtoj puthjet buze te trendafilte

Me ata syte e bukur plot shkelqim.

Kujtoj lotin tend te kristalt nen qerpik,

Qe perzihej ne rrjedhen  me mallengjim,

Ngrihej si monument bukurie hyjnore,

Se bashku me pulbardhat ne fluturim.

Fjalet hedhnin valle lendines shpirtit.

Buzet prisnin e prisnin puthjet e mallit,

Pa ze,nen driten e yllit te qiellit.

Perveloheshin e digjeshin nga afshet e djalit.

Loti i dashuris qendronte mbi faqe

Kur ne shikoheshim sy nder sy.

Me mirrje syte ne linjat femrore,

Dhe fryma shpejtohej mbi gjokse tek  ty.

Erdhi pranvera me plot lule,

Me e embel ne kete bote,

Kujtoj kenget e bukura te bilbilit,

Syte bojeqielli qe rrjedhin lot.

Këtu mbaruakan rrugët tona
Moj e bukura që s’pave dritë
Shtojzovalle e flutura t’bardha
N’rrudha t’ballit t’kanë vu pritë.

Këttu pushon vrapi pas erës
E pas fluturave nëpërr pyll,
Vet e vrave agun e verës
Mbete ëndërrr e varur n’yll.

U bë vonë për luleborë
Heret akulli qenka shkri
Të dogj herët bryma n’dorë
Moj e bukura me ngjyrë gri.

Këtu prenduaka qielli blu
Moj e bukura që flet rrallë
Vec një ditë kur t’jesh pa mu
Ka me t’djegëI ziu mall.

01.02.2009

Cun Lajci
MALLI PER TY

Shkelqen syprinë e detit
Pulëbardhat e trazojnë përrmbi
Qielli I kaltërt më joshë,por kot
Mallin s’ma heqin per Ty.

Det kam përrpara,det
Pulëbardha e qiell përrmbi
Valët mi spërkasin mendimet
Por mallin s’ma heqin përr Ty.

Dhe prap ujë e valë pëpara
Dhe prap re e shi përrmbi
Por se lagin që se lagin
Kujtimin për Ty.

Notojnë mendimet si vala
Shikimi me tretet n’gjithësi
Vala m’hedhë kripë mbi qepalla
Por se djegë kujtimin për Ty.

Dhe prap det kam përpara
Dhe prap qiell kam përrmbi
Por se shuajnë që se shuajnë
Mallin Gala për Ty.

Durrës 10.12.2008

Gjendesh diku larg,
qe as vete s’mund ta paramndoj,
se kur do te kthehesh
fati do ta percaktoj.

Si mund te jetosh pa mua
kur te mundon vetmia
njeriu me gjysem shprese
kur i mungon dashuria.

Ndoshta ke gjetur dike
per ty te mposhtur vetmine
per te luftuar jeten
te kujtosh dashurine.

Te frenosh shpresen
e nje te riu ne lulezim
Zoti do te dhuroj
me te madhin denim

Ndoshta do te kthehesh
po ku ta di i shkreti
edhe nese vdes
nuk behet kijameti

Te gjitha qe i permenda
s’jan aq me rendesi
por desha ta sheroj
plagen per dashuri

Dora ime sdo te ndalet
vetem per ty do te shkruaj
nje dite te vone do ta kuptosh
se per ty me zemer vuaj
Mergimtare je ne kete bote
shum larg je pa mua 
syte per ty me pikojne lot
mos harro kudo qe je “Te Dua”
Te lutem kur te lexosh keto fjale
kupto se ketu eshte nje gje e vertete
kupto se per ty vuan shum nje djale
qe jeton i vetem pa dashuri ne jete
Shum larg te kam me kilometra,
Por ne zemer as me milimetra,
Asgje nuk dua prej teje,
Vetem te kem afer shum afer meje
Deshiroj te shof me sy
te mos digjem mall per ty
sikur te isha rreze hane
do te hy ne dhomen tende,
vetem ta dish se sa te DUA
sdo te jetojsh as 1 orë pa mua!
Dashuri e vertete ishe ti per mua
por asnjehere ne jete e shijuar
edhe pse kurr nuk te takova
ta dish se me zemer te kam dashurua …
Deri kur per ty do te mendoj
deri kur shpirti ty do te kujtoj
deri kur une i mjeri te duroj
deri ne fund te jetes zemra
ty do te dashuroj…
Mos e kupto kete si nje fjale te thjeshte
mos e kupto kete sikur tjeret thone
se kur te njoha menjehere te kam deshte
dhe do te vazhdoj te dua pergjithmone!!!

Magjistare e shpirtit tènd dua t’è bèhem,
Kèmbèkryq nè zèmrèn tènde dua t’è rri..
Nè buzèn tènde t’è pjalmoj embèlsinè e mjaltit,,
T’è zhvesh ç’do paragjykim t’è errèsirès..

Magji e zemrès tènde dua t’è jem pèr ty,,
Me ty dua t’è thurr èndrrèn vajzèrore…
T’è tretem si qiri pranè dashuris tènde…
Pasjonin le t’è zbrazim si det pa fund..

Me shpirtin tènd sa herè takohem èndrrave,
Humbas nè dashurinè tènde pa fjalè..
Magjistar i zemrès time ke kohè qè je bèrè,,
Udhètar i vargut dhe èndèrrimeve tè mia i dashur !!!

ME MIRE PO HESHT

S’a herè matem t’è flas..
goja mè duhet t’è hesht,
para a’sgjèje, duhet t’è hesht,
edhe kur dua t’è flas, t’è çirrem t’è bèrtas..

Pse? gjithè kjo maturi, kur dua t’è ngrè zèrin..
Zèri humb nè honin e thellè,
dhe, nè grykè t’è rri si varr i thellè…
Dua t’è klithè me forcèn e shpirtit..

Zèri mè kèrkon vetkontrollin e heshtjes,
O Zot mè lèr t’è bèrtas njè herè t’è vetme,
T’è harroj terrorin e fjalève t’è grishta..
Murmuritjen nè skuta tè errta, mè mirè po hesht ! klb miq !

MIRESIA GDHENDUR NE SHPIRTIN E SAJ

Kurrè nuk mund t’è shuhet njè shpirt human,,
Eshtè thènè qè nga koha e lashtèsis.
Kur sytè pèrcjellin rreze drite..
Fytyra shndrin s’i argjènd..
Fytyrè pikturuar me rreze diellit,,
Dhe shpirtin Zoti ka gdhèndur nè t’è
Shndrin dhe kur koha èshtè tramundan,,
Kurrè mos braktis njè shpirt t’è bukur,
Mirèsinè ka t’è gdhèndur me gjakun e saj..
Kurrè nuk mund t’è hazdiset n’è mendime t’è kota,
Se shpirtin t’è ndezur ka vullkan…
Kurrè mos vrapo pas syve t’è zjarrmuar,
Sytè t’è kallin flakèn, dhe veten s’pèrmban..
Kurrè mos luaj me èndrrat e bukura..
Se èndrra t’è pèrplas nè ajzbergun tènd..
Pèrqafo humanizmin njerèzor t’è gjesh veten..
Jo me llafe, por me vepra dhe punè..
Kurrè mos luaj, me shpirtin e bukur..
Se rrugèn tènde do humbèsh njè ditè!

13.09.2013

PERBUZUR

Pèrbuzur do ngelin thikèt e fjalève tè tua,,
N’è strehèn e zemrès rrènjosur janè thellè,
N’è zemrèn tènde do jetosh vetèm me dhimbje,
Nuk njeh fjalè tè èmbèl tè ndienjès sè bardh..

Pèrbuzur do udhètosh skutave tè errta tè tua..
Duke kèrkuar nèpèr yjèsinè pak ndriçim pèr vete,,,
Hènès do i pèrgjèrohesh pèr mirazhin e larguar,,
Pèrbuzur do ndiesh veten n’è lotèt e hidhèsisè tènde! strof poezie

J.M.

NUK DUA TE SHIKOJ LOT

Nèse do mblidhja tè gjithè lotèt e mi,
Njè oqean me emèr tjetèr do formohej,
Mbi lotèt e mi njè orkide do lulèzonte sot,
Njè anije do udhètonte mbi lotèt e kthjelltè,

Zhtojzovallet do laheshin nè lotèt e pastèr,
Nèse do mbledhja lotèt e gjithè botès..
Ajzbergèt mijravjeçar do shkriheshin..
Bota do bymehej do shkatèrrohej e gjithè,

Nuk dua lotè nè ketè botè tè re tè krijuar,
Qè vrasin pas shpine njerèzit e mirè,
Nuk dua tè shikoj lotè te njerzit dhe fèmijèt,
Nuk dua tè shikoj lotè nè sytè e njerèzimit!

J.M. 3.09.2013

rp_73576_4289828651576_976549277_n.jpg

” NUK KAM KOHE ”

Nuk kam kohè tè merrem me marrèzi,
A’s me fjalè pa bereqet nè jetè..
Mè duhet tè vrapoj tè arrij trenin tim,
Satcionin tè lè pas shpines sime..

Nuk kam kohè tè merrem me kotèsira..
A’s me njerèz qè nuk njohin vlerèn e njeriut,
Pèr mua èshtè si tè vras, vetè-veten ..
Kurr merrem me injorancèn e tyre,

Kur nuk i ke njohur nga afèr..
Mèndja tè gènjen se janè njerèz snob,
Kur pranè tè afrohen neveri ndjen ti shohèsh.
Ndaj po vazhdoj tè ecij me trenin e kohès sime!

25.08. 2013 J.M

SHPIRT I FSHEHUR

Ti kurrè nuk do shikosh lotèt e dhèmbjes..
T’è fshehur do qèndroj nè gjakun e saj,,
T’i kurrè nuk do dallosh hidhnin e shpirtit,
S’e fshehur do ti mbajè nè gjinè e saj..

Mendon se kujtimet nuk dhèmbin?
Shpirtin ja grimcojnè nè mijra pjesè..
S’i kristali kur thyhet dhe nuk mbledhim copat,
S’i flutura qè fluturon dhe ikèn diku larg..

T’i e ndjek, fshehur rri diku heshtur nè njè yll,,
Pèr tè mos dhènè tundim, dhe vrarè a’snjè shpirt,
T’i kurrè nuk e njohe atè shpirt tè bukur,
Nè heshtje fliste dhe lotèt i rrèshkisnin nè mjekèr,

T’i kurrè nuk mund tè njohèsh atè shpirt tè brisht,
A’i shpirt rri fshehur nè yjèsinè qè adhuron,
Rri larg pèr tè mos lènduar a’snjè zemèr tè lodhur,
U largua me krahè si tè pèllumbit tè bardhè,

Mbi valè bien pènda dhe njerzit vrapojnè pèr ta marrè,
Pa menduar se ai shpirt èshtè i plagosur dhe i vrarè,
Fytyrèn njomèshtake kèrkojnè t’ja çjerrin me thonjè,
Ndalu, mendo njè herè,sa ka vuajtur, dhe numèroi plagèt,,

Plagèt e saj ende pikojnè gjak tè pastèr nè zemèr,
Eshtè gjaku i njè zemre tè brishtè, tè mbytur nè trishtim.
T’i kurrè s’ke pèr tè kuptuar dhimbjet e shpirtit tè fshehur…
Tè pa-shèruara janè, nga brenga e kohès sè mbytur…

.J.M.

TE DUA PRANE VETES

Tè dua pranè vetes sonte
Malli drobit shpirtin tim..
C’do natè tè shikoj nè èndèrr,
Mbetur nè sy èshtè imazhi yt..
C’do natè tè puthè nè buzè,
Nè èndèrr, gjumi mè merr,
Provoj puthjen èmbèl ..
Provoj lotin qè rrjedh nè sy,
Tè ishe pranè meje sonte,
Me puthje do mbuloja trupin tènd,
Nè lèkur do gjeje fragmente puthjesh,
Piktur tè bukur qè s’shuhet kurrè..
Vetèm njè çast u largove…
Malli kèputi shpirtin tim…
Mè fol vetèm njè fjalè èmbèl,
A’shtu siç bèn ç’do natè nè gjumin tim,
Nè sy ngadal vjen, èndrèn mè vjedh,
Vetèm njè çastè èndèrroj sonte ,
Tè vije nè èndèrr nè gji tè mè pèshtillje !

J.M. 10.8.2013