Zyrtarët kanë thënë se një alpinist britanik ka vdekur në malin e Everestit të shtunën, duke e çuar në tetë numrin e të vdekurve në majën më të lartë në botë dhe në 18 numrin e viktimave në Himalajet e Nepalit vetëm gjatë këtij sezoni të ngjitjeve.

Sipas zyrtarëve të ngjitjeve, shumica e viktimave e kanë humbur jetën për shkak të dobësisë fizike, lodhjes së tepërt dhe vonesave gjatë rrugës për t’u ngjitur në majën 8850 metra të lartë.

Robin Fisher, 41 vjeç, vdiq në të ashtuquajturën “zonë e vdekjes”, e cila njihet për nivelin e vogël të oksigjenit. Lajmin e bëri të ditur Mira Acharya, zyrtare e departamentit për turistë. Ai është personi i tetë që humbi jetën në sezonin aktual të ngjitjeve, i cili përfundon këtë muaj.

Kryetari i një fshati francez po shpreson se do ta ndalojë rënien e numrit të banorëve përmes një metode të pazakonshme – ofrimin e viagrave falas për banorët e mbetur.

Jean Debouzy, kryetar i fshatit Montereau, beson se politika e propozuar do të ndikojë në shtimin e lindjeve në mënyrë që të mos mbyllet shkolla lokale.

Fshati me 650 banorë, i cili shtrihet në rajonin e Loiretit, në jug të Parisit, ka pësuar zvogëlim të numrit të fëmijëve, duke e vënë në rrezik funksionimin e shkollës që aktualisht edukon vetëm 30 fëmijë.

“Një fshat pa fëmijë është fshat që vdes. Tabletat do të dhurohen për çiftet e moshave 18 deri 40 vjeçe në mënyrë që të shtohen gjasat për lindje të reja dhe të mos mbyllet shkolla që shërbet për dy fshatra”, tha ai për një faqe të lajmeve.

Tabletat që nxisin dhe forcojnë marrëdhëniet intime do të ofrohen falas për banorët e tanishëm të fshatit dhe për të gjithë ata që vendosin të vijnë për të jetuar aty si banorë të rinj.

Sidoqoftë, ende nuk dihet nëse ky propozim do të miratohet, sepse sipas ligjit francez, këto tableta mund të merren vetëm me recetën e mjekut, shkruan “Independent”, transmeton 

Fenomeni i shiut të kuq Kerala ishte një ngjarje e shiut të gjakut që ndodhi nga 25 korriku deri më 23 shtator 2001, kur shiu i rëndë i kuq ra në mënyrë sporadike në shtetin jugor indian të Kerala, U raportua edhe shi i verdhë, i gjelbër dhe i zi. Shiu i ngjyrosur u raportua edhe në Kerala më 1896 dhe disa herë që nga koha më e fundit në qershor 2012, dhe nga 15 nëntor 2012 deri më 27 dhjetor 2012 në provincat lindore dhe veriore të Sri Lankës.

Pas një kontrolli të dritës mikroskopike në vitin 2001, fillimisht mendohej se shirat ishin të ngjyrosura nga pasojat e një shpërthimi hipotetik meteorik, por një studim i autorizuar nga Qeveria e Indisë arriti në përfundimin se shirat ishin ngjyrosur nga sporet ajrore nga një alga gjelbore tokesore pjellore vendase nga Trentepohlia gjini.

Fillimisht, Qendra për Studime të Shkencave të Tokës (CESS) deklaroi se shkaku i mundshëm i shiut të kuq ishte një meteor shpërthyes, i cili kishte shpërndarë rreth 1.000 kg (një ton) material. Disa ditë më vonë, pas një vlerësimi themelor mikroskopik të dritës, CESH e tërhoqi këtë ndërsa vërejnë se grimcat i ngjanin spores, dhe për shkak se mbeturinat nga një meteor nuk do të kishin vazhduar të binin nga stratosfera në zonat e njejta ndërkohë që nuk ndikohet nga era. Për këtë arsye, një mostër iu dorëzua Kopshtit Botanik Tropikal dhe Institutit të Kërkimeve (TBGRI) për studime mikrobiologjike, ku sporet lejoheshin të rriteshin në një medium të përshtatshëm për rritjen e algave dhe kërpudhave. Pjatat e injektuara Petri dhe fiatët konikë u inkubuan për tre deri në shtatë ditë dhe mostrat u vunë re nën një mikroskop.

Në fillim, shiu i kuq në Kerala i atribuohet të njëjtit efekt, me pluhur nga shkretëtira e Arabisë fillimisht i dyshuari. Vëzhgimet e LIDAR-it kanë zbuluar një re të pluhurit në atmosferën pranë Kerala në ditët para shpërthimit të shiut të kuq. Megjithatë, testet laboratorike nga të gjitha ekipet e përfshira përjashtoi që grimcat ishin rërë të shkretë.

K.K. Sasidharan Pillai, një asistent i lartë shkencor në Departamentin Meteorologjik të Indisë, propozoi pluhur dhe material acid nga një shpërthim i Volcanit të Mayonit në Filipine si një shpjegim për shiun me ngjyrë dhe gjethet “e djegura”. Vullkani shpërtheu në qershor dhe korrik 2001 dhe Pillai llogariti se rryma e avionit në Lindje ose Ekuatoriale mund të kishte transportuar material vullkanik në Kerala në 25-36 orë. Rrjedha e Ekuatorit jet është e pazakontë në atë që ndonjëherë rrjedh nga lindja në perëndim në rreth 10 ° N, rreth përafërsisht të njëjtën gjerësi si Kerala (8 ° N) dhe Volcano Mayon (13 ° N). Kjo hipotezë u përjashtua gjithashtu pasi grimcat nuk ishin as acidë as të origjinës vullkanike, por ishin spore.

Studiuesit kanë vëzhguar raste të përsëritura të reshjeve të kuqe në 1818, 1846, 1872, 1880, 1896 dhe 1950 dhe disa herë që atëherë. Kohët e fundit, reshjet me ngjyrë ndodhën mbi Kerala gjatë verës së vitit 2001, 2006, 2007, 2008, dhe 2012; që nga viti 2001, botanistët kanë gjetur të njëjtat spore Trentepohlia çdo herë. Kjo mbështet nocionin se shiu i kuq është një tipar mjedisor sezonal lokal i shkaktuar nga sporet algave.

Shënimet e kufijve mes vendeve fqinje gjithmonë jo rrallë herë kanë sjellë ndarje interesante të vendeve që ndodhën pranë kufijve.

I njëjtë është rasti edhe me një fushë futbolli, që ndodhet mes Bosnjës dhe Kroacisë, përcjell lajmi.net.

Kjo fushë ndodhet në Kostajnica, qytet që ndodhet 450 kilometra nga Sarajeva.

Dy e treta e fushës ndodhet në Bosnjë, dhe një e treta e saj në Kroaci.

Gjatë një ndeshje futbolli, lojtarët kanë mundësi që disa herë të kalojnë sa në Bosnjë, sa në Kroaci.

Një i burgosur u dënua me 99 vjet burg pasi ai u arratis nga një burg në Teksas për një orë vitin e kaluar. Luis Arroyo, 41 vjeç, i dyshuar për vrasje, iku me dy të burgosur të tjerë nga burgu i Bexar County në mars të vitit 2018.

Megjithëse ikja nga burgu zakonisht vjen me një dënim maksimal prej 10 vjetësh, zyra e avokatit të qarkut tha se zgjati dënimin për Arroyo për shkak të historisë së tij të gjatë kriminale.

Në ditën e arratisjes, Arroyo, së bashku me Jacob Brownson dhe Eric Trevino, u ngjitën në zonën rekreative të burgut, që është rreth 30 metra e lartë.

Një orë më vonë, tre burrat u gjetën në bllokun 2300 të Blanco Road, vetëm 3.5 milje larg.

Arroyo po gjykohej për vrasje të dy personave.

Vrima e famshme blu e Belizes duket mbresëlënëse nga ajri. Pas një ekspedite të re nënujore tani e dimë se si duket në fund.

Një ekip ndërkombëtar kohë më parë përfundoi një ekspeditë historike në fund të vrimës më të madhe blu në botë.

Vrima nënujore në det në bregun e Belize ka një gjerësi prej rreth 300 metrash dhe një thellësi prej 124 metrash dhe njifet me emrin e saj, “The Great Blue Hole”.

Nga koha e zbulimit nga ana e biollogut detar Jacques Cousteau, i cili e bëri të njoftur në krejt botën në vitin 1971, ka qen një atrakcion i madh për zhytësit e gjithë botës.Mirëpo misteri i madh i vrimës blu ka vazhduar, pasi pjesët e mëdha të thellësisë së errët të vrimës kanë mbetur të paeksploruara deri më tani.

Në ekspeditën e fundit nënujore, shkencëtarët kanë përfunduar zhytjet e para me një nëndetëse deri në fund të vrimës.

Gjatë tre javëve në nëntor dhe dhjetor, ekipi kreu zhytje të përditshme në të gjitha anët e vrimës së madhe për të eksploruar dhe hulumtuar, se cka fshefet në fund të vrimës.

Zbulon shenja të evolucionit të Tokës
Në të vërtetë, ‘The Big Blue Hole’ në Belize ishte dhjetëra mijëra vjet më parë një shpellë në tokë.
Por me kalimin e kohës me ritjen e nivelit të ujit të oqeanit , vrima ishte e mbushur me ujë, dhe sot ajo është pjesë e një atrakcioni turistik në Belize, e cila ka qenë në Listën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s që nga viti 1996.


Këtu është ‘The Big Hole Blue’.

Mbushja e vrimës ka ndodhur në katër shtresa, gjë që ka çuar në formimin e të ashtuquajturave “tarraca” në nivele të ndryshme dhe me shpella me stalaktite, përbërja minerale e të cilave mund t’u japë hulumtuesve njohuri për zhvillimin e Tokës gjatë periudhës.

Nëndetësia shihet këtu pranë disa prej stalaktiteve të mëdha në një shpellë të thellë poshtë vrimës.

Sipërfaqja e njërit prej stalaktiteve nga afër

Është një pamje interesante për tu kthyer mbrapa në kohë, sepse mund të shihen stalakmitet të cilët formohen vetëm nëse shtrihen mbi ujë. Pra, ata u formuan shumë mijëra vjet më parë, para se vrima të mbushej. Është me të vërtetë një pamje e pabesueshme, thotë Bryan Price.

Sipas studiuesve të Aquatica, shtresat e ndryshme të vrimës tregojnë se niveli i ujit në oqeane nuk rritet gradualisht, por niveli i ujit , në
një shekull të vetëm mund të rritet në mënyrë dramatike deri në 30 metra dhe pastaj të ketë një stabilitet për një periudhë prej mijëra vjetësh përpara se të rritet përsëri.

Gjurmët e gjetura në fund të vrimës nuk mund të identifikohen
Disa nga stalaktitet që janë gjetur afër fundit të vrimës, sipas studiuesve,
deri më tani, është hera e parë që janë regjistruar gjurmë poshtë vrimës.
Më parë zhytësit kanë dokumentuar copëza të shkëmbinjve, të shkrirë në shpellat më të larta të vrimës.

Nga rreth 90 metra poshtë vrimës gjithçka mbulohet nga errësia dhe drita e fundit nga sipërfaqja humbet në erësirë.. Këtu pajisjet sonare erdhën në ndihmë dhe ndihmuan ekspeditën për të sqaruar detajet e thellësisë.

Në fund të vrimës, uji është tërësisht pa oksigjen dhe ka përqendrime të larta të sulfurit të hidrogjenit. Këtu nuk ka jetë.

Në pjesën e poshtme të vrimës, ka qymyr të zi, dhe të gjitha dritat dhe oksigjeni mbahen jashtë.

Por studiuesit gjetën gjurmë në pjesën më të thellë të vrimës, të cilat ende nuk janë të identifikuar, dhe sipas shkencëtarve , nuk duhet të ishin aty. Sipas Bryan Price “është njëjtë sikurse me shku në Hënë dhe me hasë në gjurmë të këmbëve të cilët nuk duhet të ishin aty “

Ne ton ton ton kalb kalb kalb kalb kalb kalb kalb kalb Por thjesht nuk kishte kuptim. Nuk kishte asgjë të përshtatshme, shpjegon një ne TV 2.

Hulumtuesit gjithashtu kanë prova të aktivit të njeriut në pjesën e poshtme të vrimës. Më pas, të paktën një është gjetur në plastikë, e cila është shumë e mbeturinave ishte e kufizuar.

Ne spekulonim nëse gjurmët mund të ishin mbetjet e një kafshe që ishte tërhequr në pjesën e poshtme duke u përpjekur të dal jashtë, ose nëse ato mund të kishin rënë nga sipërfaqja dhe ishin rotulluar aty. Por thjesht nuk jepnin kuptim. Nuk ishte as njëra dhe as tjetra, shpjegon ai.

Hulumtuesit gjithashtu hasën në prova të aktivitetit njerëzor në pjesën e poshtme të vrimës. Ndër të tjera, ata gjetën gjurmë notuesish dhe shishe plastike, edhe pse grumbullimi i mbeturinave aty ka qenë e kufizuar.

Ata gjithashtu gjetën një aparat fotografik të humbur GoPro që arritën ta nxjerin nga aty dhe të rimarrin imazhet, nga të cilat tani po punojnë për tu kthyer tek pronari.

Përktheu dhe përshtati Adnan Aliti- rtvzeri.com

Një dëshmi e vërtetë se si është ndërtuar Amerika.

Me rastin e 150-vjetorit të ndërtimit të hekurudhës ndërkontinentale që lidhi dy ekstremet e Shteteve të Bashkuara të Amerikës, një album me fotografi të veçanta të vitit 1869 është publikuar në një ekspozitë në Muzeun e Arteve të Bukura në Salt Lake City, Utah

Sot është Dita Ndërkombëtare e Radios, e cila ka për qëllim të kujtojë fuqinë unike të radios në funksion të promovimit të qasjes në informacion dhe të lirisë së shprehjes si dhe ta promovojë atë.

Për herë të parë, Dita Botërore e Radios është shënuar më 13 shkurt të vitit 2012. UNESCO ka shpallur këtë festë për të promovuar radion dhe të gjitha mundësitë që ajo ofron.

U zgjodh pikërisht kjo datë u zgjodh për të nderuar 13 shkurtin e vitit 1946, ditën kur Radio e Kombeve të Bashkuara ka nisur programin e saj të parë.

Një student kinez vdiq si pasojë e një ataku kardiak gjatë kohës që po shikonte një revistë erotike në një dhomë private në bankën e spermës.

Mjekët e Universitetit Vuhan (aty ku ishte vendosur banka) vunë re vetëm pas dy orësh që 23-vjeçari Zhen Gang nuk kishte dalë ende nga dhoma.

Kur shkuan për të kontrolluar, panë të riun të shtrirë pa ndjenja në tokë dhe pavarësisht përpjekjeve nuk arritën dot ta shpëtonin.

Kjo ngjarje u mësua nga opinioni publik pasi familja e të ndjerit e hodhi në gjyq bankën e spermës duke e akuzuar se ishte përgjegjëse për vdekjen e tij.

Por, gjyqi vendosi që Zhen Gangu ishte në gjendje të merrte vetë vendimet mbi jetën e tij, përfshirë futjen në programin e bankës së spermës. Në këtë mënyrë, u hodh poshtë kërkesa e familjes për një dëmshpërblim nga banka prej 700 mijë dollarësh.

Në kinë një vajzë ka zbuluar, pas 24 vitesh se i mungonte një pjesë mjaft e rëndësishme e sistemit nervor qendror, truri i vogël. Kjo është një histori e vërtetë dhe mjaft e rëndësishme për të kuptuar sesi truri ynë mund të përshtatet shumë mirë me gjithë pjesën tjetër të sistemit nervor edhe pse në mungesë të një pjese të saj.

Edhe pse ka vetëm 10% të trurit, llogaritet të ketë 50% të neuroneve. Truri i vogël kontrollon lëvizjet, specifikisht përsa i përket koordinimit të lëvizjeve muskulore të vullnetshme dhe jo të vullnetshme. Kjo pjesë e trurit ka gjithashtu një rol të rëndësishëm në mbajtjen e ekuilibrit. Edhe pse është relativisht i vogël, ka gjithashtu një rol të rëndësishëm në mësimin e gjuhës dhe lëvizjeve në fazën e parë të rritjes. E pavarësisht kësaj, kjo 24-vjeçare ja ka dal shumë mirë edhe pse zbuloi që kishte një boshllëk në trurin e saj.

Vetëm pasi u drejtua në një spital të provincës së Shandong, duke u treguar mjekëve se kishte marrje mëndësh dhe të vjella, me anë të një aparature të mjekësisë kineze të quajtur Tac, u zbulua se në sistemin nervor, mungonte truri i vogël. Ky lajm u trajtua edhe nga revista “New Scientist” dhe nga revista e neurologjisë “Brain”. Mjekët dhe vajza mbetën të habitur nga ky lajm, ndërkohë që edhe mamaja, pas këtij lajmi filloi të kuptoi pse e bija kishte filluar të ecte aq vonë, në moshën 7-vjeçare, e të fliste në mënyrë të qartë e të kuptueshme vetëm në moshën 6-vjeçare. Revista “New Scientist” ka treguar se rasti i 24-vjeçares është rasti i i nëntë i zbuluar. Ata kanë shpjeguar se pjesa më e madhe e të tjerëve kanë vdekur që në fëmijëri dhe problemi është zbuluar vetëm gjatë autopsisë.  “Këto raste të rralla janë interesante pasi na ndihmojnë të studiojmë se si punon truri dhe si e kompenson pjesën që mungon”, ka shpjeguar për revistën shkencore, Mario Manto, studiues i çrregullimeve cerebrale në universitetin e Brukselit.

Shpjegimi i ekspertëve

Sipan Gian Giacomo Consalez, drejtor i Bashkimit Gjenetik dhe Zhvillimit Nervor në spitalin San Raffaele në Milano, të habit fakti që pavarësisht një mungese kaq të madhe në sistemin qendror të trurit, vajza e re mund të bëjë një jetë kaq normale. “Ky rast na tregon se ndërkohë që truri luan një rol fondamental në kapacitetin tonë për të koordinuar lëvizjet (pacientja lëviz dhe flet në mënyrë anormale, nuk di të vrapojë e as të hidhet dhe ka treguar mangësi në një sërë testesh neurologjik), pjesa tjetër e sistemit nervor është në gjendje të kompensoj një difekt në të, qoftë gjatë zhvillimit embrional, qoftë pas lindjes”, shpjegon ai.